.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::

ΤΕΛΗΣ ΣΑΒΑΛΑΣ και λοιποί



τα   δύο  πρώτα βίντεο  έχουν  αφαιρεθεί. Δες παρακάτω  αυτό  με  τον  Σαβάλα.

Θεέ μου, υπάρχουν τέτοιοι έξυπνοι Έλληνες;

Μήπως την Αμερική την κουμαντάρουν  έξυπνοι Έλληνες και την Ελλάδα ηλίθιοι Αμερικάνοι:

Διακεκριμένοι ομογενείς  (άνθρωποι που κρατούν πόστα κλειδιά στις ΗΠΑ)  αλλά και απλοί γιοί και εγγονοί μεταναστών, μιλάνε στην αμερικανική τηλεόραση, για την υπερηφάνειά τους ότι έχουν ελληνικό αίμα και διατηρούν τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων τους. Ανάμεσά τους, η  βραβευμένη με Όσκαρ  ηθοποιός Ολυμπία Δουκάκη, ο πρώην αρχηγός της CIA Τζορτζ Τένετ, ο πρόεδρος του CBS  Πίτερ Διαμαντής, το δεξί χέρι του προέδρου Κλίντον και δημοσιογράφος  Τζορτζ Στεφανόπουλος, οι σχολιαστές του C.N.N.   Δεφτέριος και  Μεταξάς, ο άνκορμαν Ανάστος, η πρώτη μπλόγκερ της Αμερικής Αριάννα Στασινοπούλου και άλλοι επιτυχημένοι ομογενείς. Βλέποντας το 11λεπτο βίντεο ο σκεπτόμενος παρατηρητής καταλαβαίνει γιατί έχει σχεδόν διαλυθεί το ελληνικό λόμπι  πέρα από τον Ατλαντικό που αδυνατεί να βοηθήσει πλέον τη μητέρα πατρίδα... Γιατί οι Έλληνες της Αμερικής δεν έχουν καμιά σχέση με τη προχειρότητα, τη τσαπατσουλιά και τη κουτοπονηριά των κατοίκων της σημερινής Ελλάδας που πολιτικοί και λαός την  έχουν οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού...

Ο  Γιώργος Κοσμάτος μιλάει για τη ταινία του "Rambo 2"

 

g.savalas

Γιώργος Σαβάλας(ο αδελφός του Τέλη, που στον "Κότζακ" έπαιζε τον Σταύρο): Δεν μπορώ να καταλάβω, ο Έλληνας πρέπει να ξενητευτεί για να προκόψει; 


4 Έλληνες υπέροχοι, απίθανοι και τρελοί

Εδώ θα συναντήσετε τους ηθοποιούς του ΧόλιγουντΤέλη Σαβάλα, Νικ Ντένις και το σκηνοθέτη Γιώργο Κοσμάτο που και οι τρεις μου είχαν ανοίξει τη καρδιά τους και ήσαν φίλοι μου. Και παρακάτω ο Νίκος Δάνδολος γνωστότερος ως Νικ δε Γκρικ, Τέσσερις χάντρες από κεχριμπάρι του ελληνικού μας κομπολογιού ... Αγγίχτε τες κιεσείς παιδιά μου, σκυμμένα στον υπολογιστή σας, γιατί σε σας απευθύνομαι, που έχετε εκμαυλιστεί από τα φρικιά και τις ξέκωλες της τελεβιζιόνας που έλεγε κιο Λιαντίνης ... Θα μπορούσα να σας αναφέρω και προσωπικότητες του πνεύματος και της επιστήμης , αλλά ρε μπαγάσικα φοβάμαι ότι θα λακίσετε, γιατί από το βυζί της μάνας σας ρουφάτε κόμικς ...  

SAVALAST       Denis          CosmatosG    

Τέλης Σαβάλας ο Λάκωνας, γνωστότερος ως Κότζακ * Νικ Ντένις-Καναβάραςαπό τα Τρίκαλα * Γιώργος Κοσμάτος, ο Κεφαλλονίτης * Νικόλαος Δάνδολος από τη Σμύρνη, γνωστότερος ως Νικ δε Γκρικ

Ο Τέλης Σαβάλας (1922-1994) υπήρξε ηθοποιός του Χόλιγουντ και έγινε παγκόσμια γνωστός με τη τηλεοπτική σειρά "Κότζακ". Γεννήθηκε το 1922 στη Νέα Υόρκη  από Έλληνες γονείς. Ο Λάκωνας πατέρας του Νίκος Σαβάλας (Τσαβαλάς)  είχε εστιατόριο και η μητέρα του Χριστίνα ζωγράφιζε ως τα τέλη της ζωής της.  Ήταν υποψήφιος για Όσκαρ το 1963 για την ταινία "Birdman of Alcatraz". Έγινε πολύ γνωστός  εκτός από τον  Κότζακ, και από την ταινία του Τζέιμς Μποντ On Her Majesty's Secret Service όπου έπαιξε τον Ernst Stavro Blofeld. Ήταν νονός της Ελληνοαμερικανίδας ηθοποιού, Τζένιφερ Άνιστον. Όταν τέλειωσε τις έξη πρώτες τάξεις του σχολείου,  μιλούσε  καλύτερα ελληνικά από αγγλικά.  Η καριέρα του ως ηθοποιού άρχισε μετά τα 35 του, όταν ο Μπάρτ Λάγκαστερ τον διάλεξε, φατσικά, για να παίξει μαζί του στη ταινία  "Birdman of Alcatraz", γνωστή στην Ελλάδα ως "Ο βαρυποινίτης του Αλκατράζ".

εξομολόγηση του Σαβάλα στην προ Κότζακ εποχή

Αυτό το κείμενο γράφηκε γύρω στο 1970 όταν ο Σαβάλας δεν είχε παίξει ακόμη στο αστυνομικό σήριαλ "Κότζακ" που τον έκανε παγκόσμια γνωστό. Κι όπως θα διαβάσετε, συνετέλεσα κιεγώ ώστε να πειστεί και να δεχτεί αυτό τον ρόλο αρνιόταν που επειδή θεωρούσε την τηλεόραση παρακατιανό είδος έναντι του κινηματογράφου. Όταν πολύ αργότερα ο συνάδελφος Χρήστος Οικονόμου πήγε στο Χόλιγουντ και πήρε για την ΕΡΤ τηλεοπτική συνέντευξη του Σαβάλα, ο Ελληνοαμερικανός ηθοποιός αφού μίλησε μπροστά στη κάμερα, μετά είπε «τα υπόλοιπα θα σας τα πει ο Δημήτρης Λιμπερόπουλος". Πράγματι η συνέντευξη του Τέλη Σαβάλα συμπληρώθηκε και με δική μου συμμετοχή, όπου εξιστόρησα το γεγονός.  

Όσο βλέπω φωτογραφίες του Τέλη Σαβάλα, σκέφτομαι την ατυχία του να μη γραφεί ένα σενάριο και να υποδυθεί τον Θεόδωρο Griego, Τον πρώτο Έλληνα που πάτησε το πόδι του στην Αμερική. Αρκετές φορές μου είχε εκφράσει το παράπονό του που δεν του δόθηκε η ευκαιρία, να υποδυθεί τον Ζορμπά του Νίκου Καζαντζάκη. 

t.savalas500άν έχεις τύχη ...

H μοίρα τουΤέλη Σαβάλα ως ηθοποιού, κρίθηκε δυο φορές: Μια μέρα του 1961, όταν βρέθηκε αναπάντεχα μπροστά στο φακό της τηλεόρασης για να υποδυθεί έναν Έλληνα δικαστή. Και μια νύχτα, λίγο αργότερα, όταν ο Μπαρτ Λάγκαστερ τον αντίκρiσε στην μικρή οθόνη, σ 'αυτό το ρόλο-αστραπή, και πετάχτηκε φωνάζοντας «να ο τύπος που θέλω στην ταινία μου»! Έτσι ο Αριστοτέλης Σαβάλας, περιφερειακός δάσκαλος σε μια φτωχογειτονιά της Νέας Υόρκης, βρέθηκε εκείνο το καλοκαίρι δίπλα στο διάσημο πρωταγωνιστή, συγκρατούμενος του στη σπουδαία ταινία «Ο πτηνολόγος »που στην Ελλάδα έγινε γνωστή με τον τίτλο:« Ο Βαρυποινίτης του Αλκατράζ ». Όταν έληξε το γύρισμα, τέλειωναν και οι καλοκαιρινές διακοπές του δάσκαλου, που είπε σεμνά στον Λάγκαστερ, τώρα πρέπει να γυρίσω στο σχολείο μου ... Ο πεπειραμένος όμως ηθοποιός είχε διαφορετική γνώμη : Τέλη,  πάρτο  απόφαση, δεν είσαι πια δάσκαλος, αλλά ΗΘΟΠΟΙΟΣ και μάλιστα με κεφαλαία γράμματα!

(Αυτά συνέβησαν το 1962. Από τότε, ο Τέλης Σαβάλας, σε ηλικία που ο άνθρωπος αρχίζει να κουράζεται, χωρίς να φοιτήσει ποτέ του σε καμιά σχολή ηθοποιίας, έχει γυρίσει δεκάδες ταινίες, ανέβασε το κασέ του, αλλά η μεγάλη επιτυχία δεν έχει ακόμη φανεί.)

Μέσα σε οχτώ χρόνια, ο αυτοδημιούργητος αυτός καλλιτέχνης έχει κερδίσει τόσα χρήματα, όσα δεν έβγαλε όλο του το σόι, από τότε που ο πατέρας του Νικόλαος Τσαβαλάς, από τον Γέρακα της Σπάρτης, δεκατεσσάρων χρόνων πατούσε το πόδι του στη Νέα Υόρκη. Μα τα χρήματα αυτά δεν του φτάνουνε, γιατί ονειρεύεται αμοιβές σταρ.

Ο Τέλης Σαβάλας μιλάει τη γλώσσα μας καλύτερα από τον Σπύρο Σκούρα, τον Ηλία Καζάν, τον Τζων Κασαβέτη, τον Τζορτζ Τσακίρη. Με βγάζει ο ίδιος από την απορία μου:-Η μητέρα μου Χριστίνα, το γένος Καψάλη από τα Ανώγεια Σπάρτης, μας ανέθρεψε ελληνοπρεπώς. Τα παιδιά πήγαμε σε ελληνοαμερικανικό σχολείο. Η πρώτη μου γυναίκα είναι Ελληνίδα, όπως κι η γυναίκα του μου αδελφού. Κι αδελφή μου έχει πάρει Ρωμηό. Η μητέρα του Τέλη, μένει τώρα σε μια βίλα στο Λος Άντζελες, που ανήκε πρώτα στον Πολ Νιούμαν. Ζωγραφίζει, όπως πάντα, καθισμένη κατάφατσα στους λόφους του Μπέβερλι Χιλς, που όμως δεν έχουνε την αγριάδα του Ταΰγετου. Τα παιδιά της είναι διασκορπισμένα. Ο Κώστας είναι διπλωματικός υπάλληλος κι ο Δημοσθένης καθηγητής και οι δυο αποσπασμένοι στην Αθήνα. Ο χοντρούλης της, ο Γιώργος κάνει τον μπουζουκτσή και θέλει να παίξει κι αυτός στον κινηματογράφο. Είναι ο πιο φτωχός στην οικογένεια, με πέντε παιδιά. Όσο για τον Αριστοτέλη, ε, αυτός δεν πιάνεται πια ...

Είναι η πρώτη φορά που βλέπω τον Τέλη Σαβάλα. Μένει στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία» και νιώθω γύρω μας ότι όλοι εντυπωσιάζονται από το παράστημα του και το ξυρισμένο γουλί κεφάλι του. Είναι από τους ανοιχτούς τύπους, δεν κλείνεται στον τους εαυτό. Είναι και χαρούμενος που έρχεται πρώτη φορά στην Ελλάδα:

-Πριν δεκαοχτώ χρόνια, μου λέει, πέθανε ο πατέρας μου. Έφυγε με το μαράζι ότι είχαμε εξαμερικανιστεί. Να όμως που έμεινα Έλληνας. Εδώ στην Αθήνα νιώθω πόσο υπέροχο είναι να βρίσκεσαι σε μια πόλη, όπου όλοι γύρω σου μιλάνε την ίδια γλώσσα. Στη Νέα Υόρκη είναι Βαβέλ, σε περιζώνουν όλες οι γλώσσες Γης της.

Κουδουνίζει το τηλέφωνο. Ο Ελληνοαμερικανός φίλος του κ. Μουρατίδης του δίνει το ακουστικό. Τον ζητούν κατεπειγόντως από το Λος Άντζελες. Υπόσχεται να τους πάρει αργότερα. Κλείνει το ακουστικό, τσιμπάει ένα μεζεδάκι.

-Γλέντι, ούζο, καλή καρδιά, λέει γελώντας. Μια δυο μέρες ακόμα και μετά δουλειά πάλι για τα «τάξες».

-Για την Εφορία?

-Ποιά άλλη? Από όσα κερδίζω τα 90%, τα παίρνει αυτή. Δεν πειράζει όμως, μας αφαιρεί όλα τα έξοδα κινήσεως, παραστάσεως, ψυχαγωγίας, αγορών. Έξυπνο σύστημα γιατί σε αναγκάζει να ξοδεύεις, αλλά κάτι σου μένει.

-Μερικά εκατομμυριάκια ...

-Στην τσέπη μου δεν μένει ούτε σέντσι. Πληρώνω διατροφή στην πρώτη μου γυναίκα, έχω τρεις κόρες, τη μητέρα μου, έχω ξαναπαντρευτεί, έχω πολλές υποχρεώσεις.

-Δεν μου λέτε, κ. Σαβάλα, πώς νιώθατε τον πρώτο καιρό που γίνατε, ξαφνικά, από δάσκαλος ηθοποιός?

Πίνει μια γουλιά ούζο, σκέφτεται λίγο, σοβαρεύεται:

-Μετά τις πρώτες ταινίες μου, πήρα φαίνεται τουπέ, γιατί όταν συναντούσα παλιούς γνωστούς μου φερόντουσαν περίεργα, λες και με περνούσαν για σωσία του δάσκαλου. Ακόμα και η αδελφή μου μ 'αντιμετώπιζε με καχυποψία κι έπιανα τη ματιά της να με περιεργάζεται, λες και δεν πίστευε ότι ήμουνα ο ίδιος ο αδελφός της. Αλλά κι εγώ στιγμές-στιγμές, ένιωθα κάποιο φόβο κι όλο περίμενα να φανεί κάποιος και να μου πει: «Δάσκαλε, τι θέλεις εσύ στα στούντιο? Ξαναγύρισε στο σπίτι σου και στη δουλειά σου».

-Κι από αντίδραση δεν ξαναγύρισες ούτε στην γυναίκα σου ... Ο Πιλάτος της «Ωραιότερης Ιστορίας του Κόσμου» με περιεργάζεται:

-Είσαι δημοσιογράφος ή θέλεις να παραστήσεις τον ψυχολόγο?

-Είμαι δημοσιογράφος, αλλά έτυχε να γνωρίσω στη Νέα Yόρκη την πρώτη σας γυναίκα και την μεγάλη σας κόρη.

-Ε, λοιπόν, αυτή είναι η αλήθεια. Πώς να γύριζα σπίτι μου, αφού η γυναίκα μου δυσπιστούσε αν με είχαν πάρει στα σοβαρά για ηθοποιό? Ακόμα μου έκανε τη ζωή μαρτύριο, νομίζοντας ότι δεν την αγαπούσα πια κι ότι ξημεροβραδιαζόμουνα με τις θεατρίνες.

-Κι έτσι χώρισες ...

-Ακριβώς. Πέρασα όμως άσχημες στιγμές. Από ήσυχος δασκαλάκος πάτερ-φαμίλιας, βρέθηκα ξαφνικά δυναμικός τύπος οθόνης της. Έβλεπα τη φάτσα μου στον kινηματογράφο και νόμιζα πως ονειρευόμουνα. Έλεγα μέσα μου: Τέλη, ή οι παραγωγοί τρελλάθηκαν ή εσύ. Όλα τα τραβούσε ο Μπαρτ, που ξέσπαγα πάνω του, φωνάζοντας: «Με πήρες στο λαιμό σου. Τι θα κάνω αν δε μου δώσουν άλλο ρόλο? Το ξέρεις ότι έχασα το σπίτι μου και την δουλειά μου? "

-Τώρα όμως το πήρες απόφαση. Είσαι επαγγελματίας ηθοποιός και μάλιστα σταρ!

-Όχι και σταρ! Έτσι γράφουν κάποιες εφημερίδες, έτσι λέει ο κόσμος, κοντεύω να το πιστέψω πια κι εγώ ο ίδιος. Πριν έξι μήνες ήμουνα στην Ρώμη, στου Άντζελο. Εκεί που μου έκανε πρόβα, μου λέει ο διάσημος ράφτης: Ξέρεις ποιόν πρόβαρα χθες? Τον Βασιλέα Κωνσταντίνο, ο οποίος μου είπε ότι δε χάνει ταινία σου κι ότι είναι θαυμαστής σου. Ευχαριστήθηκα. Παναγίτσα μου, σκέφθηκα, αν ζούσε ο πατέρας μου και το άκουγε! Ο Βασιλιάς θαυμαστής του γιου του Αριστοτέλη Τσαβαλά!

-Θα υπάρχουν κι άλλες προσωπικότητες που σας θαυμάζουν.

-Ναι. Και εδώ μου κάνουνε πολλές προσκλήσεις, αλλά πού να πρωτοπάω, ποιόν να πρωτοευχαριστήσω. Εξάλλου εγώ δεν είμαι διπλωμάτης, αλλά ηθοποιός.

-Η πολιτική σας συγκινεί?

-Σας είπα, δε μου μένει καιρός παρά για τη δουλειά μου. έναν Αν όμως βρεθώ μπροστά σ 'πολιτικό, θα φερθώ τζέντλεμαν σαν. Δε θα εξετάσω αν είναι βενιζελικός ή αντιβενιζελικός, όπως έλεγε ο πατέρας μου.

-Είναι αλήθεια ότι σας πρότειναν να υποδυθείτε ένα δικτάτορα, με τον οποίο έχετε κάποια ομοιότητα?

-Ποιόν, τον Μουσολίνι? Αν επρόκειτο για την ερωτική του ζωή θα δεχόμουνα, αρκεί να μου διάλεγαν όμορφη παρτενέρ στο ρόλο της Πετάτσι. Το τρανταχτό γέλιο του ενός από τα «Καθάρματα» αντηχεί στη σουίτα. Σηκώνεται, μου απλώνει το χέρι, δίνουμε ραντεβού για βράδυ το. Πρέπει να ολοκληρωθεί η συνέντευξη.

---------------------------------

 Αυτή τη φορά Βρισκόμαστε στο διαμέρισμα του κ. Σάρρα στο Παλιό Φάληρο. Συγκεντρωμένα αρκετά άτομα. Επίκεντρο ο Τέλης Σαβάλας με την ντελικάτη νεαρά Αγγλίδα ντάμα του. Ο ρεπόρτερ όμως δεν τον αφήνει σε χλωρό κλαρί και τον ρωτάει, ποιά θα είναι η νέα του ταινία.

- Δεν ξέρω ακόμη, γιατί εδώ και δυόμισυ χρόνια, είμαι διαρκώς κλεισμένος. Από το ένα φιλμ πετάγομαι στο άλλο.

-Ποιές οι τελευταίες ταινίες?

- Χριστούγεννα 1967 τελειώνω τα «Δώδεκα καθάρματα» στο Λονδίνο κι ευθύς αρχίζω το «Μπo Ζεστ». Μετά το «Σκαλπ Χάντερς» με τον Μπαρτ Λάγκαστερ στο Μεξικό και σερί το «Μακένα'ς γκολντ», στην Αριζόνα και το «Σολ Μαντρίτ» στο Χόλυγουντ. Μετά, στη Ρώμη, το «Μπονασέρα μίστερς Κάμπελ» με τη Λολό, στο Λονδίνο το «Γραφείο εγκλημάτων». Ταξίδι στην Ισπανία με το «Δη λαντ ρήντερς» και ξανά στην Αγγλία για το «Κρουκς αντ Κόρονεντς» και το τζεημσμποντικό «Στην υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητος». Και τελευταία το «Δη φάιναλ σατ» στη Ρώμη και τους «Πολεμιστές» στην Γιουγκοσλαβία.

Κάποιος προσφέρει ένα πελώριο πούρο στον Τέλη, μέσα σε αλουμινένια θήκη. Το βγάζει, το φέρνει στη του μύτη. «Ρωμαίο και Τζουλιέτα» χαβανέζικο, λέει.

Γυρίζει σαυτόν που του το πρόσφερε:

-Τι είσαι συ, ρε παιδί μου? Θηρίο!

Ο σερβιτόρος ρωτάει για καφέ: Αμερικάνικο ή Τούρκικο?

-Ελληνικό, βαρύ γλυκό, λέει ο Σαβάλας και κλείνει το μάτι στη Ζωίτσα Λάσκαρη, που είναι στη παρέα.

Τραβάει μια ρουφηξιά, παρακολουθεί τον καπνό στον αέρα και φιλοσοφεί:

-Ακμή και παρακμή, καινούργια πρόσωπα και είδωλα. Σωστά τα λέω? Σήμερα ο Κάστρο, αύριο κάποιος άλλος φανατικός που θα τον κάνουνε πόστερ.

-Κι ο Τέλης Σαβάλας?

-Ο πρώην Αριστοτέλης Τσαβαλάς, Ψάχνει για τη μεγάλη ευκαιρία, για κάτι που θα κάνει μπαμ!

Παραξενεύομαι. Πιο ψηλά από όσο πήγε, αυτός ο δασκαλάκος? Πιάνει τη σκέψη μου και χαμογελάει:

-Άκουσε, πατριώτη, το 1961 έκανα στην εκπομπή «Αμστρογκ Σιρκλ Θίατερ» έναν Έλληνα δικαστή, μια στιγμούλα μόνο. Δεν ήμουνα παρά ένας ερασιτέχνης ηθοποιός τρίτης σειράς και οι άλλοι στην ταινία ήσαν σπουδαίοι επαγγελματίες, αλλά τους έχω ξεχάσει ... Δε θέλω να με ξεχάσουν, έτσι γρήγορα και μένα. Κατάλαβες?

Με αποχαιρετάει και σκύβει στο αυτί μου:

-Αν θέλεις γράφτο: Παριστάνω το λιοντάρι, αλλά πάντοτε φοβάμαι πως κάποιος θα μου πει μια μέρα: Ε, εσύ ποντικάκι, πάψε να μας κάνεις το λιοντάρι και χώσου πάλι στη φάκα σου ...

Σημ:. Αυτή η συνέντευξη μπήκε, αν θυμάμαι καλά, στην «Ακρόπολη» επί δικτατορίας. Ο Τέλης είχε έρθει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, γεμάτος ενθουσιασμό, προσκυνητής της πατρίδας των γονιών του. Ήθελε να κάνει εδώ και ταινία κι αυτό παραξηγήθηκε από μερικούς. Τότε πρωτογνωριστήκαμε μιλώντας στο πληθυντικό. Μετά το ρίξαμε στον ενικό, γίναμε φίλοι. Μια μέρα μάζεψε από το δρόμο ένα μισοπεθαμένο γατάκι,  που το φέρε στη μητέρα μου, στο χτήμα μας στο Παλιό Φάληρο. Από αυτή την ταλαιπωρημένη γατούλα δημιουργήθηκε η δυναστεία γατιών Σαβάλα, που υπάρχει ακόμη ... Και κάτι άλλο: Δεν είχε κάνει ακόμη τον Κότζακ, που συνέβαλα να πρωταγωνιστήσει, όπως θα διαβάσετε αργότερα.

 

* * * Κώστας Χαριτάκης, Σάσα Ντάριο, Ρίκα Διαλυνά, ο Τέλης, η Αγγλίδα  φιλενάδα  του  χορεύτρια Σάλι  και εγώ. * * * Χρόνια αργότερα, με τον Τέλη και τη τρίτη γυναίκα του Τζούλι, που σήμερα βρίσκεται στα δικαστήρια με τα παιδιά του από τους προηγούμενους γάμους του ...

SAVALAS2  Himeneth

Εδώ πρέπει να μιλάμε για άλογα, γιατί μαζί μας είναι ο Παναμέζος αναβάτης Ισαάκ Χιμένεζ, που διέπρεψε και στον ελληνικό ιππόδρομο. "Ποζάρουν τρεις αλογομούρηδες» λέει ο Τέλης, που ήταν και ιδιοκτήτης καθαροαίμων.

 

συνάντηση Σαβάλα-Πατακού

 Ο Τέλης είναι από τους πιο αυθεντικούς ρωμιούς που γνώρισα. Αν ζούσε πριν 500 χρόνια σίγουρα θα ήταν ένας από τους Griego που αναφέρω συχνά. Και τυχερός, αφού θα γλίτωνε τις πολλές διατροφές που δίνει σήμερα. Θα μπάρκαρε σε καραβέλα και θα χανόταν, όπως εκείνος ο Θόδωρος που πρωτοπάτησε στην Αμερική με το τσούρμο του Ντον Ναρβάεθ ... Μα άλλο ήτανε και είναι το μεράκι του Τέλη: Ο ρόλος του Ζορμπά και να υποδυθεί τον θρυλικό Έλληνα κροίσο Ζαχάροφ.

Πολυλογώ όμως και ώρα να σας περιγράψω-ως αυτόπτης μάρτυρας-ένα επεισόδιο κωμωδία του Ελληνοαμερικανού ηθοποιού με τον Πατακό, της τριανδρίας της χούντας.

Ένα πρωί (βλεπόμαστε πιά καθημερινά) μου τηλεφώνησε από το «Χίλτον» ότι τον είχε καλέσει ο συνταγματάρχης Λαδάς στο γραφείο του και μου ζήτησε να να πάμε μαζί. Στο αυτοκίνητο, ως την πλατεία Κλαυθμώνος, αποφύγει του τόνιζα ν 'να φωτογραφηθεί με τον πραξικοπηματία ... Όταν φτάσαμε στο υπουργείο, ο συνάδελφος Ξ. με απομόνωσε ευγενικά στο γραφείο του, όπου σε λίγο εισόρμησε ο Τέλης με κατά πόδας το φωτορεπόρτερ Μηνά, που είχε εντολή από το Λαδά να τους φωτογραφίσει μαζί. Ο Τέλης προφασίστηκε σωματική ανάγκη και μας δείξανε στο βάθος του διαδρόμου τους καμπινέδες ... Μπήκαμε, κι ο Τέλης άρχισε να μου λέει πως ο Λαδάς ενδιαφερόταν πολύ για φωτογραφία μαζί του και καιρός ήτανε να φύγουμε ... Ξαφνικά ακούστηκε καζανάκι και πρόβαλε ο Πατακός κουμπώνοντας το παντελόνι του. Κοίταξε περίεργα τον Σαβάλα και τον ρώτησε «πού σε ξέρω ;»... Μετά θυμήθηκε:

-Α, ναι, είσαι εκείνος ο ηθοποιός με το γουλί κεφάλι, σαν το δικό μου ... Έλα μαζί μου.

Ο Πατακός βγήκε στο διάδρομο κι εξήγησα στον Τέλη ποιός είναι ... Τον ακολουθήσαμε, φοβισμένος εγώ, περίεργος ο Σαβάλας, και μπήκαμε στο γραφείο του «Υπουργού», τη στιγμή που ειδοποιημένος ο Λαδάς έσπευσε φωνάζοντας στον προϊστάμενο του:

-Είναι δικός μου ... Δε θα μου τον πάρεις για φωτογραφία ... Εγώ τον κάλεσα ...

Ούτε ταινία των αδελφών Μαρξ να ήταν ... Ο Πατακός έγνεψε να φύγουν όλοι, ο Λαδάς φώναζε έξω από την πόρτα «Στέλιο, θέλω τον Τέλη», ενώ ο διεκδικούμενος σταρ με κρατούσε από το μπράτσο σαν να 'λέγε «αυτός είναι παρέα μου ...»/ Και τότε ο κλόουν της χούντας, αρπάζοντας ένα χάρακα, άρχισε να, εξηγεί στον Σαβάλα, πάνω στον τεράστιο χάρτη του τοίχου:

-Αύριο πρωίαν απογειωνόμεθα εκ του αεροδρομίου Ελληνικού και υπεριπτάμεθα παραλίων Αττικής ... Δια διόπτρων ανακαλύπτομεν απορρίμματα, αποστέλλομεν σήμα προς εκκαθάριση των ...

Και μονορούφι ο Πατακός εξηγούσε στο χάρτη «προσγειωνόμεθα εις Βόλον, απογειωνόμεθα, προσγειωνόμεθα εις Θεσσαλονίκην, απογειωνόμεθα ...» οπότε ο Σαβάλας μπαίνοντας στο νόημα ότι είχε να κάνει με παλαβό, άρχισε να γελάει λέγοντας:

-Ε, πατριώτη, έχεις κανένα χάπι για τη ναυτία, γιατί ζαλίστηκα με τόσες απογειώσεις και προσγειώσεις ...

Ήταν η εποχή, αποτσίγαρα που μετά τους δρόμους από τ ', ο Πατακός ήθελε να καθαρίσει και τις ακτές ... Τελικά ο Σαβάλας, για να τον ξεφορτωθεί, υποσχέθηκε πως θα τον συνόδευε στην εκκαθάριση των απορριμμάτων, αλλά πρωί-πρωί το σκάσαμε για το Ύδρα Μπιτς, όπου ο συνάδελφος Τόλης Γαρουφαλής, επί των δημοσίων σχέσεων του ξενοδοχειακού συγκροτήματος, εξασφάλισε το ινγκόγκνιτο του ηθοποιού για τρεις ημέρες ...

Telis S.

οι ελληνικούρες του Κότζακ

Στην επιστροφή από το Ύδρα Μπιτς, πάνω σε τουριστικό πλεούμενο, ο Τέλης πήρε την οριστική απόφαση να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική σειρά «Κότζακ» που τον έκανε διάσημο. 'Εβλεπε τους ντόπιους να με αναγνωρίζουν από τις τηλεοπτικές μου εμφανίσεις και σχολίασε η πως μικρή οθόνη κάνει οικειότερους τους ηθοποιούς και τους παρουσιαστές γιατί μπαίνουνε στα σπίτια ... Μου είπε ότι έχει απορρίψει πρόταση για σίριαλ, στο οποίο θα υποδυόταν έναν Αμερικανοπολωνό αστυνομικό κιεγώ τον ρώτησα γιατί να μην είναι Ελληνοαμερικανός, που θα του πήγαινε. Από το «Χίλτον» τηλεφώνησε στον ατζέντη του πως αν αλλάξουν τον Κοτζάκεβιτς σε Κοζακόπουλο, δέχεται το ρόλο ... Τελικά γύρισε στην Αμερική, εγκαταλείποντας την ιδέα για ταινία στην Ελλάδα όσο θα διαρκούσε το καθεστώς των συνταγματαρχών, που μετά το περιστατικό με τους Λαδά-Πατακό το χαρακτήρισε οπερέτα ...

Ο «Κότζακ» έκανε το συμπατριώτη μας διάσημο και πάμπλουτο, αφού στα χρόνια που γυριζόταν (ένα επεισόδιο την εβδομάδα) έφτασε να πληρώνεται 200.000 δολάρια το καθένα και με ποσοστά ...

Σήμερα ο Τέλης είναι καλλιτεχνικός σύμβουλος του προέδρου των ΗΠΑ. Ακόμη αμείβεται, με πενταετές συμβόλαιο, ως πρεσβευτής της εταιρίας Φορντ με ένα εκατομμύριο δολάρια το χρόνο, αλλά. έχει σκοτούρες με τα μπλεγμένα οικογενειακά του και την νεαρότατη μνηστή του, την Τζούλι, που περιμένει παιδί .. Η πρώτη του γυναίκα ήτανε Ελληνίδα και αποχτήσανε τρεις θυγατέρες, που τις δύο τις πάντρεψε με δικηγόρους ελληνικής καταγωγής ... Από την τρίτη γυναίκα του, την Αγγλίδα Κάθι, απόχτησε τον Νικόλα, που έχει περάσει δυο καλοκαίρια μαζί του στην Ελλάδα ... Τον βάφτισε μάλιστα στη Σπάρτη με έναν από τους νουνούς του εκπρόσωπο του δημοτικού συμβουλίου και των κατοίκων, τον καλό φίλο Γιώργο Μαυράκη. Μετά τη δικτατορία, ο Σαβάλας έπαιξε σε δυο αμερικάνικες ταινίες που γυριστήκανε στην Ελλάδα, η μια στη Ρόδο και η άλλη στη Λακωνία.

Tely 1

Tely  2

Σημείωση μεταγενέστερη από την συνέντευξηι: Σήμερα ζει μόνιμα στο Λος Άντζελες, με τη γυναίκα του Τζούλη, που του χάρισε ένα γιο, το δεύτερο μετά το Νικόλα της Κάθι. Τον Αύγουστο του 1988 πέθανε η μητέρα του Χριστίνα Τσαβαλά, που στα νιάτα της υπήρξε Μις Διεθνής Έκθεση Νέας Υόρκης και μετά άξια μάνα και καλή ζωγράφος. Πολλοί με ρωτάνε γιατί δεν έρχεται τα τελευταία χρόνια ο Τέλης στην Ελλάδα. Ίσως να είναι πικραμένος γιατί επί προεδρίας Καραμανλή και πρωθυπουργίας Ράλλη-με τους οποίους μάλιστα έχει παίξει και γκολφ, δεν του αναγνωρίσανε την προσφορά του ως 'Ελληνα στον «Κότζακ», όπου συχνά πετούσε ελληνικές φράσεις με τον αδελφό του, στο ρόλο του μαλλιά Σταύρου ....

 Θυμάμαι σ 'επεισόδιο, που έχει δείρει έναν έμπορο ναρκωτικών και ο εισαγγελέας του έκανε παρατήρηση ότι είναι αστυνομικός στη χώρα της Δημοκρατίας. Τότε ο Κότζακ εξοργίζεται και του λέει: «Τη Δημοκρατία την έχουνε ανακαλύψει οι προγονοί μου, οι"! Ελληνες, πριν 3.000 χρόνια »Το ακούς επίσημο Ελληνικό Κράτος? Χρωστάς κάποιο παράσημο στον ηθοποιό ποο για χρόνια μπαίνει στα σπίτια εκατομμυρίων θεατών σ 'ολόκληρο τον κόσμο και ξεφουρνίζει-με δικές του παρεμβάσεις στο σενάριο-τα ελληνικά του. Αλλά ξέχασα. Εδώ δεν είμαστε κουτόφραγκοι, όπως στην Ιταλία που ακόμη και το Βατικανό απένειμε παράσημο στο φίλο της Μαφία Φρανκ Σινάτρα ... Ούτε Μεγάλη Βρετανία, που η Βασίλισσα παρασημοφόρησε Μπητλς τους. 

" Η ΕΛΛΑΔΑ  ΤΟΥ  ΤΕΛΗ  ΣΑΒΑΛΑ "

 ΚΑΝΕ  ΚΛΙΚ  ΕΔΩ     Tellys Savalas' Greece

Ντοκιμαντέρ  (1979)  με  αφηγητή τον  Τέλη  Σαβάλα, σε  σενάριο - σκηνοθεσία  Δημήτρη  Λιμπερόπουλου και  μουσική  Σταύρου  Ξαρχάκου  και  Ιάννη  Ξενάκη. Προβλήθηκε,  μέσω  του  ΕΟΤ  σε  όλο  τον  κόσμο.  Ο διάσημος  ηθοποιός   -αφιλοκερδώς-  διαφημίζει  τη  χώρα  των  προγόνων  του,  με  τον αδελφό  του  Κώστα,  την  Κλαούντια  Καρντινάλε  και  με  εμφανίσεις   των  ηθοποιών  Ρότζερ  Μουρ, Πολ  Πιτσέρνι, Ρίτσαρντ  Ρόντρι.  Συμμετοχή  του  Σταύρου   Ξαρχάκου  με την  ορχήστρα  του  και   Δήμητρας  Γαλάνη,  Μανώλη  Μητσιά. Ο  Γιάννης  Γαλάτης παρουσιάζει  στη  Μύκονο  δημιουργίες  του  με  την  Μπετίνα  Τσοπέη.

Ο  Σαβάλας  αφηγείται  αγγλικά  και  ελληνικά.

[Selida]

 

     ένας καραγκιοζοπαίχτης σε ταινίες του Καζάν με τον Μάρλον Μπράντο!

 

Ο ΝΙΚ ΝΤΕΝΙΣ (το πραγματικό του όνομα Καναβάρας, νομίζω) κοντούλης και χαμένος ανάμεσα στο πλήθος, έφτασε με το μεταναστευτικό κύμα στο Νέο Κόσμο και έβγαλε το ψωμί του, στην αρχή με τον Καραγκιόζη και μετά πάνω στα ρινγκ και στις παλαίστρες, ακόμη και σαλτιμπάγος σε τσίρκο. Κι αργότερα στη σκηνή του θεάτρου και τέλος μπροστά στους προβολείς του Κινηματογράφου. Υπήρξε θαυμαστής του Τζιμ Λόντου και του Αντώνη Χριστοφορίδη, αλλά και προάγγελος με τις ελληνικούρες του, του Τέλη Σαβάλα. Μα πιο πολύ υπήρξε Ρωμιός, που μακρυά από την πατρίδα του, στην ξενητειά, επέζησε και θαυματούργησε. Είμαι σίγουρος πως αν υπάρχει άλλη ζωή, όπως πίστευε ο Νικ Ντένις, θα είναι τώρα μαζί με τον Λόντο, τον Χριστοφορίδη και τον Νορ και θα τους παίζει Καραγκιόζη ... Κι όλοι θα ξεκαρδίζονται στα γέλια, όπως τότε στο εξοχικό σπίτι του, που έπαιξε τον Καραγκιόζη-παραγωγό και ο συνήθως θλιμμένος Τζέημς Ντιν, γελούσε με τη καρδιά του ... Είναι γνωστή η παρέμβαση και ο θυμός του Καζάν, όταν ανακάλυψε στο υπόγειο τών Άκτορς στούντιο να παίζει μποξ ο Ντένις με τον Μάρλον Μπράντο, που επεδίωκε να του χαλάσουν τη μύτη για να μη τον λένε ωραίο ... Ο Μάρλον (λέει ο Νικ) δεν ήθελε να πείθει στη σκηνή με την ομορφιά του, αλλά με το ταλέντο του.

- Που λες πατριώτη μεγάλο πράμα να ξυπνάς κάθε πρωί και να πίνεις το καφεδάκι σου ... Να μη ξαναξυπνήσεις, είναι το κακό ...

Όσοι έχουν δει στην τηλεόραση το σήριαλ «Μπεν Κέισι» αποκλείεται να μη θυμούνται τον μικρόσωμο νοσοκόμο Νικ, που μερικές φορές πετούσε ελληνικούρες και σπρόχνωντας βιαστικά ένα ασθενή στο τροχοφόρο φορείο προς την εντατική ψιθύριζε το ... "Σαμιώτισσα .- Σαμιώτισσα, πότε θα πας Σάμο στη ..." Είναι ο ίδιος ηθοποιός που έχουμε δει στις ταινίες «Ύφαλος 10 μιλίων», με τον Ρόμπερτ Βάγκνερ και στο «Λεωφορείο ο πόθος» με τον Μάρλον Μπράντο. Αυτός.ο ανθρωπάκος που έκανε τον Έλληνα σφουγγαρά και έπαιζε χαρτιά με τον Καρλ Μάλντεν, λέγεται Νικόλαος Καναβάρας ή Νικ Ντένις και στην πενταετία 1959-64, ξεφούρνιζε τόσα ελληνικά στο «Μπεν Κέισι» που απορούσες πώς του το επιτρέπανε. Γιατί οπωσδήποτε οι αυτοσχεδιασμοί του Νικ δεν ήσαν στο σενάριο.

Έτσι, όταν εφέτος το Πάσχα τον συνάντησα στην Αθήνα, αυτόν με έτρωγε η περιέργεια να μάθω λεπτομέρειες γι 'το μικρόσωμο Έλληνα, που δεν είχε τύχει να τον γνωρίσω όταν έμενα στην Αμερική. Τον είδα ξαφνικά στην καφετέρια του «Χίλτον». Έπινε τον καφέ του με τη γυναίκα του Ελένη, κρητικής καταγωγής από το Μόντρεαλ, και το φιλικό ζευγάρι Πολ Νορ-Αλίκης. Μιλούσε δυνατά και σε κοίταζε στα μάτια. Μου έκανε εντύπωση η σπιρτάδα και το χιούμορ του και ο Νορ, μάστορας της διαλεκτικής και των ευφυολογημάτων, τον αντιμετώπιζε όχι σαν θαυμαστή αλλά σαν αντίπαλο. Κάθε τόσο όμως, έκοβε τους διαξιφισμούς τους και του έλεγε-Καλά, ρε Νικολάκη, με αποστόμωσες ... Κάλμαρε τώρα ...

Δεν ήξερα ότι ο Νικ είχε έρθει στην Ελλάδα για να κάνει το τελευταίο Πάσχα της ζωής του, όπως μου είπε αργότερα ο ίδιος. Χτυπημένος εδώ και τέσσερα χρόνια από την ασθένεια που είχε κι ο Ωνάσης, δεν το έβαζε κάτω:

-Ο Ωνάσης, πατριώτη, είχε χάσει το γιο του κι ήθελε να πεθάνει. Εγώ όμωςθέλω να ζήσω ακόμη ...

Ίσως η περίπτωση του Νικ να είναι μοναδική στην ιατρική επιστήμη ή όπως εκείνα τα φαινόμενα όπου ασθενής και αρρώστια παλεύουνε χρόνια, ενώ οι γιατροί γουρλώνουνε τα μάτια από κατάπληξη. φορές Δυο ο Νικ Ντένις έπεσε στο κρεβάτι του νοσοκομείου "Κέδροι του Λιβάνου" κι οι γιατροί, καθώς είδανε να τον εγκαταλείπουν οι δυνάμεις του, επιτρέψανε στη γυναίκα του να φέρει τον παπά και να τον μεταλάβει ... Περίμεναν να πεθάνει, αλλά αυτός άνοιξε τα μάτια και ζήτησε, τη μια φορά ... σαλέπι και την άλλη ρακί ...

Ο Νικ αποτελεί ιατρική περίπτωση καταδικασμένου ασθενούς που παρατείνει τη ζωή του με το «έτσι θέλω», όπως κι ο Τζον Γουέην, που είναι όμως δυο μέτρα μπόι, κι εδώ και δέκα χρόνια και μετά οχτώ εγχειρήσεις εξακολουθεί να παλεύει τον Χάρο. Περισσότερο από όλα, ο Νικόλας Καναβάρας ή Καραβίδας ή Νικ Ντένις είναι περίπτωση χαρομαχητή. Όχι ψηλότερος από ένα κι εξήντα υπήρξε τσάμπιον του μποξ, άσος του αμερικάνικου φουτ μπωλ, ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ήμουνα τυχερός που σε ένα τρίωρο τσιμπούσι κατέγραψα μερικά ... επεισόδια από τη ζωή του Νικ, με μάρτυρες τον πρώην παγκόσμιο πρωτοπυγμάχο Αντώνη Χριστοφορίδη και τον πρωταθλητή του πνεύματος Πολ Νορ. Και οι δυο με βεβαίωσαν πως οι δικοί τους άθλοι, με τη δύναμη του πρώτου, με το πνεύμα του δεύτερου, δεν είναι τίποτα μπροστά στο βίο και την πολιτεία του ανθρώπου που γεννήθηκε το 1904 στα Τρίκαλα. Και ξεκινώντας απο βοηθός καραγκιοζοπαίχτης στην Πάτρα, έπαιξε στο Μπροντγουέι και στο Χόλιγουντ, δίπλα στα διασημότερα ηθοποιών ονόματα. Πατάω λοιπόν το πλήκτρο του μαγνητόφωνου και ακούω διηγήσεις του Νικ Ντένις, πότε στο Χίλτον και πότε στο σπίτι του Χριστοφορίδη στη Γλυφάδα. Προσθέτω και δικά μου στοιχεία:

«Φτάσαμε οικογενειακώς στην Αμερική, από την Πάτρα, μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Τα εφόδια μου ήτανε μερικές φιγούρες Καραγκιόζη. Έστησα την παράγκα και το σεράι σε ένα υπόγειο και ξεκίνησα την καλλιτεχνική μου καριέρα μπροστά στους συμπατριώτες, που πληρώνανε τρία σεντς. Πολλά δεν είναι? Μου είπε μια μέρα ένας εστιάτορας, αυτόν που του πήρα δέκα σεντς γι ', τη γυναίκα του και το παιδί του. Όχι, του απάντησα, γιατί στον κινηματογράφο βλέπεις φιγούρες και δεν ακούς φωνή. Ενώ ο Καραγκιόζης μου είναι ομιλών ... Βλέπεις τότε ήτανε ακόμα ο βουβός κινηματογράφος, που τον πρόλαβα κάνοντας τρία ρολάκια με παντομίμες ... Αλλά ο πατέρας μου, που σε όλη του τη ζωή, δεν έμαθε παρά μόνο το γιες και το ολ ράιτ, αυτί με έπιασε από τ 'και με πήγε στο Χάι Σκουλ. Καλή του ώρα στον άλλο κόσμο, φοίτησα και μια χρονιά στο Πανεπιστήμιο, αλλά, βρε παιδί μου, με τραβούσε το παλκοσένικο. Όπου Στέητζ και θεατρίνοι, πίσω τους εγώ ... ένα Σ 'τέτοιο μπουλουκάκι με είδε ο Σαρογιάν, με φώναξε και μου πρότεινε να παίξω στο Μπροντγουέι σε έργο του. Τρελάθηκα από τη χαρά μου και του ζήτησα να μου δώσει το ρόλο μου να τον μελετήσω. Το έργο το έχω γράψει μου είπε, έβλεπα αλλά το δικό σου ρόλο τον εμπνεύστηκα τώρα που σ 'και θα τον προσθέσω ... "Καταλαβαίνει ο Πολ ότι κουράστηκε και συνεχίζει:

- Το θυμάμαι ... Ήταν το έργο του Ουίλιαμ Σαρογιάν «Το παλιό γλυκότραγούδι του έρωτα», στο οποίο έβαλε σφήνα ένα ρόλο παλαιστή μικρό στο δέμας, ειδικά για το Νικ, που υπήρξε μάλιστα πρωταθλητής πυγμαχίας στα ελαφρά βάρη. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για το Μπροντγουέι στον Ντένις, που έπαιξε στο «Συρανό ντε Μπερζεράκ» δίπλα στον Χοσέ Φερέρ, στο «Δύσκολο μονοπάτι» του Ρόμπερτ Σέργουντ, κοντά στον Σπένσερ Τρέισι και σε πολλά άλλα, με αποκορύφωμα το «Λεωφορείο ο πόθος» με σκηνοθέτη τον Ελία Καζάν και πρωταγωνιστές τον Μάρλον Μπράντο, τον Καρλ Μάλντεν και την Τζέσικα Τάντι, ως το 1950. Και συνεχίζει ο Νικ:

- Όλο το θεατρικό καστ μεταφέρθηκε και στο φιλμ, αλλά με πρωταγωνίστρια την Λη Βίβιαν. Έτσι μου άνοιξε και ο δρόμος του κινηματογράφου. Έπαιξα στο «Σιρόκο» με τον Χόμφρεΰ Μπόγκαρτ και την Μάρτα Τόρεν, «Δέκα ψηλοί άντρες» με τον Μπαρτ Λάνκαστερ, «Τέσσερις για το Τέξας» με τους Φρανκ Σινάτρα και Ντην Μάρτιν, «Σπάρτακος» με τον Κερκ Ντάγκλας και δεκάδες άλλες ταινίες με διάσημους πρωταγωνιστές ».

Παρεμβαίνει πάλι ο Πολ Νορ:

- Όπως θυμάμαι, για το φιλμ «Έγκλημα στη 10η Λεωφόρο» ο Νικ είχε προταθεί για βραβείο Όσκαρ δευτέρου ανδρικού ρόλου.

- Στην τηλεόραση έχεις παίξει πολλές φορές.

- Βέβαια. Μόνο στον «Μπεν Κέϊσι» έκανα τον νοσοκόμο κοντά εκατό φορές. Ο Τέλης Σαβάλας μάλιστα, εντελώς άγνωστος τότε, μου είχε πει ότι έδινα ελληνικό αίμα στην τηλεόραση. Κι όταν έγινε διάσημος με φώναξε στον «Κότζακ» και έπαιξα σε κάποια επεισόδια.

 

                   Έλληνες του Χόλιγουντ

 

Ο Σαβάλας μου είχε πει ότι τα ελληνικά του στον «Κότζακ» εκτός κειμένου, τα είχε εμπνευστεί από το Νικ Ντένις. Με τη κουβέντα βγάζω χαρτί και μολύβι και σημειώνω τους Έλληνες του Χόλιγουν ή όσους δεν ξέρω.Ο Νικ κελαιδάει, ο Πολ σιγοντάρει, από κοντά κιεγώ ...

- Υπάρχουν τόσοι Έλληνες στο Χόλιγουντ, που είναι αδύνατο να θυμηθώ τα ονόματα όλων ... Ας αναφέρω όσους πρόχειρα θυμάμαι ... Πιο ξακουστοί ήσαν οι αδελφοί Σκούρα, παντοδύναμοι στην παραγωγή και διακίνηση ταινιών. Ο Ερμής Παν (Παναγιωτόπουλος) μεγάλο ταλέντο, βασικός χορογράφος του Φρεντ Αστέρ, με πολλές επιτυχίες στο Μπροντγουέι και στον Κινηματογράφο. Σεμνός και αφανής, από την παλιά φρουρά ... Από την καινούργια, η ενδυματολόγος Θεώνη Βαχλιώτη-Όλτριτζ, φορτωμένη με διακρίσεις Όσκαρ και. Θα αναφέρω τρεις ηθοποιούς της αγγλικής σχολής θεάτρου, που διαπρέψανε: Τζον Κουλούρης και Αλεξάντερ Σκούρμπι, από τους παλιούς και Τζον Κολικός, από τους νεώτερους. Ο Σκούρμπι υπήρξε για πολλά χρόνια ο καλύτερος εκφωνητής της Αμερικής η και οξφορδιανή προφορά του άρεσε στην ελίτ ... »Και συνεχίζει ο Νικ:

"Υπάρχουν κι άλλοι Έλληνες, όπως ο ηθοποιός Κρίστοφερ Τζορτζ, από τη Θήβα νομίζω, που πρωταγωνιστούσε στους« Αρουραίους της ερήμου »και στον« Αθάνατο », σειρές της τηλεόρασης Ο Νίκος Μινάρδος, ο Τζορτζ Μαχάρης, ο ηθοποιός:. Χορευτής Τζορτζ Τσακίρης ( Όσκαρ στο «Γουέστ Σάιντ στόρι», ο Γιαλελής, ο Ροζάκης, για να μην αναφέρω την περαστική ατομική βόαβα ερμηνείας, την Κατίνα Παξινού (Όσκαρ στο "Για ποιόν χτυπά η καμπάνα") ... Ξεχνάω πολλούς, όπως τους πολύ σπουδαίους Ελία Καζάν και Τζον Κασαβέτη και βέβαια τον Σαβάλα. Αλλά και το περίφημο φωνητικό τρίο Σίστερ Άντριους. Ελληνίδες ήσαν, Ανδρέου λεγότανε ο πατέρας τους.

Κουράστηκε ο Νικ, πίνει δυο ρουφιξιές καφέ, γυρίζει το βλέμμα του τριγύρω στο «Βυζαντινό» του Χίλτον ... «Ρε, που με φέρατε, απορεί ... Εγώ θέλω πουρνάρι, φλογέρα και κοψίδι με κρασί ...». «Θα πάμε και στο χωριό», λέει η Ελένη ... Μα ξαφνικά ο Νικ πετάγεται σαν ελατήριο. Φωτίζεται το πρόσωπο του από τη θύμιση του αγαπημένου φίλου:

- Παρά λίγο να ξεχάσω τον συνονόματο μου Νίκο Δάνδολο, τον γνωστότερο ως Νικ δε Γκρηκ! Αυτός ήτανε άνθρωπος και τζέντλεμαν, με όλη την σημασία της λέξης ... Τον γνώρισα πριν τον πόλεμο, όταν δούλευα γκαρσόνι σε Στορ Ντραγκ. Ήταν ψηλός και εύμορφος σαν τον Κάρι Γκραντ και όλοι τον αγαπούσαν και εκτιμούσαν ... Προσοχή στεκόντουσαν μπροστά του μαφιόζοι και τζογαδόροι, πουθενά δεν τον αφήνανε να πληρώσει κι αυτός άφηνε χοντρά τιπς, όταν κέρδιζε ... Πάντοτε σχεδόν κέρδιζε στα χαρτιά, αλλά τα έχανε στα άλογα, ας είχε πρώτους φίλους τζόκεϊ και προπονητές ... Τα ρημάδια τα τετράποδα, βλέπεις, τις περισσότερες φορές τρέχουνε με τα τρία μόνο ποδάρια ... (Η φράση του αυτή, όπως κι άλλες, έχουν γίνει σλόγκαν στην Αμερική ... Όταν πέθανε ο τζέντελμαν της πράσινης τσόχας, το 1966, δεν είχε σεντς, αν και έμενε στο πολυτελέστερο ξενοδοχείο του Λας Βέγκας ... Τον έθαψε με μεγάλη πολυτέλεια ο Φρανκ Σινάτρα, που έκλαιγε λες και ήτανε πατέρας του ... Περισσότερες λιμουζίνες και στεφάνια δεν έτυχε να δω σε άλλη κηδεία ..

 

KlakΟ τζέντλεμαν της τράπουλας δεν πρόλαβε την Πρωτοχρονιά του 1967, που κατά το έθιμο στρώνονται πράσινες τσόχες κιανοίγονται πάνω τους τράπουλες. Πέθανε τα Χριστούγεννα, στο νοσοκομείο "Όρος του Σινά" του Λος Άντζελες από καρδιακή προσβολή, αφού είχε προηγηθεί πνευμονία. Ο Νικόλαος Δάνδολος ήταν 84 χρονών και οι αμερικανικές εφημερίδες το γράψανε πρωτοσέλιδα και του αφιέρωσαν αρκετές σελίδες. Ο χαρτοπαίκτης που το μεσουράνημά του στις πράσινες τσόχες κράτησε από το 1928 ως το 1949, για να γίνει μύθος, έφυγε από τη ζωή άφραγκος, αλλά με τόσους θαυμαστές και φίλους που του έκαναν λαμπρή κηδεία. Μαικήνες του Χόλιγουντ, σταρ και μαφιόζοι, ήρθαν με τις φιμέ λιμουζίνες τους και του εναπόθεσαν λουλούδια με τραπουλόχαρτα, κυρίως τον Ρήγα σπαθί, που τον αντιπροσώπευε στο χώρο του τζόγου. Όπως μου έλεγε ο Τέλης Σαβάλας, διάσημοι τζογαδόροι επιδιώκανε να βρεθούνε έστω για μια φορά αντίπαλοι του Νικ, για να διηγούνται, όπως στη κηδεία του, πως είχανε παίξει μαζί του. Πολύ στενοί του φίλοι υπήρξανε ο Φρανκ Σινάτρα και κάποιος Έλληνας ονόματι Παρνασάς, μεγαλοϊδιοκτήτης φορτηγών αυτοκινήτων. Ο τελευταίος είχε μείνει πριν χρόνια στο ξενοδοχείο της «Μεγ. Βρετανίας »και μου είχε μιλήσει για το Νικ. Ανέφερε το όνομα του με δέος, όπως θα μιλούσε ένας ηθοποιός για τον Ολιβιέ ή ένας χορευτής για τον Νιζίνσκι ...

Ο Νικ δε Γκρηκ υπήρξε για μισό σχεδόν αιώνα ο πιο διάσημος Έλληνας της Αμερικής, πιο γνωστός από τον Σπύρο Σκούρα, τον Δημήτρη Μητρόπουλο, τον Ηλία Καζάν. Βδομάδες μετά τον θάνατό του, ο αμερικανικός Τύπος εξακολουθούσε να γράφει για την χαρτοπαικτική καριέρα του και τη ζωή του τζέντλεμαν-γκάμπλερ.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙΟι μεγαλύτερες χαρτοπαικτικές αναμετρήσεις του συμπατριώτη μας είχαν γίνει Πρωτοχρονιά, κυρίως στο Λας Βέγκας. Κάποτε ένα λεπτό πριν σημάνει ο καινούργιος χρόνος, «ένα κόλπο κάπου 300.000 δολάρια και ατάραχος σηκώθηκε και έδωσε το σύνθημα να αναβοσβήσουν τα φώτα και ν 'ο Νικ έχασε σ ανοίξουνε τις σαμπάνιες.« Ελπίζω », είπε,« με την αλλαγή του χρόνου ν 'αλλάξει και η τύχη μου ». Όταν συνέχισε σάρωσε το τραπέζι κερδίζοντας 1.250.000 δολάρια, ένα ποσόν που έχασε μέσα σ 'μήνα στη ρουλέτα και στα άλογα, τη μεγαλύτερη από όλες τις αδυναμίες του.

Η ιστορικότερη παρτίδα πόκερ, που έγινε ποτέ στη Νέα Υόρκη, ήταν η αναμέτρηση των στο κέντρο «Ελ Μορόκο», με θεατές δέκα περίπου διάσημους «γκάμπλερ», ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο πρώην βασιλέας της Αιγύπτου Φαρούκ. Όταν έληξε η κανονική ώρα, ο Νικ είχε κερδίσει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια και ο πλέον χαμένος της βραδιάς ο νονός της Μαφίας Κοστέλο του είπε:

-Έλληνα, φεύγεις και δε συνεχίζεις, γιατί είσαι δειλός.

Τότε ο Νικ δε Γκρηκ, γυρίζοντας προς τον Φαρούκ, τον παρακάλεσε να ανακατέψει την τράπουλα και μετά είπε στον Κοστέλο:

-Και τώρα, αμίκο, έλα να τραβήξουμε από ένα χαρτί. Ο μικρότερος χάνει πεντακόσιες χιλιάδες δολάρια!

Ο Ιταλός όμως αρνήθηκε.

Την άλλη μέρα, οι «Τάιμς» της Νέας Ιόρκης έγραψαν ότι ο Κοστέλο δε θα είναι για πάντα ο αρχηγός της Μαφίας, αλλά ο Νικ δε Γκρηκ θα είναι ο αδιαφιλονίκητος βασιλιάς του πόκερ.

Ο συμπατριώτης μας δεξιοτέχνης των χαρτιών, που φημιζόταν κυρίως για την εντιμότητα του, δεν πέθανε πλούσιος. Από τα χέρια του είχαν περάσει περιουσίες. Οι αγαθοεργίες, τα άλογα και η έλλειψη επιχειρηματικού πνεύματος, σκορπίσανε τα χρήματα που είχε κερδίσει ο μεγάλος παίκτης στην πράσινη τσόχα. Ο Φρανκ Σινάτρα αποχαιρετώντας τον, είπε: Νικ, υπήρξες τόσο αγνός και έντιμος, ώστε η μόνη περιουσία που είχες ήταν οι αγαθοεργίες σου.

συνέχεια αναμνήσεων

Αυτά για τον ψηλό Νικ από τον κοντούλη Νικ, αλλά η γυναίκα του Ελένη μου γνέφει ότι τον κουράσαμε. Επεμβαίνει κιο Πολ Νορ, και ο Νικ ησυχάζει για λίγο. Μα έχει καταλάβει πως είμαι ρεπόρτερ, που ζητάει κι άλλα ... Περνάνε λίγα λεπτά με τον Πολ να θυμάται κι αυτός κάποιο γύρισμα ταινίας με τον Χομούλκα, όπου ο φίλος του έκανε τον πειρατή. Σφυρίζει και το ηρωικό μουσικό μοτίβο του φιλμ. «Θυμάσαι Νικ, λέει, που όταν συναντιόμαστε, το τραγουδάγαμε? Ωραία χρόνια τότε, γιατί είμαστε νέοι.» Ο Νικ έχει ξαναπάρει δυνάμεις, μου λέει τί άλλο θέλω να μάθω.

- Νικ, έζησες την εποχή τη χρυσή, όπως λένε, του Χόλιγουντ. Στο σπίτι του φίλου μας Τζορτζ Ζαγόρα σε έχω δει σε αρκετές φωτογραφίες με θρυλικούς σταρ. Πες μου κάποιες σχετικές αναμνήσεις, γύρω από αυτούς

- Τους γνώρισα όλους ανεξαιρέτως και δούλεψα με τους περισσότερους. Πώς να ξεχάσω τον Τζον Μπάριμορ πατέρα, που όταν έπαιζε Ριχάρδο λες και ψήλωνε χωρίς τακούνια τέσσερις ίντσες ... Πώς να μη θυμάμαι το γοητευτικό Γκάρι Κούπερ, τον χαρισματικό Κλαρκ Γκέημπλ, τον Ρόμπερτ Τέηλορ με το τέλειο προφίλ που θύμιζε Ερμή του Πραξιτέλη, τον βελούδινο και γρήγορα φευγάτο Τάιρον Πάουερ ... Αμέ κείνο τον γίγαντα Τσαρλς Λότον, πληθωρικό σε κρέατα και ταλέντο, τον χωρίς τσαλιμάκια στο παίξιμο του Σπένσερ Τρέισι, τον πράο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, τον αινιγματικό Έντουαρντ Ρόμπινσον, που μακριά από το στούντιο έλεγες το κακόμοιρο το ανθρωπάκι. Αλλά και ο Μπόρις Καρλόφ, πρώην ηθοποιός του αγγλικού θεάτρου, μακρυά από τους ρόλους φρίκης, ήταν ένας τζέντλεμαν ευγενέστατος. Ο Τζέημς Κάγκνεϊ, η μεγάλη μου αγάπη, που με πείραζε: «Ευτυχώς που υπάρχει στο Χόλιγουντ ένας κοντύτερος από μένα ...». Τους πιο πολλούς τους γνώρισα στη σχολή του Καζάν, όπως τον Πολ Νιούμαν και την γυναίκα του, τον Τζακ Πάλανς, ο πιο ελκυστικός-άσχημος της παρέας, και φυσικά τον Τζέημς Ντιν, παράξενο στο φέρσιμο του και μελαγχολικό πάντα, όπως και στις ταινίες του . Φιλίες είχα με τον Στίουαρτ Γκρέηντζερ και την Τζιν Σίμονς, το αγγλικό ζευγάρι, που ερχότανε στο σπίτι για φέτα, ελιές και ούζο ...

Ο Νικ μιλάει και για τον παριστάμενο Αντώνη Χριστοφορίδη:

- Ο τσάμπιον είναι τόσο σεμνός, ένα που πολλές φορές αναρωτήθηκα πώς επιβίωσε και αναδείχθηκε μέσα σ 'τόσο σκληρό και ανελέητο σπορ, που στάζει αίμα και φαρμάκι. Το ότι ο Αντώνης κατόρθωσε και έγινε παγκόσμιος τσάμπιον μέσα στη χώρα του μποξ, είναι θαύμα. Άλλοι πρωτοπυγμάχοι είχανε την υποστήριξη των Ιταλών και των μαφιόζων, των Νέγρων που γεμίζανε τα ρινγκ, των Ιρλανδών και των Εβραίων. Οι Έλληνες ήταν μια χούφτα στην Αμερική και ο Αντώνης έφτασε εκεί ψηλά, μόνο με τις γροθιές του και φυσικά και το μυαλό του. Όσο για τον Τζιμ Λόντο, αυτός είναι από άλλου παπά Ευαγγέλιο ... Το κατς είναι σόου.

- Νικ, υπήρξες κι εσύ, όπως άκουσα, πυγμάχος και παλαιστής.

- Ναι, παιδόπουλο, στις ελαφριές κατηγορίες. Να σας πω λοιπόν πώς μου αλλάξανε το όνομα από Καναβάρας σε Ντένις. Είναι λίγο αστείο. Ήμουνα μποξέρ τότε και, σε μια διοργάνωση, πριν από αγώνα γνωστών επαγγελματιών, αρρώστησε κάποιος και ανεβάσανε εμένα στη θέση του. Έτσι, όπως μας παρουσίαζε ο σπήκερ πάνω στο ρινγκ, γυρίζοντας προς τη γωνιά μου ανάγγειλε: Και σ 'αυτή τη γωνιά, με τα άσπρα παντελόνια, ο Νικ Κα-Κα-Κα ... Δεν μπορούσε να θυμηθεί το επώνυμο μου. Κοιτάζοντας με του το είπα χαμηλόφωνα, αλλά εκείνος δεν το έπιανε και πριν βάλουνε τα γέλια οι θεατές είπε: Νικ Ντένις. Με αυτό το όνομα έκανα καριέρα σαν πυγμάχος και ηθοποιός, μα πάνω στον τάφο μου θέλω να προστέσουνε και το Νικόλαος Καναβάρας, από τα Τρίκαλα.

Αυτά για το φίλο μου Νικ ... Κοντούλης και χαμένος ανάμεσα στο πλήθος, έφτασε με το μεταναστευτικό κύμα στο Νέο Κόσμο και έβγαλε το ψωμί του, στην αρχή με τον Καραγκιόζη και μετά πάνω στα ρινγκ και στις παλαίστρες, ακόμη και σαλτιμπάγος σε τσίρκο. Κι αργότερα στη σκηνή του Θεάτρου και μπροστά στους προβολείς του Κινηματογράφου. Υπήρξε θαυμαστής του Τζιμ Λόντου και του Αντώνη Χριστοφορίδη, αλλά και προάγγελος με τις ελληνικούρες του, του Τέλη Σαβάλα. Μα πιο πολύ υπήρξε Ρωμιός, που μακρυά από την πατρίδα του, στην ξενητειά, επέζησε και θαυματούργησε. Είμαι σίγουρος πως αν υπάρχει άλλη ζωή, όπως πίστευε ο Νικ Ντένις, θα είναι τώρα μαζί με τον Λόντο, τον Χριστοφορίδη και τον Νορ και θα τους παίζει Καραγκιόζη ... Κι όλοι θα ξεκαρδίζονται στα γέλια, όπως τότε στο εξοχικό σπίτι του, που έπαιξε τον Καραγκιόζη-παραγωγό και ο θλιμένος Τζέημς Ντιν, όπως όλοι παραδέχτηκαν, ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπαν να γελάει με τη καρδιά του ...

Είναι γνωστή η παρέμβαση και ο θυμός του Καζάν, όταν ανακάλυψε στο υπόγειο τών Άκτορς στούντιο να παίζει μποξ ο Ντένις με τον Μπράντο, που επεδίωκε να του χαλάσει τη μύτη για να μη τον λένε ωραίο ... Ο Μάρλον (λέει ο Νικ) δεν ήθελε να πείθει στη σκηνή με την ομορφιά του, αλλά με το ταλέντο του.

 

Ο Νικ Ντένις, ο ρεπόρτερ, η Σάρα με τον Αντώνη Χριστοφορίδη και ένας φίλος που δεν θυμάμαι το όνομά του. 

Γιώργος Κοσμάτος

 KosmatosGΔεν ήταν Ηλίας Καζάν ή Τζον Κασαβέτης, υπήρξε όμως κι αυτός παθιασμένος κινηματογραφιστής που πάλαιψε με θεριά του Χόλιγουντ! Αγάπησε κι έμαθε το σινεμά στις κινηματογραφικές αίθουσες, ονειρευόμενος να κάνει ταινίες με σταρ, όπως και το πέτυχε. Ρίτσαρντ Μπάρτον, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Σοφία Λόρεν, Ραχήλ Γουέλς, Κλαούντια Καρντινάλε, Μπαρτ Λάγκαστερ, Ντέιβιντ Νίβεν, Ρότζερ Μουρ, Ρίτσαρντ Χάρις, Τέλης Σαβάλας, Έλιοτ Γκουλντ, Σταλόνε κ.ά.

Πάνω στη σύγχυσή μου, για τον θάνατο του φίλου Γιώργου Κοσμάτου, που πέθανε στο Λος Άντζελες, δεν μπορώ να θυμηθώ αυτή τη στιγμή συγκεκριμένα στοιχεία για τον σκηνοθέτη που έκανε καριέρα κυρίως στο Χόλιγουντ. Το πρώτο του έργο (Αντίποινα-Σφαγή στη Ρώμη) σε παραγωγή Κάρλο Πόντι, γυρίστηκε στην Ιταλία και ήταν με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον. Ο πρώτος στο ρόλο του πάπα Πίου κιο δεύτερος στο ρόλο του μακελάρη Γερμανού στρατηγού, στη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Ακολούθησε η καριέρα του στο Χόλιγουντ, όπου έκανε το «Πέρασμα της Κασάνδρας», έχοντας στο καστ διάσημους ηθοποιούς. Ήταν κορυφαία εμπορική ταινία και μετά ήρθε ο επίσης εμπορικός "Ράμπο 2» με τον Σιλβέστερ Σταλόνε. Τελευταία του δημιουργία το ριμέικ της θρυλικής μακελάρικης ιστορίας "Μονομαχία στο πράσινο βάλτο":  Η ιστορία του αλκοολικού γιατρού και του σκληρού σερίφη την εποχή της Δύσης, με νέους ηθοποιούς, όπου κυριολεκτικά έσκισε τον Κέβιν Κόστνερ, που την ίδια ακριβώς εποχή γύρισε κι αυτός την ίδια ιστορία. Ανάμεσα στις ταινίες του και το "Απόδραση στην Αθήνα" , με  Ρότζερ Μουρ,Ντέιβιν Νίβεν, Σαβάλα, η Καρντινάλε, που γυρίστηκε στη Ρόδο.

Ο Γιώργος Κοσμάτος ήταν από κεφαλλονίτικη φύτρα, γεννήθηκε στην Αίγυπτο και μεγάλωσε στη Κύπρο, και όπως χαριτολογούσε, σπούδασε κινηματογράφο στα σινεμά του Λονδίνου, βλέποντας τρεις ταινίες την ημέρα! .

από το βιβλίο του Δημήτρη Λιμπερόπουλου <<ΕΛΛΗΝΕΣ υπέροχοι, απίθανοι και τρελοί>> εκδόσεις Γιάννη Βασδέκη 1988:

Πριν λίγα χρόνια δήλωνε «σκηνοθέτης»,  αλλά οι Έλληνες κινηματογραφιστές τον έλεγαν «Αράπη» και του έκλειναν τη πόρτα. Σήμερα, με τρεις διεθνείς ταινίες,  μια καταδίκη απο  Βατικανό κι ένα πρώτο βραβείο κινηματογράφου, ο σκηνοθέτης της «Κασσάνδρας», των «Αντιποίνων» και της «Τέλειας Συμφωνίας», δέχεται τα μεγαλύτερα ονόματα της 7ης Τέχνης στη δική του πόρτα.

Στο πιό κοντινό μπάνγκαλοου προς τη θάλασσα, στη Γλυφάδα, περνάει τις πρώιμες διακοπές του ο Γιώργος Κοσμάτος, με τη γλύπτρια Σουηδέζα γυναίκα του Μπριγκίτε και τον τετράχρονο γιο του Παναγιώτη. Το τηλέφωνο του όμως χτυπάει αδιάκοπα. Πότε τον ζητάει ο λόρδος Γκρέηντ από το Λονδίνο, πότε ο Κάρλο Πόντι από το Παρίσι και πότε ο Ντέηβιντ Νίβεν Τζούνιορ, από το Λος Άντζελες ...

Ο Κοσμάτος δεν είναι ψηλός, ούτε κοντός. Μάλλον εύσωμος, με γρηγοράδα όμως ευκίνητου ανθρώπου, που όχι μόνο όταν καπνίζει το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο, ακούει αλλά και όταν σου μιλάει ή σ ', παρακολουθεί τα πάντα πίσω από τις μισόκλειστες χαραμάδες των ανοιχτόχρωμων ματιών του ... Αν μπορέσεις να τσακώσεις τη ματιά του, θα διαπιστώσεις πως τις περισσότερες φορές σκέφτεται ακόμα και όταν παρακολουθεί το γιο του, που ακροβατεί πάνω στα βράχια ...

Ο πατέρας του, βέρος Κεφαλλονίτης, και η μητέρα του, νησιώτισσα κι εκείνη από την Κάσο, τον παρακολουθούν ξαπλωμένοι πολυθρόνες στις. Ο 35χρονος γιος τους δεν έχει αλλάξει και πολύ από τότε που είχανε τον κινηματογράφο «Βικτώρια» στην Αλεξάνδρεια και έβλεπε όλες τις περιπέτειες του Έρολ Φλυν. Όπως και τότε ο Γιώργος, με τα παιγνίδια του γιού του τώρα, σχεδιάζει ανατινάξεις τρένων, πτώσεις αεροπλάνων, βυθίσεις πλοίων ... Ο Παναγιώτης τζούνιορ ενθουσιάζεται και με το πολυβόλο του κάνει «μπαγκ-μπαγκ!» Αυτά τα παιχνίδια, μεγεθυμένα στη μεγάλη οθόνη, αποτελούν τη δουλειά του Γιώργου Κοσμάτου που στο ενεργητικό του έχει το «Πέρασμα της Κασσάνδρας» ένα μοντέρνο φιλμ με περιπέτεια και δράση, που τον έκανε γνωστό στο διεθνή χώρο του σόου μπίζνες.

Όταν ο Γιώργος έφυγε από την Αίγυπτο και πήγε στο Λονδίνο για να σπουδάσει οικονομικές επιστήμες και Διεθνές Δίκαιο, μιλούσε αγγλικά, ελληνικά, γαλλικά και αράπικα. Ο πατέρας του τον ήθελε εμπορικό αντιπρόσωπο - βιομήχανο, σαν τον ίδιο, και η μητέρα του διπλωμάτη, σαν τον παππού του. Το καλοκαίρι όμως του 1960, που κάνανε διακοπές στην Κύπρο, ο γιος του διάβασε πως ο Πρέμιγκερ θα γύριζε την ταινία «Έξοδος» στη Κύπρο και στο Ισραήλ, και ένα πρωί ξεκίνησε για την Αμμόχωστο να συναντήσει το διάσημο σκηνοθέτη. Η γραμματέας του έριξε μια ματιά στο νεαρό και του είπε πως ο μαιτρ δε θα τον δεχότανε αξύριστο ... Ο Κοσμάτος βγήκε στο δρόμο και τυχαία χτύπησε το κουδούνι μιας πόρτας. Είπε το πρόβλημα του και ο Κύπριος οικοδεσπότης τού παρεχώρησε μηχανή και σαπούνι. Ο Κοσμάτος θυμάται και χαμογελάει:

-Από τη βιασύνη μου πετσοκόπηκα κι όταν ο Πρέμιγκερ με ρώτησε σε λίγο για τα χάλια μου, του είπα την αλήθεια Ο σκηνοθέτης μού έδωσε αμέσως δουλειά, έστω βοηθός - βοηθού ...

Ο Πωλ Στασίνο (Φαίδρος Στασινός) που έπαιξε στην «Έξοδο», θυμάται τον Κοσμάτο με τον τηλεβόα στο χέρι να κινεί τους ελληνόφωνους κομπάρσους στα γυρίσματα:

-Ήταν όλο ενεργητικότητα και ενθουσιασμό και αμέσως έγινε φίλος με τους ηθοποιούς. Μας εξυπηρετούσε φέρνοντας αναψυκτικά και καφέδες όταν ο ίδιος ήταν κατάκοπος και με πρησμένα πόδια από τις αδιάκοπες μετακινήσεις στα γυρίσματα. Όταν το συνεργείο έφυγε για το Ισραήλ και ο Γιώργος για το Λονδίνο, έδειχνε άνθρωπο που είχε ζήσει ένα όνειρο και μετά ξυπνούσε και δεν ήθελε να προσγειωθεί στην πραγματικότητα ...

Ο Γιώργος Κοσμάτος πέρασε τρία χρόνια φρικτά, χωρίς καμιά επαφή με τον κινηματογράφο. Το μόνο που του έμενε ήταν να βλέπει ταινίες στο Νάσιοναλ Φιλμ Θήατερ (τρεις την ημέρα!) Και σε μια αίθουσα γνώρισε την Μπριγκίτε που την παντρεύτηκε στο Λονδίνο. Η δικαιολογία στους γονείς του ήταν: «μα λατρεύει τον κινηματογράφο»!

Το 1963, ο Γιώργος μαθαίνει πως ο Κακογιάννης θα γυρίσει τον Ζορμπά. Πηγαίνει και τον βρίσκει (Λυκείου 6) και του ζητάει δουλειά. Ο σκηνοθέτης ακούγοντας τα τέλεια αγγλικά του, του παραδίνει τον Άντονι Κουήν, που τον γυρίζει από χωριό σε χωριό στην Κρήτη, για να δει ο μελλοντικός Ζορμπάς πώς οι Κρητικοί πίνουν, γλεντούν, παίζουν τάβλι και κρατούν κομπολόι ... Κι όταν αρχίζει το γύρισμα, ο νεαρός βοηθός ζει το δεύτερο όνειρο της ζωής του. Μάλιστα του δίνει ο Κακογιάννης και κάποιο ρολάκι!

Τελειώνει ο Ζορμπάς και ο Κοσμάτος μένει στην Αθήνα, δηλώνοντας βοηθός σκηνοθέτης. Κανένας ντόπιος δεν τον θέλει. Του έχουν βγάλει και παρατσούκλι γιατί χωρίς να είναι καν μελαψός έχει γεννηθεί στην Αίγυπτο: «Αράπης»! Έτσι χτυπάει πόρτες και δουλεύει σε ξένες παραγωγές που γίνονται στην Ελλάδα.

-Αυτό ήταν η σωτηρία μου, γιατί έμαθα τη δουλειά από επαγγελματίες του είδους και όχι από δεύτερο χέρι ή ψευτοκουλτουριάρηδες ..., τονίζει ο συνομιλητής μου.

Όμως ο Κοσμάτος δεν έμαθε τη δουλειά μόνο πρακτικά, αλλά και θεωρητικά, γιατί σπούδασε κινηματογράφο και στο Λονδίνο και στη Σουηδία, όπου έμεινε 3 χρόνια. Εκεί έγραψε και το πρώτο του σενάριο «Η πολυαγαπημένη», που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Ζολά «Τερέζα Ρακέν». Το 1970, εντελώς άγνωστος, τολμάει και συγκεντρώνει όχι μόνο χρήματα, αλλά χτυπάει και την πόρτα της Ράκελ Γουέλτς. Την ζητάει για πρωταγωνίστρια κι εκείνη θαυμάζοντας το τόσο θάρρος του δέχεται. Μαζί της ο Τζακ Χώκινς και η Ντέημ Φλώρα Ρόμπσον. Η ταινία του όμως μένει σχεδόν άπαιχτη, γιατί μαλώσανε μεταξύ τους οι οικονομικοί της συνεταίροι.

Ο Γιώργος Κοσμάτος δε θέλει να τα θυμάται όλα αυτά, καθώς του τα υπενθυμίζω. Και όταν φτάνω στο αποφασιστικό βήμα της καρριέρας του, με σταματάει και συνεχίζει ο ίδιος:

-Το 1972 φτάνω στη Ρώμη, με ένα σενάριο που είχα επεξεργασθεί με τον Ρόμπερτ Κατς. Χτυπάω την πόρτα της Λου Λεόνε που ήταν ατζέντης μου κι εκείνη με συμβουλεύει πως μόνο ένας πολύ μεγάλος παραγωγός θα είχε το κουράγιο να γυρίσει μια αντιπαπική ταινία. Ο Πόντι της λέω! Μου κλείνει ραντεβού και ο μεγαλοπαραγωγός με καλεί για φαγητό σε ένα ρέστωραντ, κοντά στο γραφείο του. Όσο τρώγαμε, ο Πόντι με περιεργαζότανε κάθε φορά που του απαντούσα σε μια ερώτηση του γύρω από τον κινηματογράφο.

<<Με χαρακτήρισε κινητή εγκυκλοπαίδεια. Και όταν του έβαλα για τρίτο πιάτο το σενάριο ολοκληρωμένο, πανέτοιμο για γύρισμα και με την πιο μικρή λεπτομέρεια, μου είπε πως θα χρειαζόμασταν δυο πολύ μεγάλα ονόματα ηθοποιών. Το ένα είναι ο Ρίτσαρντ Μπάρτον · του απάντησα αμέσως, κι εκείνος άνοιξε το στόμα από κατάπληξη ... Είχα φροντίσει και είχα στείλει το σενάριο στο διάσημο ηθοποιό, που είχε ενθουσιασθεί. «Τότε εγώ βάζω τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι», μου είπε και μου έδωσε το χέρι του.

Ο θόρυβος που ξεσήκωσαν η ταινία «Αντίποινα» (Σφαγή στη Ρώμη) είναι σχεδόν πρόσφατος. Πόντι και Κοσμάτος φάγανε από τα ιταλικά δικαστήρια 8 μήνες φυλακή με αναστολή, και το φιλμ πήρε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ της Ταορμίνα. Ο νεαρός σκηνοθέτης του ανακηρύχθηκε από το αγγλικό περιοδικό «Φιλμς έντ Φιλμιγκ» ως ο καλύτερος νέος σκηνοθέτης της χρονιάς!

με τα θεριά του Χόλιγουντ

Τα ύστερα είναι γνωστά: Ο Κοσμάτος γύρισε το «Πέρασμα της Κασσάνδρας» με πρωταγωνιστές τον Μπαρτ Λάνκαστερ, τη Σοφία Λόρεν, τον Ρίτσαρντ Χάρις. Η ταινία του, παραγωγή Κάρλο Πόντι και λόρδου Γκρέηντ, σημειώνει ακόμη μεγάλη εμπορική επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο. Για πρώτη φορά, ο γιος του Κεφαλλονίτη Παναγιώτη Κοσμάτου, που ο πατέρας του ήθελε να τον κάνει εμπορικό αντιπρόσωπο ή βιομήχανο, νιώθει χρήματα στην τσέπη του. Ως τα τώρα έλεγε το ψωμί ψωμάκι και οι κινηματογραφιστές της Αθήνας τον λέγανε «αράπη» ... Τώρα ο Κοσμάτος με τρεις διεθνείς ταινίες και με δύο ακόμη γλώσσες (σουηδικά, ιταλικά) έπαψε να χτυπάει πόρτες στα ξένα. Του χτυπάνε διεθνούς κύρους παραγωγοί και σταρ του κινηματογράφου τη δικιά του πόρτα, στην οδό Μακρυγιάννη ή στο μπάνγκαλοου κοντά στη θάλασσα ...

Κι εκείνος, απόβλητος του ελληνικού κινηματογράφου, αξιώνει από τα μεγα λύτερα ονόματα της διεθνούς 7ης Τέχνης, ρθουνε να 'εκείνα και να κάνουν ται νίες εδώ. Και θα τα φέρει ...

Σημ:. Η συνέντευξη αυτή δημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία». Σήμερα ο Γιώργος Κοσμάτος δουλεύει στο Χόλιγουντ, σκηνοθέτησε μάλιστα το «Ράμπο ΙΙΙ» (80 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις-μέσα στις 20 εμπορικότερες ταινίες όλων των εποχών). Κόμπλεξ του Γιώργου παραμένει ότι ο κριτικός Ραφαηλίδης τον είχε χαρακτηρίσει κάποτε «χαμάλη» του σινεμά κι ακόμη θέλει να τον δείρει ... Μετά όμως μετάνοιωσε και μου είπε: Ξέρεις τι πρεσβεύει ο Σταλόνε? Άφησε τους κουλτουριάρηδες να βράζουνε στο ζουμί τους και κολύμπα εσύ σε πισίνα με σαμπάνια ... Αυτό έκανε κι ο Γιώργος Κοσμάτος, που ζει σε μια βίλα δύο εκατομμυρίων δολλαρίων στο Μπέβερλι Χιλς και χτίζει δικιά του στον Καναδά. Βέβαια κι ο Ραφαηλίδης ζει στη δικιά του κουλτούρα και στο μαγγανοπήγαδο ανέλκυσης χειρογράφων ...






προστέθηκε στις: 24 Μάι 2009

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster