.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

10. εφτά κλωνοττοιημένοι σαμουράι σώζουν την τιμή της Ιαπωνίας

samur  

sevenS

ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ, όπου η διαφθορά, ξεκινώντας από την πολιτική, ακμάζει, ένας νεαρός δημοσιογράφος γράφει ότι έχει να γίνει χαρακίρι ευθιξίας μισό αιώνα. Απολύεται και αυτός και ο υπεύθυνος αρχισυντάκτης του. Η ένωση συντακτών διαμαρτύρεται τονίζοντας ότι δεν υπάρχουν πια σαμουράι, αλλά μόνο κλωνοποιημένα τέρατα της διαπλοκής και του εγκλήματος. Τότε ακριβώς εφτά δημιουργήματα —από γονίδια ισάριθμων σαμουράι— καλούνται στην ιστορική παγόδα Καμακούρα. Σε λιτή τελετή τσαγιού τους ανακοινώνεται από μαγνητοφώνου ότι επελέγησαν ως τιμωροί των στερουμένων ήθους και εντιμότητας κρατούντων. Οι καλεσμένοι δε φορούν τις πατροπαράδοτες φανταχτερές στολές. Είναι ντυμένοι απλά, όπως ο κάθε σύγχρονος Ιάπωνας, και κάθονται σταυροπόδι γύρω από ένα ξίφος. Η ευγενική συμπεριφορά και οι κινήσεις τους θυμίζουν σαμουράι της εποχής των αυτοκρατόρων-μοναχών, τότε που η τιμή, η ηθική και η πειθαρχία ανθούσαν όπως τα χρυσάνθεμα. Και οι εφτά ακούνε τη σύντομη διαταγή από τη φωνή που όλοι γνωρίζουν και υπολήπτονται:

—Καλείσθε να εκτελέσετε την ύψιστη αποστολή της ευγενικής ψυχής σας, που έχετε την τιμή να φωλιάζει μέσα σας. Πρέπει να αποδείξετε ότι η υπερηφάνεια και η ηθική της δεν έχουν αλλοιωθεί στους αιώνες και ότι μπορεί ακόμη να δίνει μαθήματα αυταπάρνησης.

Πίνοντας τελετουργικά το τσάι τους, οι εφτά σύγχρονοι σαμουράι πληροφορούνται τα ονόματα των θυμάτων τους. Είναι δύο υπουργοί, ένας επιχειρηματίας διαπλεκόμενος με το κράτος, ένας βιομήχανος όπλων, ένας τραπεζίτης, ένας μεγαλέμπορος ναρκωτικών και ένας εγκάθετος συνδικαλιστής. Οι σαμουράι, καταστρώνοντας το σχέδιο τους, συντονίζονται να χτυπήσουν σε παραπλήσιο χρόνο. Και τη στιγμή που έχουν επιλέξει εμφανίζονται ψύχραιμοι μπροστά στους καταδικασμένους, τους απαγγέλλουν συνοπτικά την κατηγορία και τους μπήγουν το ξίφος τους κατάκαρδα. Τρεις τιμωροί προλαβαίνουν και κάνουν χαρακίρι, άλλοι τρεις καταπίνουν υδροκυάνιο, ο έβδομος ξεφεύγει.

Οι εκτελέσεις συγκλονίζουν την ανθρωπότητα και ξυπνούν τους Ιάπωνες από το λήθαργο τους. Οι φοιτητές αποφασίζουν να σαμποτάρουν το μεγάλο ματς του αμερικανόφερτου μπέιζμπολ και ο αγώνας ματαιώνεται λόγω έλλειψης θεατών.

Ο τύπος και το Ίντερνετ γεμίζουν από φωτογραφίες και κείμενα για τους σαμουράι, που γίνονται ξαφνικά τα δημοφιλέστερα πόστερ της αφυπνιζόμενης νεολαίας. Το πανεπιστήμιο της Χιροσίμα ζητάει να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη χώρα, όχι για τους εκτελεσμένους, αλλά για τους σαμουράι. Την ίδια στιγμή που ολόκληρη η χώρα μένει σιωπηλή με κατάνυξη ο πρωθυπουργός της κάνει χαρακίρι. Είναι το πρώτο μετά μισό αιώνα...

Οι γνώμες διίστανται σε παγκόσμια κλίμακα. Τι ήταν οι εφτά σαμουράι, δολοφόνοι ή τιμωροί; Τους καταδικάζουν τα κυβερνητικά όργανα και ο εφησυχάζων συντηρητισμός, τους επιδοκιμάζουν άτομα που προσπαθούν να απαγκιστρωθούν από την αδαή βιομάζα. Οι θαυμαστές των αναχρονιστών, που χλευάζουν το Ίντερνετ, αγωνιούν να μάθουν τη γνώμη τους. Για λίγο σιωπούν, αλλά ένα μήνα μετά την πράξη των σαμουράι ο  καθηγητής Σβέντμπεργκ επισημαίνει στο editorial  του: Υπήρξαν εφτά αστραπές στο σκοτάδι, αλλά έκτοτε ουδεμία άλλη λάμψη...

Ο αιωνόβιος μοναχός τηλεφωνεί από το Αγιον Όρος στον άθεο καθηγητή ότι προσεύχεται να του ανοίξει ο Θεός τις πύλες του παραδείσου. Ο δόκτωρ Τζόρνταν είναι επιφυλακτικός, αλλά τελικά δηλώνει ότι η κλωνοποίηση εντίμων τιμωρών αποτελεί ελπίδα ηθικής σε έναν ανήθικο κόσμο. Το ίδιο τονίζει και ο οξύθυμος Αγιορείτης, ο αποκαλούμενος του θεού Δώρο -δεξί χέρι του Δούλου του Χριστού και άλλοτε ζερβό Έλληνα πρωθυπουργού-, που επίσης μονάζει. Ξιφουλκεί κι αυτός μέσω Ίντερνετ: Εδώ και τριάντα χρόνια έπρεπε να έχουμε ακολουθήσει το Δούλο του Χριστού σκορπώντας φωτιά και θειάφι... Ποτέ όμως δεν είναι αργά, ορμήστε, σαμουράι... Τον «πάει» πολύ ο πρώην ιεράρχης. Και τους δυο τους «πάει» ο αστροναύτης Τζέιμς Γκόρντον, θρύλος του διαστήματος, που επισκέπτεται συχνά το Αγιον Όρος.

Έτσι και τώρα, ο ελληνικής καταγωγής και παιδείας αστροναύτης συναντάει τους Αγιορείτες φίλους του, κομίζοντας τους μήνυμα του πάνσοφου βουδιστή μοναχού Γιαμάτο, τον οποίο επισκέφθηκε στην παγόδα Καμακούρα. 0 Γκόρντον εξομολογείται στον ιεράρχη-μοναχό ότι ζει σε διαρκή πνευματική και ψυχολογική υπερδιέγερση και σύγχυση. Δεν ξέρει αν αυτό οφείλεται στο διχασμό της προσωπικότητας του, που προκύπτει από την πλήρη αυτοματοποίηση του όταν εισέρχεται στο πιλοτήριο του διαστημοπλοίου, και στην απελευθέρωση του μέσω των κειμένων των αρχαίων συγγραφέων, όπου βρίσκει πνευματική ανακούφιση. Λέει στο δέσποτα:

—0 παπάς του ορφανοτροφείου μού έλεγε ότι ο Θεός βρίσκεται στον ουρανό. Τώρα που πετάω πέρα από αυτόν, στο διάστημα, δεν μπορώ να τον δω... Τις ατέλειωτες ώρες της πτήσης διαβάζω Πλάτωνα και Αριστοτέλη και φιλοσοφώ.  Ο δεσπότης ρίχνει κρασί στην κούπα του επισκέπτη του, τσιμπάει μια ελιά και λέει: Η αμπελοφιλοσοφία, Δημήτριε, είναι ίδιον των Ελλήνων. Ας μιλήσουμε λοιπόν ως τέκνα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Σκέψου ότι ουδείς μπόρεσε να αντικρίσει το Δημιουργό. Ούτε οι αρχαίοι πάνσοφοι προγονοί μας, ούτε εσύ, που ξεπέρασες τα όρια της Γης  και έφτασες στη Σελήνη. Ουδείς τον είδε.  Ο Γκόρντον θέλει να τον πειράξει, ότι είδαν το Θεό οι πρωτόπλαστοι, αλλά διστάζει.  Ακόμη, δεν τολμάει να του πει πως δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο Θεός εκδίωξε τον Αδάμ και την Εύα από το λεγόμενο παράδεισο, ότι ανέθεσε στο Νώε να κατασκευάσει την κιβωτό της σωτηρίας, ότι υπαγόρευσε στο Μωυσή τις δέκα εντολές. Η συζήτηση προχωράει με κρασάκι, ελιές και ντομάτα και ο επισκέπτης ζητάει τη γνώμη του γέροντα για την πράξη των εφτά σαμουράι. 0 αιωνόβιος κάνει το σταυρό του και λέει: Ο Θεός θα τους κρίνει, αγαπητέ μου Δημήτριε, αλλά θα σου εξομολογηθώ κάτι που  ίσως βαραίνει την ψυχή μου. Πολλές φορές αμάρτησα σκεπτόμενος, πόσο χρήσιμοι θα ήταν  στην  πατρίδα,  κλωνοποιημένοι, ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Νικηταράς, ο Παπαφλέσσας, αυτοί οι ήρωες της ελληνικής παλιγγενεσίας. —Χρήσιμοι, δέσποτα, αλλά με τα γιαταγάνια τους, συμπληρώνει μπουκωμένος ο αποκαλούμενος του Θεού Δώρο, που μόλις έχει προστεθεί στην παρέα τους. Η συζήτηση δεν παίρνει μάκρος, γιατί ακούγεται το σήμαντρο του εσπερινού και θεία ψαλμωδία απλώνεται στην αυλή της μονής, που έρχεται από την εκκλησία. Ο Δημήτρης φέρνει τη δεξιά του παλάμη στο στήθος, οι μνήμες απο το ορφανοτροφείο τον οδηγούν να κάνει το σταυρό του.... Ο γέροντας στηρίζεται πάνω του για να σηκωθεί και του λέει:  Εκεί ψηλά που πετάς, παιδί μου, φώναξε απο τα ηχεία του διαστημόπλοιου στην απεραντωσύνη του σύμπαντος "που είσαι Κύριε, γιατί μας δημιούργησες και μας εγκατέλειψες"... Κι΄αν σου απαντήσει φώτισέ με και μένα τον ταπεινό υπάλληλο μιάς θρησκείας... Ο του Θεού Δώρο χαμογελάει: Σε παρακαλώ, την προσεχή φορά που θα βρεθείς στο διάστημα, αν ντρέπεσαι εσύ, ρώτησε τον Ύψιστο εκ μέρους μου. Ποιά  θρησκεία απ' όλες ανταποκρίνεται στην αλήθεια ή ποιά βρίσκεται ποιό κοντά στην υποκρισία...    Τα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία προσπαθούν να συγκεντρώσουν στοιχεία για το διασημότερο αστροναύτη των ΗΠΑ και τις διασυνδέσεις του τόσο με το βουδιστή μοναχό Γιαμάτο όσο και με τους δύο διάσημους Αγιορείτες που μάχονται τον εκσυγχρονισμό. Αλλά ψάχνουν στο σκοτάδι, γιατί ο απλησίαστος από την εκλαϊκευμένη δημοσιότητα αστροναύτης κινείται με το ατομικό του τζετ, κάθετης προσγείωσης και παντός καιρού, από την Ουάσιγκτον ως την παγόδα Καμακούρα κι από την Αθήνα ως το ΄Αγιον Όρος. Η «Φωνή του Βατικανού» γράφει ότι υπάρχουν πληροφορίες ότι οι δύο κολλητοί του αντισμήναρχου Γκόρντον -ο Κριστόντουλο  και ο Τεόντορο- είναι κλωνοποιημένα όντα!

astron

11. ξημέρωμα, 4.57 ώρα Νορβηγίας, αρχίζει η συντέλεια του κόσμου

pagoi

0 ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΟΣ Κνουτ Λάνσεν είχε φτάσει στην τελευταία σελίδα του βιβλίου του Λούθηρου Τζόρνταν. Ξαναδιάβαζε τη φράση: «Πριν τέσσερις αιώνες άρχισε η διάδοση του επιστημονικού και τεχνολογικού πολιτισμού και στις ημέρες μας κορυφώνεται και επισκιάζει οποιοδήποτε άλλο πολιτιστικό ρεύμα. Η διαδικασία παγκοσμιοποίησης κυριαρχείται όχι μόνο από την ανάπτυξη και διάδοση της επιστημονικής γνώσης, αλλά και από τη μετατροπή του ανθρώπου σε κομπιούτερ. Ε, λοιπόν, εγώ, που γράφω τα βιβλία μου σε υπολογιστή, θα πιάσω την κιθάρα μου και θα πω ένα τραγούδι παλιομοδίτικο.  Κι αν ο υπολογιστής συγκινηθεί όπως εγώ, τότε θα έχει εξαγνιστεί και θα τον συγχωρέσω. Αλλιώς, θα τον καταραστώ και θα τον απαρνηθώ για πάντα...»

0 νεαρός άφησε το βιβλίο κι έπιασε το χειροποίητο σκαλιστό τσιμπούκι του, ξαπλωμένος στην αναπαυτική πολυθρόνα της αίθουσας σεισμογράφων.  Η παγωνιά θάμπωνε τα διπλά τζάμια του κτιρίου, που βρισκόταν στο ύψωμα του πράσινου λόφου, πάνω από το φιόρδ. 0 Κνουτ αφέθηκε για λίγο στην επιρροή του βιβλίου, αλλά —παιδί κι αυτός των υπολογιστών— γρήγορα άρχισε ν' απολαμβάνει τη θαλπωρή της ζεστασιάς και της ασφάλειας. Η ματιά του έπεσε στο γραφειάκι του με τη φωτογραφία του'Ολαφ. Η σκέψη του ταξίδεψε στον αδερφό του, που θα βρισκόταν   στο   μαχμουρλίδικο   πρωινό  του   ύπνο. Μπορεί όμως και να 'χε σηκωθεί, για να βγάλει το μεροκάματο στον απέραντο παγετώνα, στην ερημιά της σιωπής. Μυστήριο παιδί ο μικρός... Είχε τελειώσει το σχολείο για χατίρι της μάνας κι είχε φύγει κατά το βορρά με το σαραβαλάκι του φορτωμένο τα χιονοπέδιλα και τ' αγκίστρια του. Τηλεφωνούσε ή τους έστελνε κάρτες υπογράφοντας: «Όλαφ ο λεύτερος, ο ξυλοκόπος, ο κυνηγός, ο ψαράς». Σε μια είχε γράψει: «Όλαφ ο δισέγγονος του τάρανδου». 0 πατέρας Λάνσεν χαμογελούσε, γιατί ο Βίκιγκ του πίστευε στη μετενσάρκωση της ψυχής, ακόμη και σε τάρανδο... Απο μικρός είχε δει ένα τέτοιο κόμικ και του΄ χε μείνει  Τους είχε στείλει κι ένα μήνυμα στο κινητό : «Από δω και πέρα δεν υπάρχουν δρόμοι, λευτερώθηκα κι από το αυτοκίνητο, πέταξα και τον υπολογιστή μου...». Μετά έχασαν τα ίχνη του, αλλά πέρυσι είχε έρθει να δει τη μάνα τους στο νοσοκομείο. Είχε φαρδύνει, σαν παίκτης του χόκεϊ με βάτα και μπράτσα σιδερένια... Πριν ξαναφύγει, τον στρίμωξε ο πατέρας με συμβουλές, αλλά το 'σκασε πάλι σαν κλέφτης, αποχαιρετώντας μόνο τη μάνα. Είχε αφήσει ακόμη ένα σημείωμα με υπογραφή «Όλαφ ο λεύτερος». Είχε παρατήσει ξανά, για μια ακόμη φορά, τον πολύβουο πολιτισμό, για να ζήσει στη σιωπή των πάγων. Τα μέλη της παγκόσμιας οργάνωσης «Μακάριοι οι φτωχοί» κέρδιζαν τόσα λεφτά, όσα τους αρκούσαν να ζουν. 0 Όλαφ το είχε πράξει αυτόβουλα.

 Όταν πέθανε η μητέρα τους, δούλευε στα φαλαινοθηρικά, αλλά, μόλις το 'μαθε, έστειλε ένα μήνυμα  μισοσβησμένο, ποτισμένο, ποιός ξέρει, στο χιόνι ή στα δάκρυα. Υπόγραφε: «Όλαφ ο απαρηγόρητος». Μετά από καιρό ο Κνουτ  πήρε στην ιστοσελίδα του  ένα άλλο,  με μια φράση μόνο: «Όλαφ ο σκλαβωμένος». 0 μικρός είχε ερωτευτεί...

0 Κνουτ τίναξε προσεκτικά το τσιμπούκι του κι άρχισε να χαζεύει στο μόνιτορ τις ώρες και τις θερμοκρσίες της Γης. Κάθε φορά σκεφτόταν ότι εκείνη τη στιγμή οι άνθρωποι έκαναν εντελώς διαφορετικά πράγματα στα δύο ημισφαίρια: ξεκουράζονταν, δούλευαν, ήταν χαρούμενοι ή υπέφεραν. Αλήθεια, πόσοι απολάμβαναν τη ζωή τους, πόσοι έκαναν έρωτα, πόσοι γεννιόντουσαν και πόσοι πέθαιναν; 0 βοηθός του καθηγητή φον Σβέντμπεργκ καμάρωνε για τις σκέψεις του κι ήθελε να τις πει στο σοφό δάσκαλο, αλλά ποτέ δεν τον είχε βρει βολικό. Ίσως όμως και να δίσταζε, γιατί σίγουρα θα τον κατσάδιαζε, όπως κάποτε τον Λιφ, που τον τσάκωσε να σκαρώνει ποιήματα. Η δουλειά μας είναι επιστήμη και τεχνολογία, πρέσβευε ο γέρος κι ήθελε τα τσιράκια του, από την εποχή που δίδασκε στην Ουψάλα, μελετηρά κι αφοσιωμένα στη δουλειά τους. Κι όταν ένα από αυτά,  ο ωκεανολόγος-σεισμολόγος Έμερσον, έφτανε ως το βραβείο Νόμπελ, ο βαρήκοος Σουηδός μουρμούριζε: «Εγώ είμαι κουφός, αλλά η επιτροπή στραβή». Σίγουρα ζήλευε.

Το Νόμπελ για τον Κνουτ Λάνσεν ήταν ένα πανέμορφο πολύχρωμο πουλί, που άκουγε τη λαλιά του αλλά ποτέ δε θα κατόρθωνε να το αγγίξει. Γαλουχημένος όμως μέσα στην πανεπιστημιούπολη, με τους σοφούς, τους ερευνητές και τους ταγμένους στην επιστήμη, ζούσε την ατμόσφαιρα όπως ένα ψώνιο της ομάδας χόκει που τρύπωνε στ' αποδυτήρια για να καμαρώσει τους άσους της από κοντά. Αντίθετα ο  μικρός αδερφός του ήταν  μονόχνοτος, αποκομμένος από τον κόσμο, την έβρισκε κοντά στη φύση, εκεί ψηλά στους πάγους, με τους τάρανδους και τις φώκιες. Και τις παγωμένες νύχτες χουζούρευε στα στρωσίδια της Λαπωνέζας. Με τον καημό του πήγε η μάνα τους, κι ας της έλεγαν ότι το στερνοπαίδι της ήταν ευτυχισμένο κάτω από τον ήλιο του μεσονυχτίου.

Από μικρός ο Όλαφ ήταν ο πιο γρήγορος, ο πιο δυνατός, ο πιο επιδέξιος στο σκι και στο χόκεϊ, αλλά δεν άντεχε τη στολή, τους κανονισμούς. Δυστροπούσε κάθε φορά που ο προπονητής ανέλυε στο κομπιούτερ τις κομπίνες και τις πάσες. Αυτός ήθελε να κάνει του κεφαλιού του, να μην υπόκειται στις θεωρίες και στα συστήματα. Λεύτερος, λεύτερος! Τι ηλίθια υπογραφή, σκεφτόταν ο Κνουτ. Ξαφνικά άκουσε ένα βουητό κι ένιωσε ένα λίκνισμα, που έγινε παρατεταμένο ταρακούνημα. 0 σεισμογράφος γρατσούνιζε το χαρτί. Σεισμός μέγας! 0 βοηθός έσκυψε να δει το καρδιογράφημα της Γης -όπως το 'λεγε ο καθηγητής- και, βλέποντας την ένταση του, γούρλωσε τα μάτια. Ποτέ ο Κνουτ δεν είχε αισθανθεί  τα σπλάχνα της Γης  να θέλουν να κάνουν εμετό... Φοβήθηκε κι΄αναρωτήθηκε  πόσα Ρίχτερ να΄ ναι!

—Θεέ μου, είναι φοβερό! ακούστηκε ο Λιφ, καθώς έψαχνε την περιοχή κι άρχισε να φαντάζεται, όπως κι ο Κνουτ, ερείπια, καταπλακωμένους, βογγητά  και φωνές τρόμου.

 Seismogr 

Όταν οι βοηθοί εντόπισαν το στίγμα, βρήκαν την κανονική αναπνοή γιατί  το κέντρο της δόνησης ήταν στην Αρκτική. Εκεί υπήρχαν μόνο παγόβουνα. Κοιτάχτηκαν με ανακούφιση, γιατί ο φοβερός σεισμός δε θ' άφηνε ανθρώπινα θύματα.

 Τα τηλέφωνα άρχισαν να χτυπούν, τα κομπιούτερ να δέχονται μηνύματα, το ένα αστεροσκοπείο ζητούσε πληροφορίες από το άλλο. Ρουτινιάρικη δουλειά για τους δύο νεαρούς, που είχε όμως το ιδιαίτερο στοιχείο ότι ο σεισμός ήταν ο ισχυρότερος που είχε γίνει ποτέ, αλλά ευτυχώς σε ακατοίκητη περιοχή. Οι κάτοικοι της Νορβηγίας  είχαν νιώσει το μέγα ταρακούνημα της γης τους, την ώρα που  απολάμβαναν τον πρωινό γλυκό ύπνο. Όπως κι΄  ο βαρήκοος καθηγητής Έρικ φον Σβέντμπεργκ που πετάχτηκε από την πολυθρόνα. Όλη νύχτα χαιρόταν την έμπνευση του πάνω στο χαρτί, σχετικά με την εκδίκηση των ζώων για τη βαναυσότητα του ανθρώπου. Είχε αποκοιμηθεί μπροστά στο τζάκι και, καθώς άνοιξε τα μάτια, είδε  τον πολυέλαιο να πηγαινοέρχεται πέρα δώθε  και τα χειρόγραφα του σκόρπια στο πάτωμα. Πριν τον πάρει ο ύπνος είχε γράψει: Ο άνθρωπος ταλαιπωρούσε ένα γατάκι, που όσο μεγάλωνε γινόταν τίγρης.

Ξερόβηξε, έχωσε το δάχτυλο να ξεβουλώσει τ' αυτιά του κι απόρησε με τον εαυτό του, που τώρα στα γεράματα άφηνε τα έτη φωτός, τις επιδράσεις των ουρανίων σωμάτων, τις παλίρροιες και τους σεισμούς, για να καταπιαστεί μ' ένα παραμύθι. Ας περίμεναν τα επιστημονικά περιοδικά τις συνεργασίες του. Θα τέλειωνε πρώτα αυτό το αφήγημα του για παιδιά. Η ματιά του έπεσε στη φάτσα του που είχε σκιτσάρει μπροστά στο καθρέφτη πριν πολλά χρόνια... Αρκετές φορές είχε αναρωτηθεί αν το βλέμμα του πάνω στο μπλε χαρτί σήμαινε τίποτα το ιδιαίτερο ή έτσι είχε βγει στη τύχη... Τσίγκλισε με τη μασιά το τζάκι και η σκέψη του ξαναγύρισε στο σεισμό... Δεν μπορούσε να καταλάβει  γιατί είχε φοβηθεί τόσο, αφού η Σκανδιβαβία τρομοκρατείται μόνο από τσουνάμι...

fatsamouNY

Χτύπησε το τηλέφωνο. Πριν το κολλήσει στ΄αυτί του, , κοίταξε την ώρα: 4.57. Για να τον ενοχλούν, σίγουρα ήταν κάτι το έκτακτο με πολλά ρίχτερ.

Ακούστηκε τρομαγμένη η φωνή του βοηθού  του, Λιφ: Καλημέρα, κύριε καθηγητά. Με συγχωρείτε για την ενόχληση, αλλά είχαμε σεισμό στα βόρεια, εννέα ρίχτερ!

—Εννέα ρίχτερ;

—Ναι, ευτυχώς στον ακατοίκητο  Βόρειο Πόλο.

 —Πόσο είπες;

—Εννιά, κύριε καθηγητά, εννιά!

—Και  λες ευτυχώς;

—Τι να  πω, κύριε καθηγητά, αφού θύματα του θα είναι μόνο πάγοι...

—Δε μου λες, κουτορνίθι, σε ποιό ακριβώς σημείο ήταν το επίκεντρο;

—0 Κνουτ κάνει επαλήθευση και θα σας πω.

0 Σβέντμπεργκ, καθώς περίμενε την απάντηση, σκεφτόταν ότι, αν ο συγκλονιστικός αυτός σεισμός είχε γίνει στα έχκατα των παγόβουνων, θα κινδύνευε η ανθρωπότητα.

 —Κύριε καθηγητά, ευτυχώς εκεί δεν υπάρχουν άνθρωποι, αλλά μόνο παγόβουνα, τόλμησε να επαναλάβει ο νεαρός.

 —Τρομάρα σου, γρύλισε ο γέρος. Μπορεί να μην υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν όμως τρισεκατομμύρια τόνοι πάγου, αστοιχείωτε! Έρχομαι αμέσως, αλλά στο μεταξύ συγκέντρωσε στοιχεία από τους σταθμούς της Γροιλανδίας και του Γιαν Μαγέν. Αν στέκουν ακόμα όρθιοι, μουρμούρισε κι άρπαξε το χονχρό παλτό του.

Καθώς ζέσταινε τη μηχανή του αυτοκινήτου με τις  μόνιμες αλυσίδες στις ρόδες, ο καθηγητής ένιωθε ανατριχίλα, ίσως όχι μόνο από το κρύο, που τον περόνιαζε ως το κόκαλο. Κοίταξε το ρολόι του κι άρχισε να υπολογίζει την ώρα στον υπόλοιπο κόσμο. Σε λίγο θα ξυπνούσε  η Ευρώπη. Καθώς οι άνθρωποι θα έπαιρναν το πρωινό τους ή θα πήγαιναν στις δουλειές τους, θα μάθαιναν για το σεισμό. Σίγουρα κανένας δε θα υποπτευόταν τον κίνδυνο. Ξανακοίταξε το ρολόι του. Στη Βόρεια Αμερική ήταν βράδυ. Στη Νότια η νύχτα είχε προχωρήσει. Ο σεισμός θα είχε μαθευτεί, αλλά οι άνθρωποι θα συνέχιζαν να βλέπουν τηλεόραση, να φορούν τις πιτζάμες τους, ανυποψίαστοι για τον τρομερό κίνδυνο. Ο γέρος σκεφτόταν οδηγώντας: Μόνο λιγοστοί επιστήμονες είχαν τις γνώσεις ν' αποκρυπτογραφήσουν το μήνυμα του Πόλου. Και περισσότερο απ' όλους, ο μαθητής του ο Έμερσον, ο νομπελίστας, που αυτός τον έβαλε στο κανάλι για να τον οδηγήσει ως τη βράβευση. Κι όταν ο βασιλιάς τού έκανε την απονομή, μπροστά στην τηλεόραση, ούτε μια κουβέντα για το δάσκαλο που εκπαίδευση μια φουρνιά διάνοιες. Αλλά η στιγμή δεν ήταν κατάλληλη για γκρίνιες.

Εκεί ψηλά ίσως είχαν σμπαραλιάσει οι παγετώνες και το παλιρροϊκό κύμα σάρωνε τώρα τη Γροιλανδία. Οδηγούσε σκυφτός, με το κεφάλι χωμένο στο μάλλινο σκούφο και με το κασκόλ τυλιγμένο στο λαιμό, ως τα μάγουλα. Προσπαθούσε να συλλάβει την εικόνα του σεισμόπληκτου αρκτικού κύκλου, όταν έχασε τον έλεγχο του τιμονιού, τόσο ανεπαίσθητα όσο χρειαζόταν για να καταλάβει το δεύτερο σεισμό. Αυτή τη φορά ο φόβος του μεγάλωσε. Σταμάτησε στη βενζιναντλία, στη διασταύρωση των φορτηγατζήδων. Ήρθε ο νεαρός με σεβασμό κι ετοιμάστηκε να ξεκρεμάσει τη μάνικα, αλλά ο γέρος είχε ανοίξει το τζάμι και ρωτούσε αν είχε καταλάβει τίποτα. Εκείνος είπε "ναι, τον σεισμό"  κι ο καθηγητής πάτησε γκάζι. Στο αστεροσκοπείο τους βρήκε όλους αναστατωμένους. Του δείξανε το κέντρο του σεισμού στην  εκτεταμένη περιοχή των παγετώνων, στο τρίγωνο Βόρειου Πόλου -Γροιλανδίας - νησιών Σπίτσμπεργκ, όπου είχαν γίνει τα φοβερά ταρακουνήματα. 0 γέρος ρώτησε αν υπήρχε επικοινωνία με το αστεροσκοπείο της Γροιλανδίας.

—Η Γροιλανδία δεν έστειλε αναφορά, ούτε δίνει σημεία ζωής, είπε κάποιος. Έχει σιγήσει και το Γιαν Μαγέν. Μόνο η Αλάσκα και η Σιβηρία ειδοποίησαν πως ταρακουνήθηκαν, αλλά δεν ανέφεραν θύματα.

0 γέρος θύμωσε: 0 Βερίγγειος είναι πολύ μακριά από το επίκεντρο του σεισμού. Πληροφόρηση χρειαζόμαστε από την άλλη πλευρά, κατά τη δική μας, του Γκολφ Στριμ.

0 Κνουτ έδειξε την αναφορά από το βόρειο σταθμό του Καναδά. 0 καθηγητής την κοίταξε και σχολίασε: Καταγραφή του σεισμού, χωρίς τίποτα άλλο. Λέτε τα κωθώνια να γύρισαν από το άλλο πλευρό και να συνέχισαν να ροχαλίζουν;

—Δε νομίζω, κύριε καθηγητά, ακούστηκε η φωνή του νομπελίστα Έμερσον, που μόλις είχε μπει με ένα μήνυμα στα χέρια και είπε:  Η τοπογραφική υπηρεσία ακτών και γεωδαισίας ΗΠΑ και Καναδά κατέχει ειδική λήψη φωτογραφιών μέσω δορυφόρου. Από αυτές θα μάθουμε την αλήθεια.

0 γέρος δεν ευχόταν τη συντέλεια του κόσμου, αλλά ως επιστήμονας ένιωθε ικανοποιημένος που είχε πέσει διάνα στις προβλέψεις του. 0 Λιφ μπήκε με μια είδηση. 0 πρύτανης της Ουψάλα είχε δηλώσει στο σουηδικό πρακτορείο ειδήσεων ότι «τσουνάμι είναι και θα περάσει...». Κι ένας άλλος διάσημος μετεωρολόγος είχε σχολιάσει: «Αν θρυμματιστούν τα παγόβουνα, ίσως αντιστραφεί η ροή του Γκολφ Στριμ, και απαλλαγεί η Αφρική και η Ασία από τη λειψυδρία και την ξηρασία που τις μαστίζουν τις τελευταίες δεκαετίες».

0 Σβέντμπεργκ χουχούλιασε τις παλάμες του ψιθυρίζοντας: Κούνια που τους κούναγε...

0 Έμερσον διάβαζε τη σκέψη του δάσκαλου, που σίγουρα κόμπαζε για τη σωστή του πρόβλεψη. Έπρεπε να δείξει ότι είχε κάνει κι αυτός την ίδια πρόβλεψη και ρώτησε:

—Πιστεύετε κι εσείς, δάσκαλε, ότι το σμπαράλιασμα των παγετώνων θα δημιουργήσει επικίνδυνα παλιρροϊκά ρεύματα με αντιστροφή και μεταστροφή του Γκολφ Στριμ από θερμό σε ψυχρό;

Ο γέρος έτριβε τις παλάμες του, κοίταζε πότε τον ένα και πότε τον άλλο από τους συνεργάτες του και η ματιά του κατέληξε στον Έμερσον. Αυτός κατάλαβε ότι θα τους ξεφούρνιζε κάποια θυμοσοφία του, όπως και το΄ κανε:

 —Μια φορά κάποιος τυραννούσε ένα γατί, χωρίς όμως να έχει καταλάβει ότι επρόκειτο για τιγράκι. Το κατάλαβε πολύ αργά, όταν μεγάλωσε και τον κατασπάραξε...

—Συμφωνώ απόλυτα, δάσκαλε. Οι σεισμογράφοι καταγράφουν απανωτούς τρομερούς σεισμούς. Η φύση ξέσπασε και θα καταπιεί τον άνθρωπο. Κατακερματισμός των πάγων της Αρκτικής σημαίνει θεόρατα παλιρροϊκά κύματα ανυπολόγιστης έντασης με κοσμογονικές μεταλλαγές στις κλιματολογικές συνθήκες. Όπως βλέπω εδώ, σ' ένα άλλο μήνυμα, οι Αγγλοι κατέγραψαν κιόλας προειδοποιητικούς κραδασμούς στο βυθομετρικό σταθμό του Λαντς Εντ.

0 γέρος είπε με σιγουριά: Είμαι βέβαιος ότι οι πολιτικοί δε θα επιτρέψουν στους επιστήμονες να δώσουν το σήμα κινδύνου, για να μην πανικοβληθεί ο κόσμος. Λες και δεν απειλούνται ζωές αλλά μετοχές. Είναι λυπηρό, αν όχι τραγικό, φίλοι μου. Αυτή τη στιγμή οι παγετώνες έχουν θρυμματιστεί και τα σμπαραλιασμένα μεγαθήρια κατρακυλούν προς τη Σκανδιναβία. Και καθώς λιώνουν, δημιουργούνται υδρατμοί, σύννεφα, αστραπόβροντα, καταρράκτες βροχής.

—Δηλαδή, κατακλυσμός του Νώε κι όχι περαστικό τσουνάμι; ρώτησε κάποιος.

—Ακριβώς! Κα-τα-κλυ-σμός, με κεφαλαία γράμματα, γιατί δε θα πληγούν μόνο οι παραθαλάσσιες χαμηλές περιοχές, αλλά και τα βουνά, ολόκληρο το Βόρειο Ημισφαίριο, που θα μουλιάσει από τη συνεχή βροχή και μετά θα παγώσει. Μόνο ο θαλάσσιος κόσμος της παγωνιάς θα επιζήσει.

—Κύριε καθηγητά, αστειευόσαστε για να μας τρομάξετε, πετάχτηκε ένας αστρολόγος.

0 γέρος τον αγριοκοίταξε, αναγκάζοντας τον να κατεβάσει το κεφάλι. «Συγνώμη...» ψιθύρισε. 0 φον Σβέντμπεργκ έγνεψε πως ήθελε να μείνει μόνος. Όταν έφυγαν όλοι, βαθούλωσε στην πολυθρόνα του... Σκεφτόταν... Και ξαφνικά έσκυψε στον υπολογιστή του κι΄έκανε κλικ στη λέξη κατακλυσμός... Η πρώτη εικόνα που εμφανίστηκε ήταν ο γνωστός πίνακας του Μικελάντζελο...

kataklysm

Δεν ήτανε βέβαιος, αν οι φοβεροί σεισμοί στη περιοχή των παγετώνων θα ήταν το ξεκίνημα ενός κατακλυσμού, αλλά φοβόταν ότι θα ήταν η απαρχή μεγάλης καταστροφής της χλωρίδας και της πανίδας, ακόμη και του ανθρώπου... Άρχισε να σκέφτεται, ότι, μες στην τρομακτική ατυχία, ήταν τυχερός που δεν είχε γυναίκα και παιδιά. Θα έχανε μόνο τον εαυτό του...

Στην τηλεόραση μόλις άρχιζαν οι πρωινές ειδήσεις με το συνηθισμένο χαμογελαστό «καλημέρα σας» της παρουσιάστριας. Πρώτη είδηση ο σεισμός στην Αρκτική. Περίπου εννέα Ρίχτερ, είπε και σχολίασε ότι εκεί που έγινε υπάρχουν μόνο παγόβουνα και θαλάσσια κήτη. Μετά η πρόσχαρη κοπέλα συνέχισε το δελτίο με συνηθισμένα γεγονότα: ληστείες, βιασμοί, συλλήψεις εμπόρων ναρκωτικών, αλλά και κάποια πολιτιστικά δρώμενα, κυρίως για ηλικιωμένους. Οι νέοι δεκάρα δεν έδιναν για το παρελθόν. Ο φον Σβέντμπεργκ, που το γενεαλογικό δέντρο του είχε γερμανικές ρίζες, έλεγε ότι οι σημερινοί νέοι αγνοούν τα ονόματα των προπάππων,  και αδιαφορούν για των παππούδων τους. Τυφλοπόντικες χαμένοι στο λαβύρινθο του Διαδικτύου, σχολίαζε. Μέσον με το οποίο εργαζόσουν, έκανες συναλλαγές, αγοραπωλησίες, δημιουργούσες γνωριμίες και φιλίες, ακόμη και αυνανιζόσουν... Τα παιδιά μεγάλωναν σκυμμένα στον υπολογιστή, έκαναν φίλους από την άλλη άκρη της γης που ποτέ δε θα συναντούσαν. Το τρεχαλητό ήταν άγνωστο παιχνίδι, όπως και το χώμα, που ακόμη και στις γλάστρες ήταν τεχνητό.

Ο καθηγητής έγειρε στη ράχη της πολυθρόνας κλείνοντας τα μάτια. Σκεφτόταν... Πριν χρόνια καθημερινή είδηση ήταν η επέλαση των αλητόβιων στις πόλεις, οι καταλήψεις στα ερειπωμένα κτίρια. Ληστείες, βιασμοί, δολοφονίες... Αγανακτισμένοι, απελπισμένοι, ριψοκίνδυνοι παρίες που απαιτούσαν όχι δίκαιη κατανομή των αγαθών αλλά ψίχουλα ή τη δόση τους. Οι ετήσιες στατιστικές έδειχναν ότι αυτοί οι αρουραίοι των πόλεων λιγόστευαν, γιατί πολλοί ξύλιαζαν τις νύχτες ή ξεψυχούσαν από ανίατες αρρώστιες... Αλλά, κι όσους επιβίωναν, τους «αυτοκτονούσαν» στα αστυνομικά τμήματα, πριν οδηγηθούν στο δικαστήριο και στο αδιαχώρητο των φυλακών. Οι γεννήσεις είχαν πέσει στο χαμηλότερο ποσοστό. Στα δέκα ζευγάρια μόνο τα δύο αποκτούσαν ένα παιδί. 0 πληθυσμός της γης δεν αυξανόταν τόσο πολύ όσο στο τέλος του περασμένου αιώνα. 0 ανθρώπινος οργανισμός προσβαλλόταν από νέες ασθένειες, αν και είχε εξουδετερώσει τις παλιές. Και τα ζώα λιγόστευαν... Ζούγκλες, δάση, λίμνες, βουνοκορφές, θάλασσες και αβυσσαλέα βάθη ωκεανών είχαν καταπατηθεί από τον άνθρωπο. Τα πάντα είχαν εκπαρθενευτεί σε βάρος της χλωρίδας και της πανίδας. 0 Σβέντμπεργκ ήταν γνωστός φιλόζωος. Θυμόταν που του είχαν ζητήσει να προλογίσει ένα ντοκιμαντέρ για την εξαφάνιση του πούμα, που οι άνθρωποι το θεωρούσαν ζώο-φονιά, ατίθασο και εκδικητικό. Το έδειχναν να κατασπαράσσει πρόβατα, ακόμη και να γραπώνει ψάρια στην ακροποταμιά. 0 καθηγητής είχε πάρει το μέρος του πούμα λέγοντας ότι, αφού οι άνθρωποι εκχέρσωσαν τη ζούγκλα και εξόντωσαν τα θηρία, ανατρέποντας την ισορροπία της φύσης, πώς οι παρίες της πανίδας να μην εξαγριωθούν και να μη γίνουν επιθετικοί στην προσπάθεια τους να βρουν τροφή...

 Μισάνοιξε τα μάτια ο καθηγητής. Στην τηλεόραση κάποιος πολιτικός μιλούσε για τα αδέσποτα παιδιά, που τα είχαν εγκαταλείψει οι ανύπαντρες μητέρες τους σε ιδρύματα. Η παρουσιάστρια επαινούσε τον υπουργό, που τα είχε σώσει από τους δρόμους, τα είχε στεγάσει και τους είχε παραχωρήσει από έναν υπολογιστή. 0 Σβέντμπεργκ τα λυπόταν, που είχαν πάψει να τρεχαλάνε και θα μαράζωναν στο Διαδίκτυο. Λυπόταν και την παρουσιάστρια, που δεν είχε αντιληφθεί ακόμη τι την περίμενε. 0 υπουργός εξακολουθούσε την πάρλαπίπα του. Δεν τους είχε σε καμιά υπόληψη τους πολιτικούς ο γέρος. Ούτε τους τηλεθεατές. Οι περισσότεροι είχαν εθιστεί στα γεγονότα βίας και εγκληματικότητας. Οι πολιτικοί, που εκλέγονταν πια ηλεκτρονικά, ήταν ή άγιοι, που προσπαθούσαν να περισώσουν ό,τι μπορούσαν, ή τσαρλατάνοι...

Στα βραδινά δελτία τα διεθνή γεγονότα, από χρόνια, δεν έκαναν πια καμιά εντύπωση, δεν ταρακουνούσαν κανέναν από την καρέκλα και τη ζεστασιά του σπιτιού του. Και τον εικοστό πρώτο αιώνα εξακολουθούσαν να ξεψυχούν παιδιά από αρρώστιες, πείνα, δίψα, ναρκωτικά και οι άνθρωποι της πολυθρόνας εθισμένοι έκαναν ζάπιγκ για κάτι πιό σκληρό ή πιό γελοίο...... Πολλή βία στην οθόνη, αλλά οι θεατές απολάμβαναν την ασφάλεια και τη θαλπωρή τους, χωρίς να διανοούνται ότι θα μπορούσαν να είναι οι ίδιοι τα θύματα. 0 Σβέντμπεργκ, κάθε φορά που οι ειδήσεις επιβεβαίωναν ότι ο άνθρωπος προχωρούσε ραγδαία στην αυτοκαταστροφή, κουνούσε το κεφάλι. Τα παιδιά των λουλουδιών και οι διαμαρτυρίες φιλήσυχων διαδηλωτών ανήκαν στο απώτατο παρελθόν. Τώρα οι σκληροπυρηνικοί των πόλεων είχαν επιστρέψει στις πολιτικές δολοφονίες. Αλλά και οι πρεζάκηδες μαχαίρωναν για ψύλλου πήδημα. 0 γέρος έλεγε πως η Γη είχε κατακλυστεί από σκορπιούς και φίδια, που δεν ήξερες πότε θα εισχωρήσουν στα μπατζάκια σου. Δηλητηριώδη σφαλάγγια, ασύδοτα κι ακαταλόγιστα -φώναζε- δημιουργήματα της καταναλωτικής κοινωνίας και της παγκοσμιοποίησης! Και βλέποντας τους όλους σκυμμένους σε έναν υπολογιστή -ακόμη και τσέπης-, χασκογελούσε:

—Όλοι θα αφήσετε την τελευταία σας πνοή μέσω Ίντερνετ...

0 Σουηδός δεν καλάκουγε, αλλά μπορούσε να βλέπει πίσω από την πλάτη του. Ήξερε πως τον έλεγαν γερο-γκρινιάρη και χαμογελούσε: «Με λούζουν με σαπούνι που τσούζει, αλλά ποτέ δε με στραβώνουν μ' αυτό».  Ο νομπελίστας μαθητής του, ο Έμερσον, ζήλευε, γιατί, ενώ οι πάντες έλεγαν το γέρο γκρινιάρη, τον λάτρευαν σαν άκακο μωρό. 0 Κνουτ κι ο Λιφ τον θαύμαζαν και τον αγαπούσαν όπως το Σωκράτη οι μαθητές του. Στις βάρδιες τους τον κουτσομπόλευαν. 0 Λιφ, ως συμπατριώτης του, ήξερε όλη τη ζωή του. Από τη Στοκχόλμη ως την Ουψάλα κι από κει ως το Βόρειο Αστεροσκοπείο. Χρόνια συνεχούς δουλειάς κι αφοσίωσης στην επιστήμη, στην έρευνα, στο στοχασμό. Να ερευνάς, να μαθαίνεις, να σκέφτεσαι, να προχωράς, ήταν το πιστεύω του, αυτό που οδήγησε κάποιους μαθητές του στις κορυφές, ακόμη και στο Νόμπελ. 0 Λιφ, που, εκτός από διατριβές, έγραφε και ποιήματα, είχε ψάξει στα νεανικά χρόνια του δάσκαλου και μετά, τότε που νεαρός καθηγητής, αν και αποδεκτή ιδιοφυΐα, είχε κατηγορηθεί για λαϊκισμό.

—Και ξέρεις γιατί; εξηγούσε στον Κνουτ. Γιατί, πέρα από τη διδασκαλία του, ακόμη και στα γραφτά του χρησιμοποιούσε λέξεις και νοήματα που μπορούσαν να καταλάβουν όχι μόνο οι καθηγητές και οι φοιτητές αλλά και άτομα χωρίς ειδικές γνώσεις πάνω στο θέμα. —Δε θυμάμαι ποιοί ακριβώς, αλλά έχω διαβάσει ότι σπουδαίοι συγγραφείς χρησιμοποιούν πολύ λιγότερες εύστοχες λέξεις από τους μέτριους με τη πληθώρα αστόχων. —Αν μπορείς να γράφεις όπως μιλάς, τότε είσαι συγγραφέας. Κι αν διδάσκεις χωρίς περικοκλάδες, τότε είσαι Σβέντμπεργκ. —Κι αν είσαι Σβέντμπεργκ, είσαι άνθρωπος, συμπλήρωσε ο Κνουτ, παρ' όλο που γνώριζε ότι ο γκουρού τους, στη διαθήκη του, δεν άφηνε όλα του τα υπάρχοντα σε ίδρυμα για καθυστερημένα παιδιά, αλλά και στο σύλλογο προστασίας της φύσης.

Μια μέρα ο Λιφ ξετρύπωσε μια παλιά φωτογραφία του Σβέντμπεργκ, με μια όμορφη κοπέλα δίπλα του να τον κοιτάζει με αφοσίωση. Ήταν κι εκείνος καλοφτιαγμένος, ξανθός, αλλά όχι κρυόκωλος σαν εκείνους τους Βόρειους που δεν μπορούσαν να κουμαντάρουν τις γυναίκες τους στο κρεβάτι και κείνες έτρεχαν  τα καλοκαίρια να τσιτσιδωθούν στη Μεσόγειο, στο καφτό ήλιο... Ο καθηγητής δεν άφηνε στα νιάτα του να διψάσει κανένα θηλυκό, αλλά, όταν αποφάσισε να βάλει για πάντα στον κήπο του την κοπέλα της φωτογραφίας, έπαθε εκείνο το φοβερό ατύχημα που παραμόρφωσε το πρόσωπο του. Όταν είδε τη φάτσα του στον καθρέφτη, εξαφανίστηκε από τη Σουηδία, κι αργότερα τα ίχνη του βρέθηκαν στη Νορβηγία. 0 άντρας είχε αποσυρθεί από τα εγκόσμια και είχε αφοσιωθεί στην επιστήμη.

ΚΛΙΚ ΕΔΩ για τη ΣΥΝΕΧΕΙΑ

12. ένας ηλίθιος καραβανάς παίρνει πρωτοβουλίες

parasima

Η ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ είχε προοδεύσει τόσο πολύ, που, αν την εποχή των πυραύλων της Κούβας μια αεροφωτογραφία εντόπιζε καθαρά τις κεφαλές των βλημάτων, σήμερα "αποτύπωνε το χρώμα των ματιών ενός φιδιού"! Αυτή τη φράση έλεγε συχνά ο στρατηγός Γουντ, όταν έβλεπε αεροφωτογραφίες από τους δορυφόρους της ΝΑΣΑ, που αγρυπνούσαν για λογαριασμό των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Ο στρατηγός ήταν περίπτωση καραβανά, που στη καριέρα του  δεν είχε ρίξει ούτε ντουφεκιά  κι΄όμως στα όνειρά του θαμπόβλεπε τον εαυτό του φορτωμένο με παράσημα ανδραγαθιών... Στη ξεπλυμένη γκόμενά του κόμπαζε, αυτό το πήρα στο Αφγανιστάν , αυτό στη Σερβία, αυτό στο Ιράκ κι΄αυτό "σε επικίνδυνη μυστική αποστολή που δεν μπορώ να αποκαλύψω"... Και τώρα με το σεισμό, έλεγε στη σπιτωμένη του, προσκολλημένη πάνω του όπως το μύδι στη σκουριά...: Τα ρίχτερ είναι για τους σεισμολόγους, οι πόλεμοι  για τους  στρατιωτικούς... Ο φαφλατάς μιλούσε για τον Μεγαλέξαντρο, τον Σκιπίωνα,  τον Ναπολέοντα, τον  Πάτον και τον Μακάρθουρ, σαν συναδέλφους του  επιτελικούς...  

"Σεισμός... Ένα ταρακούνημα τοπικό που δεν μ΄απασχολεί όπως ένας πόλεμος, που μπορεί να αλλάξει το χάρτη της Γης και τις τύχες της ανθρωπότητας", ήταν το τσιτάτο που ξεφούρνισε η κούτρα του  στρατηγού στο δεκανέα που του ετοίμαζε το πρωινό του... Ήταν όμως μεγάλος σεισμός, που προκάλεσε εντύπωση, όπως μιά νίκη με μεγάλο σκορ στο μπάσκετ ή στο ράγμπυ... Πέρα βρέχει όμως για τους Αμερικάνους που δεν ένειωσαν το ταρακούνημα, παρά μόνο το πληροφορήθηκαν.  Κάποιο ενδιαφέρον  έδειξαν μερικοί ερασιτέχνες, που κατέφυγαν στο'Ιντερνετ για να βρουν ποιοί ήταν οι μεγαλύτεροι σεισμοί στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ένας από αυτούς -επαγγελματίας όμως- ήταν ο νεαρός μετεωρολόγος Ισαάκ Γκουλντ, που ακούγοντας για εννιά ρίχτερ στους παγετώνες, κάθισε στον υπολογιστή του κι έγραψε ένα μήνυμα  «SOS προς πάσα κατεύθυνση». Τηλεφώνησε στο διευθυντή του, στο αστεροσκοπείο του Λογκ Αιλαντ, που τον καθησύχασε όμως ότι ακόμη κι ένας τόσο δυνατός σεισμός δεν μπορούσε να απειλήσει την Αμερική από χιλιάδες μίλια μακριά.

Όταν τα πρώτα σλάιτς προβλήθηκαν στην αίθουσα των επιτελών του Πενταγώνου, κανένας αξιωματούχος δεν κατάλαβε τον κίνδυνο που εγκυμονούσαν αυτοί οι σεισμοί. Οι γαλονάδες παρατηρούσαν τους σμπαραλιασμένους παγετώνες χωρίς καμιά υποψία για την αντίστροφη μέτρηση που είχε αρχίσει για τη μεγάλη καταστροφή. Κι όταν ένας υποπλοίαρχος αναρωτήθηκε μήπως με το λιώσιμο των πάγων ανέβαινε η στάθμη των ωκεανών, κάποιος είπε «πολλή φασαρία για το τίποτα», άναψε τσιγάρο και χώθηκε πιο βαθιά στην πολυθρόνα του. Το ίδιο έκαναν και οι άλλοι. Κι όμως, ο γενικός γραμματέας της Ατλαντικής Συμμαχίας, πληροφορήθηκε όχι από τους επιτελείς του, αλλά εντελώς τυχαία, από το γιο του, ότι ένας ιντερνετίστας φίλος του στην Ισλανδία τού έστειλε  μήνυμα ότι έφτανε το τέλος του κόσμου. Το παιδί αυτό ισχυριζόταν ότι, μετά το ταρακούνημα της γης, ο ωκεανός είχε εισορμήσει στην ξηρά κι ο παππούς του αποφάνθηκε ότι τέτοιο τσουνάμι δε ματάδε ο κόσμος... Ο μέγας αξιωματούχος, συνειδητοποιώντας τον κίνδυνο από  το μέγεθος του σεισμού στον πολικό κύκλο, είπε στο γιο του να έρθει σε επαφή με τον ιντερνετίστα φίλο του. Εκείνος έσκυψε στα πλήκτρα του υπολογιστή του και σε λίγο έδωσε στον πατέρα του την εκτυπωμένη απάντηση, που είχε τρία γράμματα και μια φράση: «SOS - ο Θεός να μας λυπηθεί...». Την ίδια στιγμή τον καλούσαν κατεπειγόντως από την Ατλαντική Συμμαχία. Τρία πολεμικά σκάφη, που περιπολούσαν στην Αρκτική, είχαν πάψει να δίνουν σημεία ζωής. 0 γενικός γραμματέας ζήτησε τηλεφωνική επαφή με το Ν ΑΤΟ και το Πεντάγωνο. Στο πρώτο απάντησε ένας  αξιωματούχος «τσουνάμι είναι και θα περάσει», στο δεύτερο ο επιτελάρχης ήταν αδειούχος και κάποιος στρατηγός ονόματι Γουντ είπε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ανησυχεί.

—Και τα τρία πολεμικά που δεν απαντούν;

—Τεχνική βλάβη που θα επιδιορθωθεί συντόμως, κύριε γενικέ.

.......................................................................

0 σμήναρχος Γουέλς βγήκε αθόρυβα από την αίθουσα προβολής και κατευθύνθηκε σε ένα από τα ασανσέρ, που ανεβοκατέβαιναν στη μέση του απέραντου διαδρόμου. Κατέβηκε στον τρίτο όροφο, ακολούθησε τον V περιφερειακό διάδρομο, μετά τον VIII ακτινωτό, και βρέθηκε στην πτέρυγα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, όπου θα κοπροσκυλούσε το αφεντικό του, ο στρατηγός των δύο αστέρων Τζόζεφ Γουντ. Τον βρήκε στρογγυλοκαθισμένο στο γραφείο του, αντικαθιστώντας τον  υπουργοό, που απουσίαζε στη Νότια Αμερική, να περιμένει μήνυμα από το Λευκό Οίκο. 'Ηθελε να βρίσκεται σε αυτό το κομβικό πόστο όταν ο πρόεδρος θα ζητούσε νεότερα για τις προχωρημένες βάσεις του πολικού κύκλου.

 —Τι συμβαίνει; ρώτησε το σμήναρχο, όταν είδε στα μάτια του εκείνο το ύπουλο βλέμμα που τον πλημμύριζε κάθε φορά που είχε να του προτείνει κάποια σατανική ιδέα.

—Στρατηγέ, νομίζω πως έχετε μια ευκαιρία που πρέπει να την αρπάξετε από τα μαλλιά. Κάτι μου λέει ότι ο σεισμός της Αρκτικής θα φέρει τα πάνω κάτω και ο πρόεδρος θα χρειαστεί έναν έμπιστο στρατιωτικό κοντά του. 0 υπουργός απουσιάζει, ο αρχηγός του επιτελείου είναι στο νοσοκομείο. Ως αναπληρωτής του, πρέπει να επωφεληθείτε.

—Για εξήγησε μου, τι ακριβώς εννοείς;

0 σμήναρχος άνοιξε την κασετίνα, μύρισε τα κουβανέζικα πούρα και την ξανάκλεισε. Πάντοτε άφηνε κάποιο κενό στην κουβέντα του, για να εξάπτει τη φαντασία του αφεντικού του, που σίγουρα προσπαθούσε να μαντέψει τι θα του ξεφούρνιζε.

—Στρατηγέ μου, αυτή τη στιγμή έχουν κληθεί στο Λευκό Οίκο κορυφαίοι επιστήμονες για να συμβουλέψουν τον πρόεδρο τι μέλλει γενέσθαι. Σίγουρα θα ζητήσουν αεροφωτογραφίες, που, καθώς χαρακτηρίζονται απόρρητες, δε θα σταλούν με το συνηθισμένο τρόπο. Κάποιος έμπιστος πρέπει να είναι ο ηλεκτρονικός μεσάζων ανάμεσα σε Βιρτζίνια και Ουάσιγκτον Ντι Σι. Αυτός δεν πρέπει να είναι άλλος από εσάς.

—Δε σε καταλαβαίνω. Τι επιπτώσεις μπορεί να έχει ένας σεισμός από την άλλη άκρη του κόσμου στη χώρα μας και τι κέρδος μπορώ ν' αποκομίσω από αυτόν;

0 σμήναρχος έβγαλε από τη θήκη ένα πούρο και έκοψε την άκρη του. Αρχισε να το ανάβει σιγά σιγά, ρουφώντας τον καπνό και βγάζοντας τον αμέσως. Στρογγυλοκάθισε και, καθώς ο προϊστάμενος του κρεμόταν από τα χείλη του, είπε: Η πρωτεύουσα είναι στην Ουάσιγκτον, αλλά η κινητήριος δόναμή της βρίσκεται σ' αυτό εδώ το αχανές κτίριο με τις χιλιάδες στρατιωτικούς και υπαλλήλους, τα κύτταρα του εγκεφάλου της. Το μυαλό όμως κατευθύνεται από την ψυχή και την καρδιά, που αυτή τη στιγμή πρέπει να τις εκπροσωπήσετε εσείς, στρατηγέ.

0 Γουντ άρχισε να φουσκώνει σαν γάλος και του έγνεψε να συνεχίσει.

—Γνωρίζετε καλύτερα από εμένα ότι μέσα σ' ένα εικοσιτετράωρο γίνονται, μέσω του ηλεκτρονικού κέντρου του Πενταγώνου, πάνω από εκατό χιλιάδες τηλεφωνήματα και φαξ, και τα εμπιστευτικά από αυτά περνούν μέσω κωδικών ανωτέρων αξιωματικών. Για ν' αρχίσει ή να τελειώσει όμως ένας πόλεμος, η εντολή φεύγει από το γραφείο που καθόσαστε. Από αυτή τη θέση, ένας και μόνο άνθρωπος εκτελεί την απόφαση του προέδρου και καθορίζει τις τύχες των ΗΠΑ και του πλανήτη μας.

0 Γουντ πετάχτηκε απορημένος: Και τι, στο διάβολο, σχέση έχουν όλα αυτά με το σεισμό;

Πριν απαντήσει ο σμήναρχος, το λαμπάκι του κόκκινου τηλεφώνου άρχισε ν' αναβοσβήνει. 0 Γουντ σήκωσε το ακουστικό και τέντωσε το κορμί του σαν σε στάση προσοχής. «Μάλιστα, κύριε πρόεδρε» είπε. Έκλεισε το τηλέφωνο και γύρισε κατά τον Γουέλς: 0 πρόεδρος θέλει να επιληφθώ προσωπικώς τις αεροφωτογραφίες του Πόλου. Να τις στείλουν αμέσως με το κλειστό κύκλωμα. Όταν τις έλαβαν, τους έριξε μια ματιά, χωρίς να καταλαβαίνει τίποτα. ΄Ακουγε το ραδιόφωνο, που είχε διακόψει το πρόγραμμα για να σχολιάσει ότι ο σεισμός της Αρκτικής ήταν ο ισχυρότερος που είχε γίνει ποτέ.

—Στρατηγέ, αυτή είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία της καριέρας σας. Τώρα που λείπουν οι μεγάλοι, προσκολληθείτε στον πρόεδρο και προσπαθήστε να του γίνετε απαραίτητος σύμβουλος. Στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος, έλεγε ο παππούς μου.

—Πετώντας για την Ουάσιγκτον, θέλω να μου τα κάνεις λιανά. Έτσι;

0 σμήναρχος κούνησε καταφατικά το κεφάλι, πριν φορέσει το πηλήκιο και πάρει από το σκάνερ τις φωτογραφίες. Μετά έχωσε τον αντίχειρα στο τσεπάκι του, για να βεβαιωθεί πως είχε τα χαπάκια για τη ναυτία και τις ζαλάδες. 0 στρατηγός χαμογέλασε, ήξερε ότι ο υφιστάμενος του τα έκανε πάνω του όταν έμπαινε σε αεροπλάνο.

w house

 Το ελικόπτερο προσγειώθηκε στο γκαζόν του Λευκού Οίκου κι΄ ο Γουντ κατέβηκε σκυφτός από το φόβο των ελίκων, αλλά μόλις απομακρύνθηκε τέντωσε το κορμί του  με τουπέ, βλέποντας σαν μύγες  πολίτες και ένστολους, καθώς ένας αξιωματικός τους οδηγούσε. Βάδιζε αγέρωχα, ένιωθε  ότι ήταν ο έμπιστος του προέδρου, πόσο θα΄ θελε να βρίσκονται κάμερες ν΄αποθανατίζουν τη μεγάλη στιγμή της καριέρας του... Τους οδήγησαν στο οβάλ γραφείο. 0 Τζον Τζάκσον περιστοιχιζόταν από τα μέλη της επιτροπής επιστημόνων, τα περισσότερα μεσήλικες. Αυτά τα ραμολιμέντα τα ήξερε ο στρατηγός. Επιστήμονες, που έδειχναν -όπως κι ο πρόεδρος- ανήσυχοι, καθώς περίμεναν την προβολή των φωτογραφιών. 0 Γουντ τους θυμόταν έναν έναν: 0 ωκεανολόγος Αντερσον, που η ρύπανση των θαλασσών του είχε γίνει έμμονη ιδέα. Ο κοντούλης με τα γυαλιά ήταν ο σεισμολόγος Ναγκάκι, γιαπωνέζικη φύτρα, που του έφερνε αναγούλα - λες και δεν υπήρχαν καθαρόαιμοι Αμερικανοί για σύμβουλοι του προέδρου. Δίπλα του, ο γεωφυσικός-μετεωρολόγος Τόμας, που τον έβγαζαν στην τηλεόραση κάθε φορά που ενέσκηπταν θεομηνίες. Ανάμεσα τους, δίπλα στον πρόεδρο, ο Μίλκαμ το χούφταλο, πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών. Αυτό το καθίκι, θυμήθηκε ο Γουντ, είχε γράψει πριν χρόνια ένα άρθρο υπέρ των αλητόβιων άστεγων των πόλεων. Τους παρομοίαζε με τρομαγμένα αγρίμια, που, επειδή δεν υπήρχαν πια παρθένα δάση και απάτητα βουνά, όρμησαν στις πόλεις αναζητώντας τροφή. Του είχαν απονείμει και το Νόμπελ... 0 καραβανάς δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί δεν είχαν δώσει ποτέ αυτό το κωλοβραβείο και σ' έναν στρατιωτικό. Έτσι, δεν το 'χε σε υπόληψη, όπως δεν είχε φυσικά και τους βραβευμένους συμβούλους του προέδρου. Τους περιεργαζόταν με απέχθεια, ώσπου ο Αντερσον σήκωσε το κεφάλι και είπε:

 —Οι παγετώνες και τα παγόβουνα της Αρκτικής έχουν αποκολληθεί και κατακερματιστεί.

Οι επιστήμονες έβλεπαν και ξανάβλεπαν τα σλάιτς, προσπαθώντας να εντοπίσουν αυτά που έδειχναν τους ίδιους παγετώνες αλλά ήταν τραβηγμένα σε διαφορετική ώρα. Το έμπειρο μάτι του Αντερσον ξεχώρισε μερικά και οι άλλοι έσκυψαν πάνω τους με προσοχή.

—Δείτε αυτό το παγόβουνο με το χαρακτηριστικό τριγωνικό σχήμα, έδειξε ο Τόμας. Σ' αυτές τις τρεις διαδοχικές φάσεις έχει πλεύσει νότια με τόση ταχύτητα, που παρακάμπτει ήδη τη Γροιλανδία.

—Οι φωτογραφίες είναι, από τον τελειότερο κατασκοπευτικό μας δορυφόρο, κόμπασε ο στρατηγός.

—Αυτή τη στιγμή θα καταγράφεται ο αφανισμός της Γροιλανδίας, είπε ο Αντερσον. 0 Μίλκαμ, αφού συμβουλεύτηκε τον Ναγκάκι και τον Τόμας, είπε: Κύριε πρόεδρε, προτείνω να σταλούν αμέσως οι φωτογραφίες στους κορυφαίους επιστήμονες φον Σβέντμπεργκ και'Εμερσον στο Όσλο και στον Κοράσοφ στη Μόσχα. Χρειαζόμαστε τη γνώμη τους, πριν αποφανθούμε αν το ξέσπασμα της φύσης θα απειλήσει ολόκληρη την ανθρωπότητα.

 —Μα αυτές οι φωτογραφίες είναι απόρρητες, πετάχτηκε ο στρατηγός. 0 πρόεδρος άπλωσε το χέρι του και είπε αυστηρά: Να διαβιβαστούν αμέσως στο Όσλο και στη Μόσχα, όχι μόνον αυτές, αλλά και οι νεότερες, ακόμη και οι απόρρητες δορυφορικές βιντεοσκοπήσεις. Σμήναρχε Γουέλς, δώστε την εντολή από το διπλανό γραφείο. Εν τω μεταξύ, εσείς στρατηγέ Γουντ, καλέστε επείγουσα σύσκεψη των αξιωματούχων έκτακτης ανάγκης του Πενταγώνου στο γραφείο μου. Θα συναποφασίσουμε με τους υπεύθυνους υπουργούς και επιστήμονες.

—Μόλις έφτασε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, ανάγγειλε ο υπεύθυνος πρωτοκόλλου και, πλησιάζοντας, είπε χαμηλόφωνα στον πρόεδρο ότι οι δημοσιογράφοι συνωστίζονταν κάτω.

—Θα εκδοθεί ανακοίνωση αργότερα, είπε ο πρόεδρος, γνωστότερος ως Τζέι Τζέι, και χοίταξε τον Γουντ σαν να του έλεγε «ακόμη εδώ είσαι;».

0 στρατηγός ένιωσε να του ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. 0 πρόεδρος τον είχε μειώσει μπροστά στους επιστήμονες, που δεν τους είχε σε υπόληψη, αφού περίμεναν από τους ξένους να γνωμοδοτήσουν για τα επακόλουθα των σεισμών. Βγήκε από το γραφείο καταπίνοντας το θυμό του. 0 Γουέλς κατάλαβε από το στραβομουτσοΰνιασμά του ότι είχε τα νεύρα του. Σκέφτηκε ότι θα του περνούσαν, όταν θα αφοσιωνόταν στους αγαπημένους του ήρωες που έκρυβε στο συρτάρι του. Κάποτε, σε μια σύσκεψη, το αφεντικό του, αντί να πιάσει τα χαρτιά του, έβγαλε κατά λάθος τα κόμικς. Έγινε ανέκδοτο στο Πεντάγωνο. 0 Γουντ τον αγριοκοίταξε: Ειδοποίησε να μεταβιβάσουν τις φωτογραφίες στο Όσλο και στη Μόσχα, σ' αυτούς τους ξένους, που, όπως φαίνεται, ξέρουν περισσότερα από τους άχρηστους δικούς μας.

0 σμήναρχος πήρε τις φωτογραφίες, ενώ ο στρατηγός έσπευδε στο αποχωρητήριο. Κάθε φορά που νευρίαζε κατουριόταν. Στον καμπινέ, αναθεμάτιζε την ώρα και τη στιγμή που οι ΗΠΑ δεν είχαν πια μια Κορέα, ένα Βιετνάμ, ένα Ιράκ ή ένα Κόσοβο, για να ξεμουδιάσει ο στρατός και να μη διαβάζει πολεμοχαρή κόμικς. Οι απόρρητες φωτογραφίες μεταδόθηκαν στο στρατηγείο του Όσλο κι από κει στο Βόρειο Αστεροσκοπείο, όπου έσκυψαν πάνω τους με αγωνία ο Σβέντμπεργκ και ο'Εμερσον. Όταν τις περιεργάστηκαν με προσοχή, ο νομπελίστας πάνιασε κι ο γέρος γρύλισε: «Πάει, τα φάγαμε τα ψωμιά μας».

—Και τώρα τι γίνεται; Το βάζουμε στα πόδια; ρώτησε ο'Εμερσον.

—Ούτε τα ψηλά βουνά δε μας σώζουν. Να, δες, η Γροιλανδία βουλιάζει κάτω από αφρισμένους νερόλοφους. Τα νερά των παγετώνων έγιναν τρομακτική δύναμη και, μετά τη Γροιλανδία, θα πλημμυρίσουν την Ισλανδία, τη Σκανδιναβία, τον Καναδά. Κι όταν κλείσουν οι κάνουλες του ουρανού, τα πάντα θα παγώσουν...

 0 Λιφ μπήκε μ'  ένα μήνυμα που επιβεβαίωνε την πρόβλεψη του καθηγητή.  Η Γροιλανδία θα σκεπαζόταν απο τη θάλασσα...

—Σύγχρονη Ατλαντίδα, μουρμούρισε ο Έμερσον.

grilandia

Στο οβάλ σαλόνι περίμεναν δυο υπουργοί και κατέφθαναν και οι εκπρόσωποι του Πενταγώνου. Στο γραφείο του ο πρόεδρος Τζάκσον προσπαθούσε να κατατοπιστεί από τους ειδικούς επιστήμονες, έχοντας στα χέρια του τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της Γροιλανδίας. «Γροιλανδία,  κτήση του βασιλείου της Δανίας. Έκταση το ένα τέταρτο των ΗΠΑ. Κάτοικοι, 80.000 Εσκιμώοι και 7.000 Δανοί».

 "Γραμμή από το Όσλο"! φώναξε κάποιος κι΄ο  Μίλκαμ άρπαξε το ακουστικό με αγωνία. Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου έπαψαν να μιλούν, σχεδόν ν' αναπνέουν. Ίσως να μάθαιναν τι ακριβώς συμβαίνει και τι μέλει γενέσθαι  από την επιστημονική αυθεντία που λεγόταν Έρικ φον Σβέντμπεργκ. Μόνο ο στρατηγός Γουντ, που είχε παντελή άγνοια του κινδύνου, πίστευε ότι ακόμη κι ο πρόεδρος ήταν δειλός, όπως και οι τρομοκρατημένοι επιστήμονες. Θέλουν μπαγλάρωμα όλοι, σκέφτηκε καθώς τους έβλεπε να προσπαθούν να μαντέψουν τι άκουγε ο Μίλκαμ.

Ο νομπελίστας στράφηκε στον πρόεδρο. Όλοι είχαν κρεμαστεί από τα χείλη του: Κύριε πρόεδρε, δεν είναι μόνο το παλιρροϊκό κύμα, αυτή η τρομερή απειλή από βορρά προς νότο. Είναι και η αναπόφευκτη απώλεια της ισορροπίας των κλιματολογικών συνθηκών σε απρόσμενα μήκη και βάθη. Ο κορυφαίος επιστήμονας φον Σβέντμπεργκ μόλις προ ολίγου συμφώνησε μαζί μου ότι η ξηρά θα κατακλυσθεί από τη θάλασσα. Ολόκληρες χώρες κινδυνεύουν με αφανισμό μετά τη Γροιλανδία: η Ισλανδία, ο Καναδάς, οι ανατολικές ακτές των ΗΠΑ, η Σκανδιναβία, τα βρετανικά νησιά, οι Κάτω Χώρες. Πρέπει να προειδοποιηθεί η ανθρωπότητα για τον επερχόμενο μέγα κίνδυνο. Να εκκενωθούν οι ακτές του Ατλαντικού σε αρκετό βάθος.

—Μόνο οι βουνοκορφές θα διακρίνονται,  συντέλεια κόσμου, ψιθύρισε κάποιος.

0 Γουντ, που δεν κρατιόταν άλλο: Προς Θεού, κύριοι, τι είναι αυτά που λέτε; Αν τρομάξουμε τους κατοίκους των ανατολικών ακτών, θ' αρχίσουν να κατηφορίζουν δυτικά και ο τρόμος θα γίνει πανικός σε ολόκληρη τη χώρα. Ξέρετε τι σημαίνει πανικός; Κατάλυση κάθε εννοίας εννόμου κράτους.

—Τι προτείνετε  στρατηγέ; ρώτησε ο πρόεδρος.

0 Γουντ, ως εκπρόσωπος του Πενταγώνου, ήξερε ότι έδινε τις εξετάσεις της καριέρας του κι ότι αυτή τη στιγμή θα κρινόταν αν θα έμενε στην ιστορία με μια λέξη ή φράση του, όπως ο Ιούλιος Καίσαρ, ο Καμπρόν ή ο Μακάρθουρ. Φούσκωσε σαν παγόνι και είπε με ειρωνεία αλλά και στόμφο: Μην πανικοβάλλεστε, ο κομήτης Χάλλεϋ θα περάσει.

0 πρόεδρος του Κογκρέσου μόλις είχε φτάσει ανήσυχος κι ένιωσε ανακούφιση με τη σιγουριά του στρατηγού. 0 καθηγητής Μίλκαμ όμως ετοιμάστηκε να αντιμετωπίσει αυτό τον άσχετο με επιστημονικά στοιχεία, αλλά εκείνη τη στιγμή ο στρατηγός βρήκε έναν απρόβλεπτο σύμμαχο, την τηλεόραση. Το CΝΝ είχε έκτακτη ανταπόκριση από το Ρέικιαβικ. Η οθόνη έδειχνε μια φωτογραφία της πραιτεύουσας της Ισλανδίας, ενώ ακουγόταν η φωνή του απεσταλμένου ρεπόρτερ:

«Μετά τον αφανισμό της Γροιλανδίας οι φήμες οργιάζουν, αλλά οι επιπτώσεις των σεισμών, εδώ στο Ρέικιαβικ, δεν εγκυμονούν προς το παρόν κινδύνους. Δεν υπάρχουν θύματα, δε σημειώθηκαν καταρρεύσεις κτιρίων. Μόνο στα βόρεια, από ανεπίσημες πληροφορίες, λέγεται ότι ανυψώθηκε ο ωκεανός και οι θερμοπίδακες εκτοξεύουν το καυτό νερό τους σε τεράστιο ύψος. Ήδη στην πρωτεύουσα υπάρχουν διακοπές θερμού νερού, που διοχετεύεται από τις φυσικές πηγές του νησιού. Η χώρα κηρύχτηκε σε έκτακτη ανάγκη και οι πρώτοι πρόσφυγες από τα βόρεια έφτασαν εδώ. Οι στρατιωτικές αρχές ελέγχουν το αεροδρόμιο και μας έδωσαν μια ώρα προθεσμία για να ολοκληρώσουμε το ρεπορτάζ μας και μετά να εγκαταλείψουμε την Ισλανδία με το αεροπλάνο μας. Ελπίζουμε στην προσεχή μας ανταπόκριση να έχουμε τις εικόνες που παίρνει αυτή τη στιγμή το συνεργείο του ΟΝΝ και να σας τις μεταδώσουμε, μέσω δορυφόρου, από το Όσλο της Νορβηγίας. 0 εδώ πρεσβευτής των ΗΠΑ μάς είπε ότι η προχωρημένη βόρεια στρατιωτική βάση της Ατλαντικής Συμμαχίας εξακολουθεί να λειτουργεί. Σας χαιρετώ, ενώ στον ουρανό χιλιάδες θαλασσοπούλια πετούν κράζοντας. Σας μιλώ από το Ρέικιαβικ, με πολλές ελπίδες ότι η ζωή συνεχίζεται, όπως διαβεβαιώνει αξιωματούχος του ΝΑΤΟ».

iceland ydrogios

 0 στρατηγός ατένισε με αυτοπεποίθηση τον πρόεδρο: Σας το είπα, ο σεισμός δε μας απειλεί, θα περάσει όπως ο κομήτης του Χάλλεϋ... Ας κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, κύριε πρόεδρε, συμπλήρωσε με σεβασμό. Συμφωνείτε;

0 Τζέι Τζέι σκέφτηκε πως, πράγματι, μόνο η ψυχραιμία χρειαζόταν εκείνες τις στιγμές. Και ευτυχώς ένας ψύχραιμος αξιωματικός βρισκόταν κοντά του. Έγνεψε καταφατικά και είπε ότι ήθελε να μιλήσει για λίγο με τον πρόεδρο του Κογκρέσου και το στρατηγό. Οι υπόλοιποί, πέρασαν στο σαλόνι και ο σωματώδης γαλονάς, που άρχισε να βλέπει τους ανώτατους αξιωματούχους σαν μερμηγκάκια, θρονιάστηκε στην πολυθρόνα.

—Περιμένω διαταγές, είπε με στόμφο, λες και όλοι περίμεναν τις δικές του...  

0 πρόεδρος ταξίδεψε για λίγο με τη ματιά του πάνω στις οθόνες των κομπιούτερ, που έδειχναν την ώρα και τη θερμοκρασία σ' ολόκληρο τον πλανήτη, και μετά στράφηκε στο στρατηγό: Λοιπόν, τι προτείνει το Πεντάγωνο;

—Τη συγκέντρωση κάθε νέου στοιχείου για τη θεομηνία στο Λευκό Οίκο. Κι από εδώ, η κεφαλή του έθνους, εσείς δηλαδή κύριε πρόεδρε, ο στρατός και η επιστήμη θα συντονίσουν την άμυνα κατά των στοιχείων της φύσης.

Κάτω από το πορτρέτο του Τζον Κέννεντυ οι καθηγητές Μίλκαμ και Έλιοτ σχολίαζαν την εμπιστοσύνη του προέδρου σ' αυτό τον υδροκέφαλο που μπερδευόταν στα πόδια τους. Μιλούσαν χαμηλόφωνα, φοβισμένα, γιατί και οι δυο κορυφαίοι επιστήμονες μάντευαν ότι ίσως ερχόταν το τέλος του κόσμου...

—Πρέπει να εξηγήσουμε στον πρόεδρο ότι πρόκειται για βιβλικό κατακλυσμό, είπε ο Μίλκαμ.

—Συντέλεια της Γης, συμφώνησε ο Έλιοτ και πρόσθεσε: Πρέπει ν' ασχοληθούμε και με τις οικογένειες μας.

—Οι δικοί μου έρχονται ήδη από τα ανατολικά, αλλά κι εδώ θα κινδυνέψουμε. Πρέπει να συμβουλέψουμε τον πρόεδρο να πάμε δυτικά και ψηλά.

—Αν καταφύγουμε στα βουνά, θα παρατείνουμε την αγωνία της αναμονής, είπε ο Μίλκαμ. 0 περισσότερος κόσμος εργάζεται στα σπίτια του με το Διαδίκτυο, εκεί θα τερματίσει τη ζωή του, οικογενειακά...

—Πρώτοι θα πνιγούν οι άστεγοι των πόλεων, στον υπόγειο, σαν τα ποντίκια... Κι όσοι καταφύγουν σε στεγανούς χώρους θα πεθάνουν από ασιτία και παγωνιά. Αλλά μήπως θα γλιτώσουν οι πλούσιοι, απλά θα παραταθεί για λίγο η ζωή τους...

—Ξέρεις, Τζον -ο πρόεδρος της Ακαδημίας δίστασε- μου τηλεφώνησε ο Γκαρντέλης.

—Ο δισεκατομμυριούχος;

—Ναι, αυτός ο δαιμόνιος Έλληνας. Μου πρότεινε αν του υποδείξω τρόπο σωτηρίας  μου δίνει τη μισή περιουσία του.

 —Να την κάνεις τι;

—Αυτό του είπα... Ότι δε θα υπάρχουν πια περιουσίες, αλλά εξεπλάγη και με ρώτησε αν «ο σεισμός και η πλημμύρα θα ξαναφέρουν τον κομουνισμό»...

—Σωστή παρατήρηση, αλλά θανατηφόρα... Υπαρκτός σοσιαλισμός της φύσης...

Η οριστική διαπίστωση ότι η παγωμένη νήσος των δύο εκατομμυρίων εκατόν εβδομήντα πέντε χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, η Γροιλανδία, είχε στη μεγαλύτερη έκταση της καταποντιστεί συγκλόνισε την ανθρωπότητα. Η μοναδική φωνή που είχε ακουστεί από την απέραντη έκταση της ήταν το μήνυμα ενός νεαρού ραδιοερασιτέχνη, στα δυτικά, που το 'πιασε κάποιος μανιώδης με τα ερτζιανά στο βόρειο Καναδά. Έλεγε: «0 υπολογιστής μου δε λειτουργεί... Οι πάγοι έσπασαν εδώ στη δυτική ακτή. Η σκηνή μας ξεπαλουκώθηκε, αλλά ο πατέρας μου την ξανάστησε. Τα σκυλιά μας έφυγαν ουρλιάζοντας. Η γη τρέμει, τα νερά παφλάζουν».  Οι καναδικές εφημερίδες δημοσίευσαν το ρεπορτάζ, οι αναγνώστες συγκινήθηκαν, αλλά συνέχισαν τη ζωή τους εντελώς ανυποψίαστοι για τον κίνδυνο που απειλούσε και τους ίδιους.

Ακόμη ένα αεροπλάνο με δημοσιογράφους προσγειώθηκε στο χειμαζόμενο Ρέικιαβικ, αλλά οι αρχές το έδιωξαν αμέσως, αφού εφοδιάστηκε με καύσιμα. Στην επιστροφή βρήκαν στον καμπινέ του σκάφους έναν τρομαγμένο υπάλληλο του αεροδρομίου. Τους είπε ότι στα βόρεια ο ωκεανός είχε κουκουλώσει την ξηρά και οι Εσκιμώοι, πανικόβλητοι, είχαν καταφύγει στην πρωτεύουσα.

Bergen

Bergen2

0 Λιφ Έρικσον, ακούγοντας για τον καταποντισμό της Γροιλανδίας, μαντεύει ότι θα έρθει και η σειρά της Σκανδιναβίας, κυρίως της Νορβηγίας, που οι ακτές της σύντομα θα δεχτούν το ξέσπασμα των κυμάτων του Ατλαντικού, από το Βόρειο Ακρωτήριο ως χαμηλά στο Μπέργκεν. Κάπου είχε γράψει τις εντυπώσεις του για το Μπέργκεν, όταν το είχε επισκεφθεί. Αυτό το ορμητήριο των ντρακάρ, με τις γερές καρίνες και τα ανθεκτικά πανιά των Βίκιγκ, τον είχε πραγματικά μαγνητίσει. Χλωμός ήλιος, χρωματιστά  κουκλόσπιτα με  μυτερές στέγες... Και καταπράσινα απόκρημνα φιόρδ, με τα νερά να κατρακυλούν στο βαθύ μπλε της θάλασσας... Αραγε θα ξανάβλεπε το τοπίο όπου είχε γράψει τα πρώτα ποιήματά του;

13. ώρα που βρήκε η Λαττωνέζα για τα γεννητούρια της...

Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ από τη Νορβηγία έμενε ανοιχτή. 0 καθηγητής Έλιοτ ήθελε να μάθει τη διάγνωση του φον Σβέντμπεργκ και του Έμερσον, ως πού θα 'φτανε ο κατακλυσμός και πότε θα ξεθύμαινε. Οι δύο Σκανδιναβοί, με το χάρτη μπροστά τους, κύκλωναν τα επίκεντρα των αλλεπάλληλων δονήσεων και κοκκίνιζαν τις πλημμυρισμένες περιοχές, που πλήθαιναν διαρκώς. Τι να πουν όμως στον Αμερικανό συνάδελφο τους, αφού δεν μπορούσαν να κάνουν τεκμηριωμένη πρόβλεψη;

—Σας παρακαλώ, τι να πω στον πρόεδρο; εκλιπαρούσε ο Έλιοτ, που, καθώς δεν έπαιρνε απάντηση, φώναξε έξαλλος: Εσείς τι θα πείτε στο βασιλιά σας;

Ο Σβέντμπεργκ είχε το κουράγιο να αστειευτεί: Θα του πούμε ότι θα είναι ο τελευταίος βασιλιάς...

0 γέρος έκλεισε το τηλέφωνο και, βλέποντας το νομπελίστα  καταϊδρωμένο, έτριψε τις παλάμες του. Γουργούρισε σαν περίστερος κι έδειξε να διασκεδάζει με τον τρόμο των άλλων για τον επερχόμενο κίνδυνο. 0 Έμερσον σήκωσε το κεφάλι από τους υπολογισμούς του: Με ανησυχεί πολύ ότι έχουμε κι άλλες σεισμικές δονήσεις στην περιοχή της καταποντισμένης Γροιλανδίας, και κάθε φορά το επίκεντρο μετατοπίζεται νοτιότερα. Νομίζω, κύριε καθηγητά, ότι μένοντας εδώ, δεν πρόκειται να προσφέρουμε τίποτα στην ανθρωπότητα, αφού δεν μπορούμε να ανακόψουμε το παλιρροϊκό κύμα, που τώρα θα φτάνει στους παγώνες της Νορβηγίας. Δε νομίζετε ότι πρέπει να πάμε κοντά στους δικούς μας; Ήδη δεν ακούω κίνηση γύρω μας. Όλοι σχεδόν το έβαλαν στα πόδια.

—Όσοι έφυγαν έχουν οικογένειες. Εγώ δεν έχω και θα μείνω εδώ ως το τέλος.

—Αν θέλετε, μπορούμε να σας πάρουμε μαζί μας. Σκοπεύω να πάω με τη γυναίκα μου στο Μεξικό,πριν ακόμη κλείσουν τα αεροδρόμια.

—Και νομίζεις πως, αν συμβεί αυτό που μαντεύω, θα γλιτώσει κανένας, έστω και σε μεγάλο υψόμετρο;

—Ακριβώς, κύριε καθηγητά. Όπου απλώνει το χέρι του ο Θεός, δεν μπορεί να φτάσει το χέρι του ανθρώπου. Αφού λοιπόν είμαστε ανήμποροι να σταματήσουμε τον κατακλυσμό, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να τον αποφύγουμε.

0 γέρος άρχισε πάλι να μεταμορφώνεται στο χειρότερο εαυτό του, καθώς έβλεπε το φόβο να κατέχει τον παλιό μαθητή του. Ανοιξε το χρυσόχαρτο με το σάντουιτς κι άρχισε να μασάει λαίμαργα, θέλοντας να του δείξει πως δεν τον ένοιαζε ό,τι κι αν γινόταν, ακόμα και συντέλεια του κόσμου. Μασουλώντας, κοίταζε τον Έμερσον με ειρωνεία και οίκτο. Τον λυπόταν για την κατάντια του και  του είπε με μοχθηρία: Αν το ανθρώπινο γένος εκλείψει, ξέρεις ότι δε θα μείνει κανένας να ιστορήσει τα κατορθώματα και τα επιτεύγματά του; Μάλιστα, φίλε μου, θα καταποντιστούμε στην αφάνεια. Ίσως θα πρέπει όμως, όταν βουλιάζουμε, να βάλεις σ' ένα μπουκάλι το Νόμπελ σου και να το ρίξεις στα νερά...

0 Έμερσον είχε σηκωθεί. Απλωσε το χέρι του ν' αποχαιρετίσει το γέρο με το στραπατσαρισμένο πρόσωπο, που ποτέ δεν είχε αφήσει γένια για να το καμουφλάρει.

—Μη γινόσαστε κακός, δάσκαλε, και μάλιστα σε τέτοιες στιγμές.

0 γέρος ήπιε λίγο γάλα, έξυσε το αυτί του κι άρχισε να γελάει. Μετά αναρωτήθηκε, απολαμβάνοντας τα λόγια του: Αλλά ποιός θα βρει το μπουκάλι σου, αφού ολόκληρο το ανθρώπινο είδος θα εξαφανιστεί; Κι αν το βρει αστροναύτης άλλου πλανήτη, νομίζεις πως θα γνωρίζει την ανθρώπινη γλώσσα; Αποκλείεται. Έτσι. όλοι οι διάσημοι και βραβευμένοι αυτού του πλανήτη θα πάνε στράφι στην αιώνια αφάνεια. Αδικο βέβαια, φίλτατε. Πάντως, γεια σου και καλή τύχη, ώσπου να φτάσει ο θάνατος και στο Μεξικό, γι' αυτό φρόντισε να έχεις μαζί σου χαπάκι υδροκυανίου...

Φεύγοντας, ο νομπελίστας συνάντησε τον Λάνσεν, που τον έστελνε ο Σβέντμπεργκ να φέρει σκεπάσματα και κονσέρβες. Πριν ανοίξει ο νεαρός τις διπλές εξώπορτες, κοντοστάθηκε και ρώτησε με σεβασμό: Κύριε καθηγητά, πιστεύετε ότι θα κινδυνεύσει και η Σκανδιναβία;

—Μπορεί, παιδί μου, μπορεί... Ας ευχηθούμε όμως να μην καταποντιστούμε όπως η Γροιλανδία, αλλά να πέσει μόνο η θερμοκρασία. Και πάλι, όμως, θα κινδυνεύσουμε.

Καθώς ο νεαρός τον κοίταζε με φόβο, ο νομπελίστας κατάλαβε πως είχε πει πολλά και, προσπαθώντας να μετριάσει τον πανικό του νεαρού, είπε ακόμη περισσότερα: Πρόσεξε, Λάνσεν, τώρα που θα πας στην πόλη, μην πεις σε κανέναν τίποτα. Γιατί είσαι ειδικός και οι κουβέντες σου μετράνε. Κι αλίμονο αν οι υποψίες γίνουν φόβος και τρόμος. 0 λαός θα γίνει όχλος και ο πανικός θα ισοπεδώσει τα πάντα σαν οδοστρωτήρας.

—Με συμβουλεύετε να φέρω και τον πατέρα μου εδώ;

ΟΈμερσον κούνησε καταφατικά το κεφάλι και του έδωσε το χέρι του.

—Καλή τύχη, παιδί μου, είπε και βγήκε στην παγωνιά.

Καθώς ο'Εμερσον ζέσταινε τη μηχανή, κοίταζε το κτίριο που συγκέντρωνε τα καρδιογραφήματα της Γης, αυτό που θα γινόταν ο τάφος του γέρου με το αγύριστο κεφάλι, αλλά και των πιστών μαθητών του. Μπαίνοντας στο αυτοκίνητο, ο Κνουτ δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι αυτοί οι σεισμοί, όσο δυνατοί κι αν είναι, θα έχουν τραγικές επιπτώσεις στον υπόλοιπο κόσμο. Στην Κίνα, στη Ρωσία κι αλλού είχαν γίνει σεισμοί πολλών Ρίχτερ, αλλά ισοπεδώθηκε μόνο το επίκεντρο τους κι όχι όλη η περιοχή. Στριφογύριζαν στη σκέψη του όμως οι φράσεις του φον Σβέντμπεργκ: Σμπαράλιασμα των παγετώνων, παλιρροϊκό κύμα, αναστροφή των θαλασσίων ρευμάτων, μεταλλαγή του κλίματος. Και βροχές καταρρακτώδεις κι ασταμάτητες σε ολόκληρο τον πλανήτη... Φρέναρε στο παλιό βενζινάδικο. Τα αυτοκίνητα χρησιμοποιούσαν πια ατομική ενέργεια, αλλά αυτός είχε ακόμη το αρχαίο Βόλβο του πατέρα του. Κάποιος οδηγός μιλούσε για τον καταποντισμό της Γροιλανδίας. Φιλοσοφούσε πως η ανθρωπότητα χάλασε και της χρειαζόταν ένα ταρακούνημα για να φτιάξει. 0 βενζινάς κρέμασε τη μάνικα κι έσκυψε στο παράθυρο: Δεν πιστεύω, κύριε Λάνσεν, να έχουμε κι εμείς εδώ  μεγάλο σεισμό;

0 γεωλόγος έγνεψε αρνητικά και τον ρώτησε πόσα χρωστούσε. 0 άλλος απόρησε, γιατί δεν ήταν τέλος του μήνα. Όταν ο Κνουτ έφτασε σπίτι, ο πατέρας του ήταν πολύ ανήσυχος.

—Σε ζήτησε ο Όλαφ στο τηλέφωνο. Θα ξαναπάρει. Λες να έχουμε κανένα καταστροφικό τσουνάμι στα βόρεια;

Καθώς ο γέρος ζέσταινε τη σούπα, ο γιος πήρε το κονιάκ και τράβηξε ένα ποτηράκι μονορούφι. Μετά ρώτησε: Τι είπε η τηλεόραση;

 —Ανέφερε τα Ρίχτερ, αλλά εγώ έριξα μια ματιά σ' ένα βιβλίο...

0 Κνουτ είδε πάνω στο τραπέζι, δίπλα στη Βίβλο, το επιστημονικό αφήγημα του Κάρσον, γραμμένο πολύ παλιά, με τίτλο "η θάλασσα που μας περιζώνει", εκλαϊκευμένο γλαφυρό ανάγνωσμα που μπορούσε να το καταλάβει κι ένα μεγάλο παιδί. 0 πατέρας του είχε κόψει χαρτάκια και τα 'χε χώσει σε μερικές σελίδες, όπως και στη Βίβλο. Το άνοιξε. Κάθε σελίδα αφορούσε θεομηνίες, δηλαδή μεγάλες καταστροφές που είχαν γίνει από «τσουνάμι» και γενικά παλιρροϊκά κύματα, θύελλες και κυκλώνες. Διάβασε στην τύχη:

«Οι σημαντικότερες καταστροφές που έγιναν στις ΗΠΑ από κύματα θύελλας είναι στο Γκάλβεστον του Τέξας στις 8 Σεπτέμβρη 1900, στο Κιζ της νότιας Φλόριντα στις 2 και 3 Σεπτέμβρη 1935, στη Νέα Αγγλία, από την ανύψωση των νερών, στις 21 Σεπτέμβρη 1938. Αλλά η τρομερότερη καταστροφή από κυκλωνικά κύματα, στους χρόνους που υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες, έγινε στις 7 Οκτώβρη 1737 στον κόλπο της Βεγγάλης. Βυθίστηκαν 20.000 βάρκες και ιστιοφόρα και πνίγηκαν 300.000 άνθρωποι».

Θυμήθηκε ότι το 2001 είχε γίνει ένας φοβερός σεισμός στο ινδικό κρατίδιο Τζουμαχάρ, που είχε ισοπεδώσει πόλεις, με χιλιάδες νεκρούς. Ο φον Σβέντμπεργκ σχολίαζε ότι από καταβολής του πλανήτη μας είχαν γίνει κοσμογονικοί σεισμοί, που έχουν αφήσει τα ίχνη τους. Και είμαι σίγουρος —τόνιζε— ότι προσεχώς θα ταρακουνηθεί πάλι η Γη σε κοσμογονικά μεγέθη.

—Πάω να φέρω ξΰλα, είπε ο πατέρας.

0 γιος σκεφτόταν ότι το παρελθόν έφερνε μηνύματα για το μέλλον... Με τις πρώτες μπουκιές, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο Όλαφ.

—Κνουτ, εσύ; Ξαναπαίρνω γιατί εδώ πάνω οι Λάπωνες έχουνε τρομοκρατηθεί. Κύματα βουνά ξεσπάνε από την αφρισμένη θάλασσα, που φαίνεται πως έγινε θηρίο από το σεισμό. Τα νερά μουγκρίζουν κι οι γεροντότεροι λένε πως τέτοιο φαινόμενο δεν το ιστόρησαν ούτε οι παππούδες τους. Λες να κινδυνέψουμε, γιατί εδώ είναι χαμήλωμα;

—Και βέβαια, Όλαφ. Γι΄ αυτό, φύγε αμέσως. Μ' άκουσες; Α-μέ-σως!

—Σ' άκουσα, Κνουτ, αλλά υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα... Έχω γυναίκα που περιμένει παιδί. Θα γίνεις θείος, αδερφέ μου, ίσως από στιγμή σε στιγμή.

—Όλαφ, αγόρι μου, ώρα που βρήκατε για γεννητοόρια... Ακουσε με πολύ προσεκτικά: Βάλε τη γυναίκα σου σ' ένα έλκηθρο και παρακίνησε και τους φίλους σου τους Λάπωνες να κατηφορίσετε όσο γρηγορότερα μπορείτε. Και μην καθυστερήσετε, γιατί θα γίνετε καταψυγμένοι.

—Θα προσπαθήσω, Κνουτ, θα προσπαθήσω... Γιατί ξέχασα να σου πω ότι οι Λάπωνες έχουνε λακίσει κιόλας κι ότι δεν έχω πια ούτε ταράνδους ούτε σκυλιά. Προγκήξανε, τα κλέψανε, δεν ξέρω. Θα σε ξαναπάρω, Κνουτ. Να πεις στον πατέρα ότι νιώθω εδώ δίπλα μου την ψυχούλα της μάνας, που δε θα μας αφήσει να χαθούμε. Σας αγαπάω πάρα πολύ.

xionia

Ο Κνουτ σηκώθηκε και χώθηκε βιαστικά στο μπάνιο. Κι εκεί άρχισε να κλαίει για τον άκακο κι αθώο αδερφό του, που σίγουρα θα υπερασπιζόταν από τα στοιχεία της φύσης τη ζωή του και τη ζωή της Λαπωνέζας του ως την ύστατη στιγμή... Όταν ηρέμησε, έπλυνε το πρόσωπο του, βγήκε και βρήκε τον πατέρα του σκυμμένο στο βιβλίο του Κάρσον. Μόλις τον είδε, άρχισε να διαβάζει μεγαλόφωνα:

«Από τα μεγάλα παλιρροϊκά κύματα, γνωστότερο στην ιστορία είναι εκείνο που ανυψώθηκε το 538 μ.Χ. στη Μεσόγειο κι έπνιξε χιλιάδες ανθρώπους. Μέχρι που πέταξε πλοία ως τις στέγες των σπιτιών της Αλεξάνδρειας. (...) Ύστερα από το σεισμό στη Λισαβόνα. το 1755, ένα κύμα πενήντα πόδια, ψηλότερο από την ψηλότερη πλημμυρίδα που είχε δει ποτέ ανθρώπινο μάτι. κατέκλυσε την παραλία του Κάδιξ. Τα κύματα όρμησαν από τον Ατλαντικό και έφτασαν στις Δυτικές Ινδίες σε δέκα ώρες. Τέλος, το 1868, μετά από τρομερό σεισμό στη Νότια Αμερική, η θάλασσα αποτραβήχτηκε από τις ακτές έως σαράντα πόδια βάθος, και μετά ξαναγύρισε μανιασμένη πετώντας τα καράβια ως ένα τέταρτο του μιλίου μέσα στη στεριά».

 —Πατέρα, μπορεί να έγιναν όλα αυτά, αλλά ο κόσμος δεν έπαψε να υπάρχει. Γι' αυτό, μην ανησυχείς.

—Ναι, παιδί μου, αλλά ο Όλαφ θα τα καταφέρει να σωθεί;

0 Κνουτ σήκωσε το ακουστικό και πήρε το αστεροσκοπείο. Είπε το όνομα του και ζήτησε τον φον Σβέντμπεργκ. Πριν προλάβει να μιλήσει, άκουσε την ειρωνική φωνή του γέρου: Τι τρέχει, μικρέ, δείλιασες κι εσύ και θα την κοπανήσεις;

—Μα τι λέτε, κύριε καθηγητά; Θα έρθω οπωσδήποτε, αλλά μου τηλεφώνησε ο αδερφός μου από τα βόρεια. Φούσκωσε η θάλασσα και οι Λάπωνες το έβαλαν στα πόδια. Παρακαλώ, πείτε μου αν κινδυνεύει.

—Όλοι κινδυνεύουμε  Έλα δω και θα τα πούμε από κοντά.

0 γέρος κατέβασε το ακουστικό κι άρχισε να συμβουλεύεται τις τελευταίες πληροφορίες που του 'χε φέρει ο Λιφ. Μετά έψαξε στο καρνέ και πήρε μόνος του το βόρειο μετεωρολογικό σταθμό. Δεν απαντούσε. Το κτίριο δε θα 'χε πάθει ζημιά, αφού το τηλέφωνο κουδούνιζε, αλλά ίσως οι επιστήμονες το είχαν σκάσει σαν τους Λάπωνες. Σχημάτισε τον αριθμό του πλέον προχωρημένου παρατηρητήριου, ψηλά στα νορβηγικά φιόρδ. Άκουσε μια τρομοκρατημένη φωνή: Επιτέλους, κάποιος με θυμήθηκε. Γιατί δεν ήρθε η βάρδια; Στείλτε ελικόπτερο παντός καιρού, γιατί τα νερά ανεβαίνουν επικίνδυνα.

—Γιατί δε φεύγεις με ιπτάμενη ατομική συσκευή;

—Γιατί μαίνεται καταιγίδα. Ούτε έλκηθρο μπορώ να χρησιμοποιήσω, με τόση ένταση ανέμου. Σώστε με...

—Θα κάνω ό,τι μπορώ, αλλά κράτησε την ψυχραιμία σου και περιέγραψε μου την κατάσταση.

—Ποιά κατάσταση; Τη συντέλεια του κόσμου να λέτε. Φούσκωσε η θάλασσα και μπούκαρε στη στεριά. Μ' ακούτε; Σας παρακαλώ, είσαστε η τελευταία μου ελπίδα!

—Θα ειδοποιήσω τους αρμόδιους, παιδί μου, θα ειδοποιήσω αμέσως τώρα...

0 καθηγητής πήρε την τοπική αστυνομία, είπε το όνομα του κι ανέφερε την τραγική θέση του φρουρού. 0 αξιωματικός υπηρεσίας απάντησε πως υπάρχουν αναρίθμητες εκκλήσεις από τα βόρεια και υποσχέθηκε να τη μεταβιβάσει κι αυτή στο στρατό. Ξαφνικά ο αστυνομικός συνειδητοποίησε με ποιόν μιλούσε, χαμήλωσε τη φωνή του και ρώτησε: Μεταξύ μας, κύριε καθηγητά, νομίζετε ότι θα κινδυνέψει και η περιοχή μας;

 Άλλος ένας πανικοβλημένος που ήταν έτοιμος να το βάλει στα πόδια, σκέφτηκε ο Σβέντμπεργκ και κατέβασε το ακουστικό. Αλλά και ποιός δεν είχε δειλιάσει και πανικοβληθεί με το φόβο του κατακλυσμού... 0 κόσμος έτρεχε στα σουπερμάρκετ, όπως τα μερμήγκια στο τέλος του καλοκαιριού, όταν μεταφέρουν αποθέματα τροφής στη φωλιά τους για το χειμώνα. Τα τρόφιμα, τα καύσιμα, ως και τα ξύλα, μέσα σε λίγες μέρες εξαφανίστηκαν. Οι κάτοχοι τους δεν τα πουλούσαν ούτε πανάκριβα, γιατί είχε φτάσει η στιγμή που το χρήμα είχε χάσει εντελώς την αξία του. Είχε σημάνει το απόλυτο κραχ και των πιο ισχυρών νομισμάτων, ακόμη και του χρυσού... Μόνο ανταλλαγή είδους με είδος είχε πέραση κι ο Σβέντμπεργκ έλεγε στους βοηθούς του: Αμέ, τι νομίζετε; Ήρθε η στιγμή της αλήθειας. Οι πονηροί που κατείχαν τη δύναμη του χρήματος ισοπεδώνονται. 0 άνθρωπος επιστρέφει στη φύση.

—Δηλαδή, θα ξαναρπάξουμε τα ρόπαλα κι όποιος τσακίσει το κεφάλι του άλλου, σχολίασε ο Λιφ, αλλά με γυρισμένη την πλάτη στο γέρο, για να μην τον ακούσει.

—Είπες τίποτα; ρώτησε ο καθηγητής.

—Είπα πως ο ένας θα φάει τον άλλο...

—Καιρός ήταν, έκανε ο Σουηδός κι εξήγησε, λες κι έγραφε με το χέρι στον αέρα: Τοπικοί και παγκόσμιοι πόλεμοι, τρομοκρατία, θεομηνίες, πανούκλα, χολέρα, φυματίωση, καρκίνος, έιτζ, λιμός, δίψα, ακόμη και πόλεμος των άστρων, όλα αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στην παγωνιά και στο σκοτάδι που θα τυλίξει όλους μας... Τυχεροί όσοι δε ζούνε, γιατί θα αποφύγουν τον πιο φριχτό θάνατο.

—Γιατί προσπαθείτε να μας τρομοκρατήσετε; τόλμησε να πει ο Κνουτ, που έβλεπε ότι είχε πιάσει τον Σβέντμπεργκ οίστρος χαιρεκακίας κι εκδίκησης.

—Τολμώ να σας περιγράψω τι μέλλει γενέσθαι, έστω κι αν με εγκαταλείψετε κι εσείς και τρέξετε με το πανικοβλημένο πλήθος, όπως οι κομπάρσοι σε κάποιες παλιές ταινίες... Εγώ θα μείνω μόνος, σαν ένας οδοιπόρος με σκι που διασχίζει έναν απέραντο παγετώνα, ώσπου ν΄αποκάμει, να πέσει και να τον σκεπάσει το χιόνι...

monaksia

Οι νεαροί τον κοίταζαν φοβισμένα, προσπαθώντας να μαντέψουν αν ο γεροπαράξενος προσπαθούσε να τους τρομοκρατήσει ή να τους προειδοποιήσει για τον κίνδυνο. Πολλές φορές αυτός ο κορυφαίος της επιστήμης είχε ξεσπάσματα μανιακού, αλλά όλοι από σεβασμό έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν. Έτσι και τώρα, διατηρούσαν την ελπίδα ότι ξαφνικά ο γέρος θα έβαζε τα γέλια και θα χαχάνιζε ότι αστειευόταν. 0 Κνουτ είχε ακούσει τον Έμερσον να λέει ότι ο χαρακτήρας του καθηγητή είχε αλλάξει μετά την παραμόρφωση του. Πριν, ο Σβέντμπεργκ ήταν ομορφάνθρωπος, αλλά, μετά, δεν του 'χε απομείνει παρά το παράστημα, κάτω από ένα πρόσωπο που λες κι είχε δεχτεί κλοτσιά αλόγου... Όταν είδε τον οίκτο στα γυναικεία μάτια, λούφαξε. Απομονώθηκε στη δουλειά του και στο γράψιμο κι έστησε ένα πελώριο τείχος ανάμεσα στους συνεργάτες και στους μαθητές του. Έγινε ο παράξενος, ο μονόχνοτος άνθρωπος, ο διάσημος επιστήμονας που δε δεχόταν κοσμικές προσκλήσεις κι απέφευγε τα συνέδρια. Οι θαυμαστές του άκουγαν μόνο τη φωνή του. Έγραφε και βιβλία, που παρά το υψηλό περιεχόμενο τους ήταν καταληπτά και από απλούς ανθρώπους. Έτσι, ο διάσημος γεωλόγος-σεισμολόγος και μπεστ-σελερίστας είχε δημιουργήσει ένα θρύλο γύρω από τον εαυτό του. Και τώρα, αυτή την κρίσιμη στιγμή για τη Γη, οι επιστημονικοί εγκέφαλοι, ζητούσαν τη συμβουλή του. Όλα τα Νόμπελ καταφεύγουν στο γέρο, έλεγε χαμηλόφωνα ο Λιφ στον Κνουτ. 0 καθηγητής γνώριζε ότι δεν υπήρχε επιστήμονας που να μην περιμένει τη δική του πρόβλεψη. Όπως ήταν βέβαιος ότι δεν υπήρχε καμιά ελπίδα υστεροφημίας -ό,τι συγκλονιστικό κι αν προέβλεπε-, γιατί πλησίαζε η συντέλεια του κόσμου... Εντύπωση έκανε στον Σβέντμπεργκ ότι δεν του είχε τηλεφωνήσει ή στείλει μήνυμα ο γέροντας από το Άγιον Όρος. Του τηλεφώνησε όμως ο δόκτωρ Τζόρνταν, όχι για να μάθει αν ερχόταν ο κατακλυσμός, αλλά για να του πει ότι ο του Χριστού Δούλος είχε αποδημήσει εις Κύριον. 0 άθεος Σκανδιναβός κούνησε το κεφάλι και σκέφτηκε ότι ο καλός χριστιανός επέσπευσε το θάνατο του για να αναστηθεί εκ νεκρών μετά τη συντέλεια του κόσμου... 0 κοσμοκαλόγερος των φιόρδ γέμισε ένα ποτήρι κρασί αγιορείτικο και το κατέβασε μονορούφι. Όσο για το Δημήτρη Γόρδιο, έμαθε το θάνατο του πνευματικού του μέσα στο πιλοτήριο και ως την προσγείωση του άκουγε βυζαντινές υμνωδίες.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ κλικ εδώ



Μεταφορά στη σελίδα
« προηγούμενη σελίδα 1 2 3 4 5

προστέθηκε στις: 21 Φεβ 2008

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster