.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::

ΤΖΙΜ ΛΟΝΤΟΣ

ο πρόδρομος του κατς

Όταν ζούσα στην Αμερική, τέλη δεκαετίας του '60, έβλεπα συχνά στην τηλεόραση, αργά τη νύχτα, αγώνες κατς. Ήσαν πια φανερά προσχεδιασμένοι και οι θεατές το γνώριζαν. Είδα κι έναν Έλληνα, Αρίωνα ή Απόλλωνα νομίζω τον λέγανε, που έμοιαζε του Λόντου και τον είχανε για «καλό». Οι «κακοί» πάλι χάνανε κι ο κόσμος τους γιουχάιζε... Μια βραδιά όμως είδα και τούτο το ευρηματικό: Ο τερατώδης στην όψη «κακός» νίκησε, αλλά καθώς οι θεατές τον αποδοκίμαζαν, ανέβηκε στο ρινγκ μια επίσης τερατόμορφη γυναίκα, που με το τακούνι του παπουτσιού της άρχισε να κυνηγάει τριγύρω το νικητή και να τον χτυπάει, γιατί μια όμορφη στάρλετ είχε απονείμει το έπαθλο και τον είχε φιλήσει περιπαθώς στο στόμα... Ήταν η γυναίκα του, που όταν της ξέφυγε το παπούτσι, άρχισε τα εναέρια λακτίσματα και έριξε νοκ άουτ τον σύζυγο! Το τι έγινε δεν περιγράφεται, καθώς η στάρλετ, που δέχτηκε στη συνέχεια την επίθεση της εξαγριωμένης, όχι μόνο δεν προσπάθησε να σωθεί, αλλά αποδείχτηκε γνώστρια του κατς! Για μερικά λεπτά επακολούθησε πανδαιμόνιο, αλλά έπεσαν πάνω τους κάποιοι, που έφαγαν μερικές, αλλά τελικά τις χώρισαν... Και οι οργανωτές ανακοίνωσαν στους θεατές, ότι στην επόμενη διοργάνωση θα πάλευαν, με διαιτητή τον «κακό», η στάρλετ και η ζηλιάρα σύζυγος! Εξασφαλισμένες δηλαδή οι εισπράξεις, διαφημίσεις και ακροαματικότητα... Αμέρικαν μπίζνες, που λένε...

 Ο Τζιμ Λόντος υπήρξε ο πρώτος διδάξας τα φτιαχτά «σικέ» ματς, που έφερναν χιλιάδες δολάρια. Γιατί τα τίμια δεν διαθέτανε καθόλου θέαμα και οι θεατές χασμουριόντουσαν. Αυτός τους ξύπνησε και τους έκανε να συμπάσχουν και ν' αγωνιούν... Ο Χρήστος Θεοφίλου, που για δύο δεκαετίες κατέστησε το καινούργιο του όνομα Τζιμ Λόντος συνώνυμο με το αήττητος (έχανε καμιά φορά, για να έχει ενδιαφέρον η ρεβάνς) πέθανε στην Αμερική το 1975. Άφησε πάρα πολλά λεφτά στις τρεις θυγατέρες του και μια φάρμα στο Εσκοντίνο της Καλιφόρνιας. Ένας αθάνατος είχε πεθάνει. Μαζί του πέθανε κι η ελπίδα του Δαβίδ, να αντιστέκεται και να νικάει τον Γολιάθ... Στην Αμερική, αναζήτησα και βρήκα παλιές εφημερίδες της εποχής του Λόντου. Πραγματικά αρκετοί αγώνες του ήσαν καταχωρημένοι σ' αυτές, αλλά δεν ξέρω αν είχανε περάσει μέσω του λογιστηρίου τους... Υπήρχαν και πρωτοσέλιδες περιγραφές, γιατί ένας αγώνας που συγκεντρώνει δεκάδες χιλιάδες θεατές, αποτελεί δημοσιογραφικό θέμα. Μίλησα σχετικά με τον παλαιστή Ζαχαρία, σύζυγο της θρυλικής πολυσύνθετης αθλήτριας Ντίτρικσον και μου είπε σχετικά: —Ο Τζιμ Λόντος δεν έμεινε τυχαία στα φώτα της παλαίστρας για είκοσι χρόνια. Ήταν ο μεγαλύτερος σόουμαν του αθλήματος και οι δημοσιογράφοι τον σεβόντουσαν. Στην Ελλάδα, εκείνης της εποχής, οι εφημερίδες το παράκαναν ακόμη και με ψεύτικες περιγραφές ανύπαρκτων αγώνων του. Τις δικαιολογώ όμως, γιατί ο Τζιμ Λόντος για τους Έλληνες δεν ήταν πια παλαιστής, αλλά θρύλος.

Αγώνες με τέρατα και σαμουράι!

 Γύρω στα 1935 υπήρχαν στην Ελλάδα δύο αθλητικές εφημερίδες. Ο «Αθλητισμός», του Παύλου Κριναίου κι ο «Αθλητικός Τύπος», του Γιώργου Ζαμαρία. Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή η πρώτη, Τρίτη, Πέμπτη Σάββατο η άλλη. Τότε, όμως, δεν υπήρχανε μεγάλα συνεχόμενα αθλητικά γεγονότα και η κυκλοφορία τους δεν πήγαινε καλά. Ο Κριναίος, λοιπόν, παίρνει μια μέρα τη ζωολογία του γιου του, κόβει ένα γορίλα και στη θέση του κεφαλιού του κολλάει κάποιο ανθρωπόμορφο τέρας. Κι ο αθεόφοβος το δημοσιεύει σαν αντίπαλο του Λόντου, κάνει και μια φοβερή περιγραφή του αγώνα, που τέλειωνε με θρίαμβο φυσικά του Έλληνα με το αεροπλανικό κόλπο... Ο Ζαμαρίας φρίαξε και να τι σκέφτηκε για να έχει κι εκείνος μια αποκλειστική επιτυχία, γύρω από το Λόντο-είδωλο, που συνέπαιρνε τότε το πανελλήνιο: Τον βάζει και παλεύει τάχα με τον πρωταθλητή της Ιαπωνίας, που φυσικά τον κατατροπώνει. Αλλά δεν ήτανε μόνο αυτό. Ο ευφάνταστος εκδότης, αποσκοπώντας στην αύξηση της κυκλοφορίας του, αναγγέλει την περιγραφή μιας σειράς από αγώνες του Λόντου με σαμουράι πρωταθλητές του ζίου ζίτσου και του τζούντο, που τους έστελνε ο αυτοκράτορας στην Αμερική για να ξεπλύνουνε την ντροπή... Και να την Πέμπτη, έχει στην εφημερίδα του όχι μόνο μακροσκελή περιγραφή του αγώνα, αλλά και την φριχτή εικόνα του πρώτου σαμουράι, που μετά την ήττα του κάνει χαρακίρι. Και να μην τα πολυλογώ, το Σάββατο ο «Τύπος» έχει περιγραφή και του δεύτερου αγώνα και αυτοξεκοίλιασμα και του δεύτερου απεσταλμένου του αυτοκράτορα... Πανζουρλισμός στους γαβριάδες της Αθήνας που φλέγονται από ασυγκράτητα πατριωτικά αισθήματα και όλοι τώρα περιμένουνε το τρίτο ματς που θα έχει ο Ζαμαρίας την Τρίτη. Τρελάθηκε ο Κριναίος. Πού να κοιμηθεί, που ο ανταγωνιστής τού πήρε όλους τους αναγνώστες... Πρωί-πρωί όμως την Κυριακή φτάνει στο τυπογραφείο, έχοντας μαζί του έναν έμπιστο τυπογράφο. Τον καθίζει στη λινοτυπική μηχανή κι αρχίζει να του υπαγορεύει τις αλλεπάλληλες νίκες του Λόντου, στην ίδια και μόνη νύχτα, επί των υπολοίπων σαμουράι, που ο ένας μετά τον άλλο σκάνε σαν αργίτικα καρπούζια στο καναβάτσο... Και o διάδοχος του ιαπωνικού θρόνου τους διατάζει να μη κάνουν χαρακίρι, αλλά ν΄αποσυρθούν ισοβίως σε ιερή παγόδα!  Και ο αμίμητος Παύλος δικαιολογούσε την πρώιμη αυτή περιγραφή, λόγω της... διαφοράς της ώρας!

Να λοιπόν που από τη χρυσή εποχή της επαγγελματικής πάλης δεν κέρδισε  μόνο ο Τζιμ Λόντος, που έγινε δισεκατομμυριούχος, αλλά και οι εκδότες των αθλητικών εφημερίδων της Αθήνας. Γιατί είναι γνωστό στο συνάφι μας ότι ένας αγώνας του Έλληνα πρωτοπαλαιστή έδινε τόσα φύλλα όσα δεν μπορούσε να δώσει κανένα άλλο συγκλονιστικό γεγονός της εποχής. Αυτά  για τον θρυλικό Τζιμ Λόντο και τη δυάδα των αθλητικών εκδοτών, που παρακολουθούσανε το βίο και την πολιτεία του και περιγράφανε, ακόμη και φανταστικούς θριάμβους του... Μετά, ο Κριναίος έγινε σοβαρός και άξιος συνάδελφος στη μετέπειτα δημοσιογραφική καριέρα του, με γλαφυρό γράψιμο. Και πολύ καλός ποιητής της γενιάς του. Όσο για τον Γιώργο Ζαμαρία αντέχει ακόμη και διευθύνει στο Παρίσι το εκεί Πρακτορείο Ελληνικού Τύπου. Διάδοχος του Κριναίου στις περιγραφές των αγώνων ελευθέρας πάλης στην Ελλάδα, θεωρείται ο Τόλης Γαρουφαλής. Νεαρούλης τότε σοφιζότανε χίλια δύο, που λένε, κόλπα για να προκαλέσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών των αθλητικών εφημερίδων και να πάνε στους αγώνες κατς... Μέχρι που είχε χρίσει τον Καρπόζηλο Χίτη και το Λαμπράκη Ελασίτη και ο φανατισμός εκείνη την εποχή μεταφερότανε στους θεατές, που έρχονταν στα χέρια, ενώ οι δύο παλαι¬στές παρακολουθούσανε τον ομαδικό ξυλοδαρμό πάνω από το ρινγκ... Πάντως, πρώτος διδάξας παραμυθάς ήταν ο Παύλος Κριναίος, πολύ παραστατικός και γλαφυρός, που ξεκίνησε , σε νεαρή ηλικία, από περιγραφές αγώνων πάλης και προχώρησε σε επιφυλλίδες μυθιστορηματικών συνεχειών Τσακιτζήδων και Σωματοφυλάκων και  αρπαγές σε χαρέμια...

Ο Λόντος (αριστερά) με το ίνδαλμα των Ιταλοαμερικάνων Τζόε Σαβόλντι.

Λόντος  Κουταλιανός  Τόφαλος 

1. Ο μάνατζερ Έντυ Γουάιτ υπήρξε ο βασικός δημιουργός της καριέρας του Τζιμ Λόντου. 2.  Οι αδελφοί Κουταλιανού από την Κούταλη της Προποντίδας, που επιδείκνυαν την δεκαετία 1892-1902 στην Αμερική την ηράκλειο δύναμή τους. Κυρίως ο Παναγής ( αριστερά ) υπήρξε διάσημος αρσιβαρίστας και παλαιστής  και πρόδρομος του Δημήτρη Τόφαλου ( ολυμπιονίκη της άρσης βαρών στην μεσοολυμπιάδα του 1906 ) και του Τζιμ Λόντου.

 

 κρεμόμαστε από τα χείλη του κυρ Παύλου...

Τον θυμάμαι τον κυρ Παύλο, τον Κύπριο αυτό ποιητή ( είχε κυκλοφορήσει και συλλογή ποιημάτων ) και αρχιπαραμυθά, να συ­γκεντρώνει γύρω του τυπογράφους και νεοσσούς της αθλητικογραφίας και να τους διηγείται από περιπέτειες του παλαιστή Βακιρλή στις ζούγκλες της Αφρικής ως τους εκβιασμούς της Μαφίας στο Σικάγο κατά του Λόντου... Ούτε ο ίδιος, ούτε οι ακροατές του πιστεύανε λέξη, αλλά οι διηγήσεις του ήτανε τόσο απίθανα συναρπαστικές, που όλοι κρεμόμαστε από το στόμα του... Φόρτε του ήτανε ο Αλέξανδρος Δουμάς με τους «Τρεις Σωματοφύλακες», σε ρητορικό ύφος: —Λοιπόν, που λέτε πουλενάκια, μια μέρα ο Δουμάς έγραψε πως ο Άθως τρυπήθηκε μπαμπέσικα από το ξίφος χαφιέ του καρδιναλίου Ρισελιέ κι εξέ­πνευσε... Τι 'τανε να το γράψει στη συνέχεια της λαϊκής επιφυλλίδας της εφημερίδας του Κλεμανσό; Κάτω από τον εξώστη της αρχίσανε να συρρέουνε τα πλήθη των συνοικιών των Παρισίων και νομίζω μόνο ο Κουασιμόδος έλειπε, γιατί ο δυστυχής και γράμματα δεν ήξερε και κωφός ήταν εκ γενετής... Όλοι λοιπόν μαζί, γαβριάδες, πλύστρες, νταβατζήδες και χασάπηδες, ζητούσανε τον Δουμά να λογοδοτήσει γιατί απόθανε τον δημοφιλή τους ήρωα, τον αγγελόμορφο και θαρραλέο μονομάχο της αδικίας, τον 'Αθω... Τα χρειάστηκε ο συγγραφέας, βγήκε στον εξώστη και σήκωσε τα χέρια για να σταματήσει το ομαδικό γιουχάισμα... Κι όταν έγινε απόλυτη ησυχία ο Αλέξανδρος Δουμάς φώναξε: «Αγαπητοί μου αναγνώστες κι εσείς κυράτσες του Παρισιού που δεν γνωρίζετε ανάγνωση, σας αναγγέλλω τούτη την χαρμόσυνον είδηση: Ότι ο πολυαγαπημένος σας Άθως δεν απόθανε, μόνο ευρίσκεται κλινήρης εις το νοσοκομείον της Αγίας Θέκλας και αύριον πρωίάν εξορμά και πάλιν ξιφήρης παρά τω πλευρά) του Ντ' Αρτανιάν, του Άραμι και του Πάρθου...».

Κι ο Κριναίος τέλειωνε με το επιμύθιο, ότι ο λαός των Παρισίων έδινε κουράγιο στον Δουμά να σηκώνει ακόμη και πεθαμένους και να συνεχίζει τις περιπέτειες των ξιφομάχων. Κι ο λαός των Αθηνών, με την αγορά του «Αθλητι­σμού» τον παρότρυνε να συναρπάζει με τις φανταστικές περιγραφές των παλαιστικών αγώνων... Μόνο που τώρα ο αγαπητός μας Παύλος Κριναίος βρίσκεται κλινήρης στη Γενική Κλινική, μετά από μια επώδυνη εγχείριση. Του ευχόμαστε σύντομα να εξορμήσει ξιφήρης κι αυτός για το σπίτι του, όπου θα ξεκουράζεται από τον κάματο εκατοντάδων χιλιάδων χειρογράφων, γράφοντας πια μόνο τα εμπνευ­σμένα και γλαφυρότατα ποιήματα του... Κι αν ήθελε, θα τον προτρέπαμε να γράψει ό,τι θυμάται από εκείνη την ηρωική εποχή των φτιαχτών, αλλά και πραγ­ματικών άθλων, του Κουταλιανού, του Τόφαλου και του Τζιμ Λόντου... Μια εποχή που η Ελλάδα διψούσε για ήρωες που λυγίζανε σίδερα, σταματούσανε τρένα και νακούσανε ανθρωπόμορφα τέρατα...

Όπως βλέπετε, όλοι τότε, επιμέναμε ελληνικά... Ενώ αργότερα αρχίσαμε τις εισαγωγές: Ταρζάν, Τζέιμς Μποντ, Σούπερμαν, Μπρους Λι και Ράμπο και δεν συμμαζεύεται... Για σένα τα λέω αγαπημένη μου Μελίνα υπουργό του Πολιτισμού, που μπήκες κι εξώφυλλο στο «LIFE», κι έναν ολόκληρο χρόνο, μαζί με μια χούφτα Ελληνες έγραψες  κάποια ιστορία στο Μπρόντγουέι... Τη δική τους ιστορία γράψανε   ο Τζιμ Λόντος έστω με τα σικέ ματς και ο Αντώνης Χριστοφορίδης, πανάξιος παγκόσμιος πρωταθλητής στην πυγμαχία. Ιστορία γράψανε και οι ηθοποιοί του Χόλιγουντ με το ελληνικό αίμα και οι ομογενείς γερουσιαστές και βουλευτές και οι δικοί μας που αναδειχτήκανε, σε διάφορους τομείς, πρώτοι ανάμεσα στους πρώτους ανά την Υφήλιο. Μην τα ξεχνάς αυτά, ίσως από δική σου μετριοφροσύνη... Χρειάζεται ένα μουσείο, που να περιλαμβάνει ολόκληρη αυτή την εκπληκτική ελληνική εξαγωγή πνεύματος, τέχνης, δύναμης, πανουργίας και ταλέντου... Και μάλιστα τώρα, πριν είναι αργά, όσο υπάρχουνε μαρτυρίες και στοιχεία...

Επίλογος: Το αφιέρωμα αυτό στον Λόντο και στον Κριναίο δημοσιεύτηκε στις «Εικόνες» λίγο καιρό πριν πεθάνει ο τελευταίος. Έμαθα πως το διάβαζε ο μπάρμπα Παύλος στη  κλινική και τρέχανε δάκρυα στα μάτια του, γιατί όλοι τον είχανε ξεχάσει... Ακόμη και στην κηδεία του πήγανε μόνο 19 άτομα και κανένας αθλητικός συντάκτης της εποχής του. Ούτε απόμαχος παλαιστής ή ποδοσφαιριστής... Γιατί ο Παύλος Κριναίος ήταν μοναδικός και στις περιγραφές ποδοσφαιρικών αγώνων της εποχής των Ανδριανόπουλων, του Μεσάρη, του Γιάμαλη, του Βικελίδη... Μόνο το μαθητούδιτου Τόλης Γαρουφαλής, ασπρομάλλης πια, πήγε και είπε δυο λόγια στο δάσκαλο, αυτόν που είχε καθιερώσει στα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων τους τίτλους: «Θρύλος», «Κόκκινη θύελλα», «Τριφύλλι», «Σταυραετοί» και «Αετοί του Βορρά», «Ελαφρά Ταξιαρχία», «Φονεύς των Γιγάντων»... ( Έλληνες, υπέροχοι, απίθανοι και τρελοί  εκδόσεις Γιάννης Β. Βασδέκης 1988 ) ________________________________________    

  • Jim Londos - Wikipedia, the free encyclopedia

     
  •  

     

    ΤΖΙΜ ΛΟΝΤΟΣ  ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

     https://www.youtube.com/watch?v=C_gLHRvPnbs

     




    Μεταφορά στη σελίδα
    « προηγούμενη σελίδα 1 2

    προστέθηκε στις: 04 Μάι 2005

     
     

    :: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

    © Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster