.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

αυτοί που πήγαν στο παράδεισο κάποιοι-μπορεί-και στη κόλαση...

ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ στα περασμένα

Τα κείμενά μου είναι από το περιοδικό  ΕΙΚΟΝΕΣ της δεκαετίας του 80, αναδημοσιεύματα από παλαιότερά  μου.

* αθλητικογράφοι  * Ζορζ  Γκεταρί ο Έλληνας * Τζένη Καρέζη * Γιώργος Οικονόμίδης * Γεωργία Βασιλειάδου * Ίκαρος * Βασίλης Αυλωνίτης  * Έλληνες της Ιταλίας * ΑγιαΣοφιά * στο χωρισμένο Βερολίνο  * Σωκράτης Κόκκαλης ( από το κόκκινο του Ανατολικού Βερολίνου στο ερυθρόλευκο του Ολυμπιακού ) * Πέτρος Κυριακός  * Αντώνης Χριστοφορίδης * Νικ δε Γκρικ * Κώστας Καβάφης

ΠΕΤΡΟΣ  ΚΥΡΙΑΚΟΣ  petros kuriakos 

AVLONB

 κι΄όμως υπάρχει ελπίδα, αφού μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας προτιμάει να ξαναδεί τον Αυλωνίτη, την Βασιλειάδου, τον Χατζηχρήστο, παρά ένα ριάλιτι σόου. 

Άρχισα   από  τα ελληνικά χωριά της Απουλίας ( περιοχή Λέτσε ), την Άγια Σοφιά και το χωρισμένο Βερολίνο και συνεχίζω  με το αυτοί που πήγαν στον παράδεισο.    Αμφιβάλλω όμως ,όπως είπε κι΄ο Χρουστσόφ στο Σπύρο Σκούρα,  << αν αρχικομισάριοι και αρχικαπιταλίστες >> ( και αρχιδημοσιογράφοι - προσθέτω εγώ ) <<πάνε στον παράδεισο...>>.

 Πίσω από εκεί  που δείχνει ο στρατιώτης ζούσαν και χιλιάδες αριστεροί Έλληνες ( από το Ανατολικό Βερολίνο ως την Τασκένδη ) που άλλα περίμεναν κι΄άλλα βρήκαν στον υπαρκτό σοσιαλισμό... Αλλά απογοητευτήκανε κι΄όταν επέστρεψαν στον καπιταλισμό...

Όταν ταξίδευα στο εξωτερικό τις δεκαετίες του 50 και  60 με κατείχε η εθνική απογοήτευση  αλλά και η υπερηφάνεια του Έλληνα και τρέχανε τα δάκρυά μου στους δρόμους της Καλημέρα, όταν τα πιτσιρίκια  έτρεχαν και φώναζαν <<  μάμα, μάνα οι Έλληνοι ! >> αλλά και στην Άγια Σοφιά, όταν  ένιωθα το ρίγος του προδομένου Βυζαντίου απο τους ίδιους τους Βυζαντινούς...

Και στο χωρισμένο στα δυό  Βερολίνο αναρωτιόμουν αν θα πεφτε  το Σιδηρούν Παραπέτασμα,  γιατί έβλεπα τη μιζέρια και τη καταπίεση των λαών στις Ανατολικές χώρες. Πολύ αργότερα κατάλαβα ότι κάθε τείχος πέφτοντας εξαρτάται από πιά μεριά θα πλακώσει την ελπίδα της αναζήτησης καλύτερης ζωής...  Όσο γιά τις πολιτικές πεποιθήσεις μου βλέπω ότι η πλανηταρχία που λέγεται Αμερική, δεν ήταν άξια να θερμάνει τα φιλελεύθερα και δημοκρατικά πιστεύω  μου, γιατί το άγαλμα της ελευθερίας στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού δεν φωτίζει πιά τον Κόσμο, αλλά τον βυθίζει όλο και περισσότερο στο σκοτάδι του απολυταρχισμού των πολυεθνικών...

Νεαρέ επισκέπτη, κανένας δεν σε ρώτησε που σε έφερε  σ΄αυτό το κόσμο τον απάνθρωπο, δίνοντάς σου φύλο, σώμα, πρόσωπο, όνομα, θρησκεία και πατρίδα, που εσύ δεν διάλεξες... Εσύ ο ίδιος όμως μπορείς να διαλέξεις τους φίλους σου,ακόμη και μιά ιστοσελίδα που θα σε κάνει να μην είσαι ρομπότ αλλά σκεπτόμενος άνθρωπος...


ΝΙΚ ΔΕ ΓΚΡΙΚ

ανάμεσα στους διασημότερους Έλληνες του 20ου αιώνα στις ΗΠΑ, ήταν και ο Νικ δε Γκρικ. Ήταν τόσο δημοφιλής, όσο και ο Τζιμ Λόντος και Τέλης Σαβάλας.

<< στη κώχη τούτη τη μικρή >>

Κώστας Καβάφης : ο αρχιτέκτονας, που με υλικά το δικό του πνεύμα και την ομορφιά των αγαλμάτων, έχτισε τον Παρθενώνα της ποίησης. Μετά ήρθαν οι μεγάλοι διακοσμητές των αετωμάτων...


 

προστέθηκε στις: 28 Νοε 2004

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster