.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::

κάποιοι που συνάντησαν τον Ωνάση

 

Αυτόπτης μάρτυρας

«Ο Δικηγόρος».  από την αυτοβιογραφία διακεκριμένου νομικού που υπογράφει με το ψευδώνυμο Παπινιανός,- εκδόσεις του Βιβλιοπωλείου της «Εστίας».  μια άγνωστη πτυχή της σχέσης Ωνάση, Κάλλας, Λιβανού. Ο δικηγόρος ήταν στενός συνεργάτης του έλληνα μεγιστάνα.


Το 1946, 40 χρονών ο Ωνάσης, παντρεύεται τη δεκαεφτάχρονη Τίνα. Είναι στην πιο δημιουργική ηλικία. Ο Ελληνας χαρισματικός άντρας της εποχής εκείνης δεν ξέρει άλλο από τον αγώνα για τη δημιουργία και το μόνο που αποζητά από το σπίτι του είναι να του προσφέρει την οικογενειακή γαλήνη και ηρεμία τις ελάχιστες ώρες της ανάπαυσης. Βεβαίως και προ του πολέμου ο Ωνάσης ήτανε πολυεκατομμυριούχος. Το μεγάλο ξεπέταγμα όμως έγινε μετά το γάμο του. Το 1948 άρχισε τα φαλαινοθηρικά και το 1953 γίνεται ο άρχων του Μόντε Κάρλο. Ολα τα άλλα, πετρελαιοφόρα, «Χριστίνα», Ολυμπιακή, Σκορπιός, ακολουθούν.

Φαίνεται πως η γυναίκα του δεν ήτανε και πολύ εντάξει, βρέθηκε κι εκείνος ο Λατινοαμερικάνος, όλα δείχνανε επερχόμενο διαζύγιο, όχι όμως να το ζητήσει και ο Ωνάσης. Αδιανόητα πράγματα για την εποχή και μάλιστα όχι απλά για Ελληνα αλλά και Ανατολίτη. Ετσι ο δικηγόρος πιστεύει πως η Μαρία Κάλλας και εφευρέθηκε αλλά και χρησιμοποιήθηκε, έχει μάλιστα ακούσει και δύο διηγήσεις που επιτρέπουν ένα τέτοιο συμπέρασμα. Ο Βασίλης ο Γουλανδρής τού είχε πει πως κάποιο βράδυ τους επισκέφθηκε ο Ωνάσης στο σπίτι τους στο Παρίσι και τους ζήτησε να τηλεφωνήσουν στην Κάλλας. Σκοπός του τηλεφωνήματος η πρόσκληση για τη μοιραία κρουαζιέρα, όπου ήταν και η Μάξγουελ. Η συνέχεια γνωστή και χιλιογραμμένη, ειδύλλιο Ωνάση - Κάλλας, αγωγή διαζυγίου Τίνας κατά Ωνάση με κατηγορίες για μοιχεία του τελευταίου «με μη κατονομαζομένη κυρία». Ο εγωισμός του Ελληνα είχε σωθεί.

Οταν ο Χάρης Καπετανάκης, διευθυντής της Ολυμπιακής στο Παρίσι, έφευγε, είπε στον διάδοχό του Μίλτο Αργυρόπουλο: «Πρέπει να φροντίσεις να έχεις πληροφόρηση από το σπίτι της κυρίας Κάλλας, αλλιώς δεν σε βλέπω για πολύ στο Παρίσι, είναι πολύ δύσκολη».

Και το πέτυχε και τον έσωσε τον αντικαταστάτη. Η πριγκίπισσα Ειρήνη, που τότε ήτανε στο Παρίσι, ζήτησε από τον Μ. Αργυρόπουλο να της κανονίσει να μελετήσει πιάνο στο σπίτι της απουσιαζούσης Μ. Κάλλας. Οταν όμως γύρισε η Κάλλας στο σπίτι της, έμαθε τα της επισκέψεως και θύμωσε είτε γιατί δεν ρωτήθηκε είτε γιατί την ευχαρίστησε η πριγκίπισσα, ποιος ξέρει, και φυσικά τα 'βαλε με τον Αργυρόπουλο, ο οποίος όμως πληροφορήθηκε τα πάντα.

Η φραγκολεβαντίνα

Ο Ωνάσης ζήτησε απ' τον Αργυρόπουλο να τον πάει ο ίδιος στο αεροδρόμιο, χωρίς τον Πορτογάλο (έναν οδηγό που είχε η Ολυμπιακή στο Παρίσι). Το πρώτο δείγμα ήταν ότι τουλάχιστο θα τα άκουγε ο Αργυρόπουλος, γι' αυτό και παρίστανε τον κατηφή και στενοχωρημένο. Του λέει ο Ωνάσης: «Τι γίνεται, Μίλτο, πώς τα πας;»

«Καλά, κύριε Ωνάση, βέβαια υπάρχουν δυσκολίες στη δουλειά, τζαναμπέτηδες οι Γάλλοι, μετά είναι κι αυτή η κακομοίρα η πριγκίπισσα Ειρήνη, δυστυχισμένο πλάσμα, φαίνεται πως έχει ως και οικονομικές δυσκολίες, κάθε φορά που τη βλέπω μου ραγίζει την καρδιά».

Ο Ωνάσης, καίτοι αντιβασιλικός, ως πέραν του Αιγαίου αδελφός, σαν να μονολογούσε είπε: «Και η φραγκολεβαντίνα ήθελε και λουλούδια επειδή ακουμπήσανε το πιάνο της».

Ο δικηγόρος είχε ξανακούσει τον όρο «φραγκολεβαντίνος». Τον είχε πει αυτόν τον όρο πάλι ο Ωνάσης για κάποιον απ' τους διευθυντάδες του, και στο ερώτημα του δικηγόρου τι θα πει «φραγκολεβαντίνος», ο Ωνάσης απάντησε:

«΄Απατρις, άθρησκος, άφιλος κι ό,τι άλλο θέλεις».

Βέβαια οι διάφορες βιογραφίες θέλουν φλογερούς έρωτες και τα τοιαύτα που δεν συμβιβάζονται με τα πιο πάνω καθώς και με το γάμο του Ωνάση με την Τζάκυ και τον τρόπο που έγινε.

Η διαθήκη  -  Η Τίνα Ωνάση

Φαίνεται πως ο Ωνάσης αγάπησε την Τίνα και μάλιστα τόσο πολύ που της τα συγχώρησε όλα, ακόμα και το γάμο της με τον «εχθρό» του. Αυτό το τελευταίο καθαρά φαίνεται από τη διαθήκη του Ωνάση. Ολες τις τιμές τις έκανε της Τίνας, εκτελεστή της διαθήκης του και πρόεδρο των εκτελεστών αλλά και πρόεδρο του Ιδρύματος την ονόμασε, δεν παρέλειψε τίποτε. Ε, αυτά κάτι μαρτυρούν και προδίδουν. Κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι το διαζύγιό του με την Τίνα θα ήτανε η απαρχή μιας ολόκληρης αλυσίδας δυστυχιών, έστω κι αν είχε σωθεί ο εγωισμός του «Ανατολίτη». Ο Ελληνας της εποχής, που με όλες του τις δυνάμεις δημιουργεί τρέχοντας ανά τον κόσμο, θέλει τη γυναίκα του αρχόντισσα στο σπίτι του, μεγαλώνοντας τα παιδιά τους και πάντα περιμένοντάς τον με ζεστασιά και με θαυμασμό για τις επιτυχίες του. Τίποτε απ' αυτά δεν συνέβη, αντίθετα, η γυναίκα τού Ωνάση και «ατάκτησε» και διαζύγιο ήθελε. Αυτό κι αν ήτανε βαρύ. Να «ατακτήσει» ο «Ανατολίτης» και γι' αυτό να τον χωρίσει η γυναίκα του ήτανε κάτι κοινωνικά πιο αποδεκτό και οπωσδήποτε άφηνε άτρωτο τον εγωισμό του.

Ετσι, σχεδιάστηκε προσεχτικά η κρουαζιέρα. Δεν μπορούσε ο Ωνάσης να βρεθεί με την όποια ανώνυμη. Η Κάλλας επελέγη για το ρόλο αυτόν και, χωρίς τίποτε να υποψιάζεται, σωστά έπαιξε και σ' αυτή τη στημένη παράσταση. Αυτά όμως είναι τα εξωτερικά. Στην ψυχή του Ωνάση καταλάγιαζε το βάρος πως και η οικογένεια της Τίνας ήτανε με τον άλλο της γαμπρό, τον μεγάλο ανταγωνιστή του, παίρνοντας πάντα το μέρος του, με πρώτη και καλύτερη τη μητέρα της. Αυτούς δεν τους συγχώρεσε ποτέ ο Ωνάσης, ίσως γιατί έτσι ήθελε να το βλέπει εξαγνίζοντας την Τίνα που αγάπησε. Ο θάνατος της Ευγενίας Νιάρχου στη Σπετσοπούλα, η ακολουθήσασα ποινική διερεύνηση του θανάτου της και η στάση της οικογένειας της Ευγενίας στην υπόθεση αυτή τόνωναν τα συναισθήματα του Ωνάση. Τεράστια ποσά διέθεσε ο Ωνάσης για να παρακολουθεί την εξέλιξη της ποινικής διερεύνησης, πάντα ελπίζοντας στη δικαίωσή του, αφού ο άλλος θα είχε «τσαλακωθεί». Αντί όμως της όποιας παραπομπής, ήρθε ο γάμος του «εχθρού» με την αδερφή της Ευγενίας και πρώην γυναίκα του. Το αεροπορικό ατύχημα του Αλέξανδρου και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε έδωσαν πολλή τροφή στις φαντασιώσεις του Ωνάση. Πολλές φορές ακούστηκε ο Ωνάσης να λέει ότι, όπως έχουν τα πράγματα, μόνο στη Ρωσία μπορεί να είναι κανείς ασφαλής, αφού εκεί οι διάφοροι τέως πράκτορες δεν μπορούσαν να δράσουν σαν μισθοφόροι κάποιων ανθρώπων. Οι θεωρίες αυτές μπορεί να είναι η αιτία της εγκαταστάσεως της Χριστίνας στη Μόσχα μετά το γάμο της με τον Ρώσο.

Αυτή η στάση, αν όχι πεποίθηση, του Ωνάση για τις θέσεις της οικογένειας Λιβανού απέναντι στον «εχθρό» σημαδεύει τη ζωή του αλλά και τη ζωή της Χριστίνας.

Τον Ιανουάριο του 1974 γράφει τη διαθήκη του. Περιλαμβάνονται σ' αυτήν οι πάντες, οι μέγιστες τιμές αποδίδονται στην πρώτη του γυναίκα την Τίνα, κι ας είχε παντρευτεί τον «εχθρό», πλην παραλείπεται ο αδερφός της Τίνας, ο Γιώργος Λιβανός, ένας πάμπλουτος και σεμνός άνθρωπος με μια άριστη οικογένεια με πολλά παιδιά. Καίτοι ο Γ. Λιβανός είχε και έχει αντικειμενικά όλα τα προσόντα να παίξει το ρόλο του προστάτη των συμφερόντων της Χριστίνας, παραλείπεται. Μόνη εξήγηση, ίσως, η οικογενειακή ευθύνη για τη στάση απέναντι στον «εχθρό». Ο πιο κοντινός συγγενής της Χριστίνας είναι ο αδερφός της μάνας της, που εκτός των άλλων έχει δώσει δείγματα σεμνότητας, άξιας διαχείρισης και, το σπουδαιότερο, έχει δημιουργήσει μια πολυπληθή οικογένεια στην οποία κάλλιστα θα μπορούσε να ενταχθεί η μόνη εναπομείνασα Χριστίνα.

Αυτές οι θέσεις του Ωνάση φαίνεται πως ολοκληρωτικά πέρασαν στη Χριστίνα. Σε νεαρή ηλικία, ύστερα από τρεις αποτυχημένους γάμους, αισθάνεται την ανάγκη να γράψει τη διαθήκη της. Αλήθεια, τι περίεργο! Μοναδική ίσως εξήγηση, η όποια διασφάλιση της περιουσίας της ανήλικης κόρης της. Εχουν μεσολαβήσει πολλά, ο θάνατος του μονάκριβου αδερφού της, ο θάνατος της μάνας, ο θάνατος του πατέρα αλλά και ο χωρισμός της από τον τρίτο σύζυγό της. Στενότερος εν ζωή συγγενής της ο Γ. Λιβανός, ο αδερφός της μάνας της, με όλα τα πιο πάνω προσόντα και πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κι όμως, ούτε καν αναφέρεται στη διαθήκη της Χριστίνας ανάμεσα στους «προστάτες» της ανήλικης κόρης της.

Ο δικηγόρος διατείνεται πως ο Ωνάσης ήτανε μεγάλος σε όλα του. Μεγάλος στη δημιουργία και στην επιτυχία αλλά και μεγάλος στη δυστυχία του. Το να θάβει ο γονιός το παιδί του απ' το αρχαίο δράμα θεωρείται η μεγαλύτερη κατάρα.

η ελληνίστρια  Μαρίνα Ρίτοβα μιλάει για τον Ωνάση 
που συνάντησε ΤΟ 1960 στο Σκορπιό
Συνέντευξη στην Ιωάννα Κονδύλη
Η Μαρίνα Ρίτοβα είναι Ρωσίδα ελληνίστρια. Επί σαράντα πέντε χρόνια, διδάσκει την ελληνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας, όπου καταρτίζονται τα στελέχη των διπλωματικών και εμπορικών αποστολών, καθώς και πολλών διεθνών οργανισμών.

Έχει συγγράψει πολλά βιβλία για την εκμάθηση των ελληνικών, τα οποία έχουν μεταφραστεί και στα γερμανικά. Ήταν η πρώτη που άρχισε να διδάσκει τα ελληνικά ως μητρική γλώσσα στα παιδιά ελληνικής καταγωγής στον Καύκασο, την Γεωργία, την Ουκρανία και αλλού. Είναι, επίσης, ακαδημαϊκός της Παιδαγωγικής Ακαδημίας της Ρωσίας και πολυβραβευμένη. Έχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών από τον πρώην Δήμαρχο και νυν υπουργό Υγείας Δημήτρη Αβραμόπουλο. Η Μαρίνα Ρίτοβα επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα το Πάσχα του 1960, ως επίσημη διερμηνέας της πρώτης κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας της τότε Σοβιετικής Ένωσης στην Ελλάδα. Στην χώρα μας απέκτησε πολλούς καλούς φίλους, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται κάποιοι πολύ διακεκριμένοι δημιουργοί, όπως ο Γιάννης Ρίτσος και ο Μίκης Θεοδωράκης.

Η Μαρίνα Ρίτοβα, αν και 82 ετών σήμερα, είναι πολύ δραστήρια. Μέλος του Συνδέσμου μας, αφού έλαβε τιμητική χορηγία από το Ίδρυμα Ωνάση ως καταξιωμένη επιστήμων, η Ρωσίδα καθηγήτρια έχει κάτι το μοναδικό: είναι η μόνη από τους περίπου τεσσερισήμισι χιλιάδες  Έλληνες και αλλοδαπούς υποτρόφους που έχει γνωρίσει προσωπικά τον αείμνηστο εθνικό ευεργέτη Αριστοτέλη Ωνάση.

Για την αξέχαστη αυτή εμπειρία της μίλησε -σε άπταιστα ελληνικά- στο περιοδικό ΑΩ:

 Μ. Ρ.: Είχα την τιμή να γνωρίσω αυτόν τον μεγάλο άνθρωπο, και η γνωριμία μας ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Ο τότε βασιλιάς Παύλος είχε προσκαλέσει την αντιπροσωπεία μας σε δεξίωση στο Τατόι. Ήταν εκεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που ήταν τότε πρωθυπουργός, και πολλοί υπουργοί. Όταν τελείωσε το γεύμα και βγήκαμε έξω, με πλησίασε ένας κύριος -που δεν μου άρεσε καθόλου- και μου είπε:  «Με συγχωρείτε, δεσποινίς» (τότε είχα ένα παιδί 10 χρόνων!). «Σας παρακαλώ, εάν είναι δυνατόν, θα ήθελα να μιλήσω με τον υπουργό Εξωτερικού Εμπορίου, τον κ. Καμπάνωφ». «Και πώς πρέπει να σας συστήσω;», τον ρώτησα. Μου απάντησε ότι είναι ο Ωνάσης.  Πλησίασα τον κ. Καμπάνωφ και του είπα: «Ένας όχι πολύ συμπαθητικός τύπος θέλει να σας μιλήσει». «Έμαθες πώς τον λένε;», με ρώτησε εκείνος. Όταν του είπα ότι λέγεται Ωνάσης, ο Καμπάνωφ παραλίγο να βάλει τις φωνές!  «Δεν ξέρεις έναν τέτοιον επιχειρηματία; Είναι ο πρώτος επιχειρηματίας!...»   Είδα, τότε, τον Ωνάση να στέκεται κοιτάζοντας στο παράθυρο και να παρακολουθεί σαν να καταλάβαινε τι λέγαμε - ή έκανε ότι καταλάβαινε. Εγώ γύρισα στον Ωνάση και του είπα: «Ευχαρίστως ο υπουργός μας θα μιλήσει μαζί σας». Οι δυο τους συναντήθηκαν και εγώ μετέφραζα. Αυτά έγιναν Σάββατο. Την Κυριακή, ο Ωνάσης μάς προσκάλεσε στον Σκορπιό, που μόλις είχε αγοράσει η οικογένειά του.  Ι. Κ.: Ναι, το ’61 αγόρασε το νησί. Πήγατε κι εσείς στον Σκορπιό;  Μ. Ρ.: Ναι, όλη η αντιπροσωπεία πήγε, με το καράβι...  Ι. Κ.: Με την θαλαμηγό «Χριστίνα»;  Μ. Ρ.: Τέτοιο πλοίο, σαν ολόκληρη πόλη, ωραίο! Παντού χρυσά! Πολυτέλεια!   Ι. Κ.: Τι εντύπωση σας έκανε εκεί ο Ωνάσης;  Μ. Ρ.: Καταπληκτική εντύπωση! Εκεί γνώρισα την Μαρία Κάλλας και τον Αλέξανδρο, που ήταν τότε μικρός, 12 χρόνων. Η Χριστίνα έλειπε σε κάποιο ταξίδι. Την γνώρισα αργότερα, όταν ήρθε στην Μόσχα.  Ι. Κ.: Μετά τόσα χρόνια, τι ανάμνηση έχετε από τον Αριστοτέλη Ωνάση;  Μ. Ρ.: Θυμάμαι έναν άνθρωπο εξυπνότατο, δυναμικό, με θαυμάσια αίσθηση του χιούμορ! Θαυμάσιο!  Ι. Κ.: Και, όπως μου είπατε, σας είχε γοητεύσει όλους...  Μ. Ρ.: Ναι, όλους. Οι υπουργοί μας, που ήταν σε αυτή την κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία, όλοι μας, ακούγαμε με ανοιχτό το στόμα τις ιστορίες που μας έλεγε. Αληθινή εγκυκλοπαίδεια!  Ήταν μορφωμένος άνθρωπος.  Ι. Κ.: Και λέτε ότι ήταν πολύ ενδιαφέρων στην συζήτηση;  Μ. Ρ.: Πάρα πολύ. Ήξερε να ψυχολογεί τους ανθρώπους. Τους έβλεπε σαν ακτινογραφία!  Ι. Κ.: Χαίρομαι που έχουμε μια τόσο ζωντανή μαρτυρία. Για όλους τους άλλους υποτρόφους του Ιδρύματος Ωνάση, ο Αριστοτέλης Ωνάσης είναι ένας μύθος. Για εσάς όμως είναι μια εμπειρία ζωής...

Η Κατερίνα Λυμπεροπούλου δεν έχει καμιά συγγενική σχέση με τον Δημήτρη Λιμπερόπουλο, ούτε ζούσε την εποχή Ωνάση, αλλά συγκέντρωσε στοιχεία και έγραψε το κατωτέρω ρεπορτάζ για τον "γάμο του αιώνα":

Ωνάσης-Τζάκι
O «γάμος του αιώνα» στον Σκορπιό
Η πρώην πρώτη κυρία των ΗΠΑ Ζακλίν Μπουβιέ-Κένεντι γίνεται κυρία Ωνάση.

της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Στις 20 Οκτωβρίου του 1968, όλος ο κόσμος έστρεφε το βλέμμα του στο νησάκι του Σκορπιού στο Ιόνιο, νότια της Λευκάδας, όπου κάτω από το μελαγχολικό φθινοπωρινό ψιλόβροχο η πρώην πρώτη κυρία των ΗΠΑ Ζακλίν Μπουβιέ-Κένεντι, εικόνισμα για εκατομμύρια Αμερικανούς, παντρευόταν τον έλληνα κροίσο - «μαύρο πανί» για τους Κένεντι - Αριστοτέλη Ωνάση. Εκείνη ήταν 39 ετών και εκείνος 62. Είχαν περάσει πέντε χρόνια από τότε που ο σύζυγος της Τζάκι και πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι είχε δολοφονηθεί στο Ντάλας και μόλις τεσσερισήμισι μήνες από τότε που ο αδερφός του, το φαβορί για το χρίσμα των Δημοκρατικών στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές Μπομπ Κένεντι, έπεφτε νεκρός από τη σφαίρα του Παλαιστίνιου Σιρχάν Σιρχάν στο Λος Αντζελες. Η τρομοκρατημένη χήρα μπορεί να είχε γίνει η ενσάρκωση του μύθου των Κένεντι, ζητούσε όμως σωματική και οικονομική προστασία για εκείνη και τα παιδιά της. Ο ισχυρός Ελληνας από τη μεριά του, με χαρά θα τύλιγε το όνομά του με τη λάμψη της διασημότερης της δυναστείας Κένεντι, κατακτώντας τη γυναίκα-«τρόπαιο». Και οι δύο ήταν άνθρωποι που ήξεραν να παίρνουν αυτό που ήθελαν από τη ζωή.

Το ψιλόβροχο της 20ής Οκτωβρίου ήταν η κατάληξη μιας τρομερής καταιγίδας, με την οποία είχε υποδεχθεί στον Σκορπιό τους λίγους προσκεκλημένους που έφτασαν εκεί για τον γάμο της, την προηγούμενη ημέρα. Από την πλευρά της Τζάκι ήταν εκεί τα παιδιά της, Καρολίνα και Τζον-Τζον, η μητέρα της, Τζάνετ Νόρτον Λι, ο πατριός της, Χιου Οτσινκλος και η αδερφή της Λι Ράτζβιλ. Και όσο για τα παιδιά του Αριστοτέλη Ωνάση από τον πρώτο του γάμο με την Τίνα Λιβανού, Αλέξανδρο και Χριστίνα, ήταν φανερό ότι οι διαθέσεις τους απέναντι σε αυτό τον γάμο ήταν ασορτί με τον καιρό. Αλλά αυτό μάλλον δεν ενδιέφερε την Τζάκι Κένεντι, η οποία κατέφθασε στο γραφικό εκκλησάκι της Παναγίτσας για να δέσει για πάντα το επίθετο Ωνάση με το όνομά της, φορώντας νυφικό με την υπογραφή Βαλεντίνο, με μικρά κουμπάκια-πέρλες από πάνω μέχρι τη μέση, και λευκή κορδέλα στα μαλλιά - τις πληροφορίες μας τις δίνουν οι ελάχιστοι δημοσιογράφοι οι οποίοι είχαν καλύψει τον γάμο, αυτοί που είχε επιλέξει το ζεύγος· τυχεροί δημοσιογράφοι αφού ο γάμος απασχολούσε απ' άκρου εις άκρον τον πλανήτη.

Οι τελετουργίες συνεχίστηκαν με τη δεξίωση στη θαλαμηγό «Χριστίνα», που ήταν ελλιμενισμένη εκεί δίπλα, το σύμβολο κύρους του Ωνάση, μιας και εκεί είχαν φιλοξενηθεί προσωπικότητες όπως ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, η Γκρέτα Γκάρμπο και η Μαρία Κάλλας - η οποία, παραμερισμένη από τον «Αρίστο» της για τον οποίο θυσίασε καριέρα και οικογένεια, δήλωσε αινιγματικά για τους νεόνυμφους από το Παρίσι: «Είμαι ευτυχής γι' αυτούς που είναι ευτυχείς». Αν η ευτυχία πάντως προσμετράται μόνο σε υλικά αγαθά, η Τζάκι Κένεντι Ωνάση πρέπει να πέταγε στα ουράνια: η νεόνυμφη έφτασε στη θαλαμηγό φορώντας στο αριστερό της χέρι ένα πελώριο ρουμπίνι σε σχήμα καρδιάς, με διαμάντια γύρω γύρω, ενώ από τα αφτιά της κρέμονταν δύο εξίσου μεγάλα ρουμπίνια, δεμένα με διαμάντια και αυτά.

Στην ίδια θαλαμηγό, ο Ωνάσης και η Κένεντι είχαν κάνει την πρώτη τους γνωριμία περίπου δέκα χρόνια νωρίτερα: το καλοκαίρι του 1957, η «Χριστίνα» κυριαρχούσε στο λιμάνι του Μόντε Κάρλο και ένας από τους πλέον εξέχοντες επιβαίνοντες στη θαλαμηγό ήταν ο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Ο τότε γερουσιαστής Μασαχουσέτης Τζακ Κένεντι και η κομψή σύζυγός του Τζάκι, οι οποίοι ήταν στο Μονακό, δέχτηκαν πρόσκληση από τον Ωνάση για ένα ποτό στο γιοτ του. Ο οικοδεσπότης ήθελε να συστήσει τον Κένεντι στον γηραιό πλέον θρύλο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ως τον ικανό πολιτικό που είχε τα προσόντα να εξελιχθεί σε πρόεδρο των ΗΠΑ. Αλλά αυτός που γοητεύτηκε τελικά ήταν ο ίδιος ο Ωνάσης από τη σύζυγο του γερουσιαστή. Η επαφή την οποία διατήρησε έκτοτε μαζί της ήταν τόσο συστηματική ώστε, όταν προθυμοποιήθηκε να της διαθέσει το γιοτ του για να απαλύνει με μια κρουαζιέρα στο Ιόνιο και στην Κωνσταντινούπολη τον πόνο της για τον πρόωρο χαμό του γιου της Πάτρικ, η Τζάκι είπε «ναι». Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1963, ο ανανεωμένος από το ραφινάτο γούστο της Τζάκι Κένεντι Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι η πρώτη κυρία θα περνούσε τις δύο πρώτες εβδομάδες του Οκτώβρη στην Ελλάδα «κάνοντας διακοπές και αναρρώνοντας». Εκεί, στις ελληνικές θάλασσες και στα στενά του Βοσπόρου, πάνω στο γιοτ που είχε γίνει η Μέκκα των πλουσίων και των διασήμων - σε δικό του γήπεδο με άλλα λόγια -, ο μεσογειακός Αριστοτέλης Ωνάσης γοήτευσε την κοσμοπολίτισσα πρώτη κυρία, η οποία λίγους μήνες αργότερα θα βίωνε την τραυματική δολοφονία του συζύγου της. Και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους.

Στις 15 Οκτωβρίου του 1968, η «Boston Herald Traveler» είχε πρωτοσέλιδο: «Η χήρα του Τζον Κένεντι και ο Αριστοτέλης Ωνάσης σύντομα παντρεύονται». Αλλά εκτός από τον έρωτα, ή απλώς την έλξη, υπήρχε σίγουρα και η πλευρά «μπίζνες»· ο «γάμος του αιώνα», όπως χαρακτηρίστηκε, ήταν πράξη που εμπεριείχε και στοιχεία συναλλαγής - και ας μην έμαθε ποτέ κανείς με απόλυτη ακρίβεια τις οικονομικές συμφωνίες που προηγήθηκαν. Φήμες που κυκλοφορούσαν την εποχή εκείνη ήθελαν την Τζάκι να παίρνει 100 εκατ. δολάρια αν ο Ωνάσης πέθαινε ενώ ήταν ακόμα παντρεμένοι - φήμες που διαψεύστηκαν από τα γεγονότα. Τα πρωτοσέλιδα της επομένης του γάμου ωστόσο ήσαν πολύ επικριτικά. «Η αντίδραση εδώ είναι οργή, σοκ και απογοήτευση», ανέφεραν οι «Times» της Νέας Υόρκης. Ηταν, άραγε, κακοί οιωνοί τα σχόλια; Σε λιγότερο από έναν μήνα μετά τον γάμο, ο Ωνάσης πέταξε στο Παρίσι για να βρει τη Μαρία Κάλλας, την πιο αφοσιωμένη ερωμένη του.

Καθώς ο καιρός περνούσε, η απόσταση του ενός από τον άλλο γινόταν ολοένα και πιο εμφανής. Εκείνη, ταξιδεύοντας και ψωνίζοντας, εκείνος ταξιδεύοντας και δουλεύοντας, σπάνια είχαν χρόνο ο ένας για τον άλλο. Η καταρράκωση του Ωνάση μετά τον αιφνίδιο θάνατο του γιου του Αλέξανδρου, το 1973, μεγάλωσε το χάσμα ανάμεσά τους. Η Τζάκι Κένεντι ήταν με τα παιδιά της στη Νέα Υόρκη, όταν ο Ωνάσης πέθανε στις 15 Μαρτίου του 1975. «Ο Αριστοτέλης Ωνάσης με έσωσε κάποια στιγμή που η ζωή μου είχε καταβροχθιστεί από τις σκιές. Σήμαινε πολλά για μένα. Με έφερε σε κόσμο όπου μπορούσε κανείς να βρει και ευτυχία και αγάπη. Ζήσαμε πολλές ωραίες εμπειρίες μαζί που δεν μπορούν να ξεχαστούν και για τις οποίες θα είμαι αιώνια ευγνώμων», ήταν η δήλωσή της μετά τον θάνατο του Ωνάση. Επιβλήθηκε από κοσμιότητα ή από αίσθηση απώλειας; Ανεξαρτήτως από το ποιο από τα δύο ισχύει, το γεγονός είναι ότι, για να παραιτηθεί από κάθε άλλη αξίωση από την περιουσία του Ωνάση, ο τελικός διακανονισμός ήταν η Τζάκι Κένεντι να λάβει 26 εκατ. δολάρια. Από το όνομα Ωνάση ωστόσο δεν μπόρεσε να «παραιτηθεί»: από τους χαρακτηριστικότερους όρους του συμφωνητικού ήταν να μην το αποχωριστεί μέχρι τον θάνατό της.

προστέθηκε στις: 06 Σεπ 2008

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster