.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝΑΣΗΣ ο διασημότερος Έλληνας μ.Χ.


ar.on.200Αριστοτέλης  Ωνάσης

κείμενα - φωτογραφίες - βίντεο - ντοκουμέντα - ρεπορτάζ - αναμνήσεις  ενός ρεπόρτερ που για 17 χρόνια υπήρξε σκιά του Μεγάλου Σμυρνιού και έγινε από τη πρώτη συνάντησή τους φίλος του 

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ σε μιά φωτο ή σε ένα τίτλο

leonAO

ASO9

 

tina liv

agiasofia300

ένα σκεπτόμενο λιοντάρι

 ένας και μοναδικός

οι γυναίκες του

Αγιασοφιά-Σμύρνη  Μαρία και Αριστοτέλης

 

Bigday23

asterismos

JACKIE

η συνέντευξη 

στον αστερισμό του Άρη

αντίο Μαρία, αλό Τζάκι 

 

No1

gamos60

24

ο μέγας πλούτος είναι αμαρτία;

ο "γάμος του αιώνα"

"δεν θέλω να μείνει φυτό"

η τραγωδία των  Ωνάσηδων

On Chortcil

nisi tou

hOOVERe

ArisafterNiarxfini

Τσόρτσιλ-Ωνάσης

Σκορπιός

Χούβερ εναντίον Ωνάση

 ο θάνατος των χρυσαετών

ksipolutos

xristina150

 

Onass matia

OL

ο σμυρνιός Ζορμπάς

 η σύληση της θαλαμηγού "Χριστίνα"

ο Ωνάσης μιλάει από τον τάφο...

τρίζουν τα κόκκαλα του Ωνάση

TierChrAth

AONfin5

Ο δικηγόρος

Χριστίνα Ωνάση

 το τελευταίο αντίο... 

 

κάποιοι που τον συνάντησαν ή έγραψαν για τον Ωνάση

 

  

Miarxospuro

XRISTzet

athina500

κολασμένα πάθη

 ο μέγας πλούτος  αμαρτία

Αθηνά Ρουσέλ

special confintetial

οι Αγγλοι για τη φιλία Τσόρτσιλ-Ωνάση

ο στόλαρχος

βιογραφία  ΝΙΑΡΧΟΥ

stolarxoi3

 οι τρεις στόλαρχοι

ωνασικός κύκλος

φωτο

φωτο

φωτο

φωτο-προφιλ

VIDEO VIDEO

 

συχνά  προσθαφαιρούνται κείμενα και φωτογραφίες, ώσπου το υλικό να πάρει τη τελική του μορφή παρακολουθείτε  ένα ντοκιμαντέρ  υπο κατασκευή, στο οποίο ο μοντέρ προσθέτει  σκηνές φλασμπακ 

"ο κομματισμός και η γραφειοκρατία

εμπόδιο στη πρόοδο της Ελλάδας" 

Ο Ωνάσης έλεγε: Η ναυτιλία μας είναι πρώτη στο κόσμο, γιατί αυτοί που την έφτασαν στη κορυφή βρίσκονται στο εξωτερικό, μακριά από την έπαρση και τη διαφθορά των πολιτικών... (και η Ολυμπιακή ήταν καμάρι της Ελλάδας όσο ανήκε στον Ωνάση, πριν ενταχθεί στο διεφθαρμένο  κράτος - οι εργατοπατέρες, τα κομματόσκυλα και οι ανώνυμοι των μπλογκς,άλλα λένε... Διάβασε, παρακάτω, την επιστολή

   το λιοντάρι που με το ντορό μιάς λιονταρίνας βρυχήθηκε στη ζούγκλα...

Το dna του Ωνάση είχε ρίζες στη ναυτική παράδοσή μας

IngeΜια Νορβηγίδα όμως η 'Ινγκεμπορ Ντένιχεν -κόρη εφοπλιστή- του άνοιξε τη δεκαετία του 30 τις πόρτες της σύγχρονης ναυτιλίας και τον οδήγησε στις ανοιχτές θάλασσες και στους ωκεανούς, όπου μεγαλούργησε.

Στα  βίντεο που ακολουθoύν θα τη συναντήσετε, όπως και  τον ίδιο στο ξεκίνημα της σταδιοδρομίας του, αλλά και συνεργάτες του που μιλάνε για το φαινόμενο του αυτοδημιούργητου κροίσου. Θα δείτε τη Τίνα Λιβανού, τα παιδιά τους Αλέξανδρο και Χριστίνα, την αδελφή του Καλλιρρόη Πατρονικόλα, συνεργάτες του και  τη Μελίνα, που χαριτολογώντας τον αποκαλεί "πειρατή" ... Δεν μπορούσαν να απουσιάζουν η Μαρία Κάλλας και η Τζάκι Κένεντι.

Τα δυο αυτά βίντεο είναι του BBC και με ένα ΚΛΙΚ ΕΔΩ μπορείς να δεις και τη συνέχειά τους

ο Αρίστος

του Μπουένος Άιρες και του Σκορπιού

glentzesσ΄αυτό το στιγμιότυπο πατέρα-γιού, είμαι στο τραπέζι τους (όπως θα δείτε παρακάτω) στο  νυκτερινό κέντρο "Νεράιδα". .  

skeptikoi

ο Αλέξανδρος εκείνη την ημέρα γίνεται  21 χρονών...  προσπαθώ να ακούσω τι λένε, το αυτί μου μέσα στη μουσική και στο θόρυβο, κάποιες συμβουλές ξεχωρίζει, του πατέρα στο γιό που έχει δεσμό με μιά 17 χρόνια μεγαλύτερή του... "λες κι΄εγώ  στην ηλικία του Αλέξανδρου, δεν είχα δεσμό  με μιά γυναίκα που ήταν μεγαλύτερή μου τα ίδια χρόνια...", θα μου πει αργότερα ο κροίσος, όταν ο γιός του -που δεν άντεχε το ξενύχτι- θα αποχωρήσει και θα μείνουμε οι δυό μας ως τα ξημερώματα... μετά τρία χρόνια θα φύγει ο Αλέξανδρος και θα τον ακολουθήσει, σε δυό χρόνια, και ο γονιός... 

(παρακάτω θα μάθαιτε  τι μου είπε, εκείνη τη νύχτα, αλλά και τι του είπα κι΄εγώ του Μεγάλου Σμυρνιού)

 ντοκουμέντο αναμνήσεων

neraida69(ρεπορτάζ σε απόσταση αναπνοής)

οι νεώτεροι που δεν με ξέρουν και δεν με έχουν διαβάσει, με θεωρούν παπαράτσι των πλουσίων ή κοσμικογράφο των σταρ... δεν είναι έτσι... υπήρξα καθαρόαιμος  ρεπόρτερ  και γνώρισα απο κοντά προσωπικότητες του 20 ού αιώνα, που κάποιες με συντάραξαν... όπως ο Ωνάσης, που προσπάθησε να με μυήσει στο ουίσκυ, αλλά δεν το γούσταρα... το΄ πινε γουλιά-γουλιά και του άρεσε η κουβεντούλα...  με είχε ρωτήσει ακόμη κι΄ αν διαβάζω βιβλία, αν πηγαίνω σινεμά... εγώ πάσχιζα να μάθω για τις μεγάλες σταρ που είχε γνωρίσει, τό΄φερνα γύρω-γύρω για τις διάσημες την εποχή του πολέμου που πηγαινοερχόταν Μανχάταν-Χόλιγουντ... χαμογελούσε: Δημητράκη, όταν σβήσει το φως, όλες ίδιες είναι...  με ανεχόταν και με συμπαθούσε ο Άρης και μου το΄χε πει: γιατί είσαι ξέγνοιαστος, ανέμελος και αυθόρμητος, αλλά δραστήριος κι΄επίμονος στο επάγγελμά σου... 

xipolitosόταν ο άνθρωπος φόρεσε παπούτσια έχασε την ελευθερία του... 

ο Ωνάσης μου έλεγε: "εντελώς ελεύθερος ένιωθα μόνο όταν παιδάκι ξυπόλητο πιλαλούσα στους μπαξέδες  του Καρατάσι... μόλις φορούσα  τα πέδιλά  μου   και πατούσα καλντερίμι στη Σμύρνη, ήξερα πως ήμουνα σκλάβος... κι΄όταν αργότερα περπάτησα με λουστρίνι  παπούτσι   στο Μπουένος Άιρες, κατάλαβα ότι η σκλαβιά μου ήταν οριστική... " Αυτά τα  λόγια  του Μεγάλου Σμυρνιού έφερναν στη μνήμη μου τον εαυτό μου παιδάκι, που πηλαλούσα ξυπόλητο στα χωράφια, αλλά όταν γύριζα στο χτήμα μας η μάνα μου φορούσε τα πέδιλα για να  μπω στο σπίτι... Πολλές φορές δυστροπούσα κι΄ο πατέρας μου έλεγε: Από τότε που ο άνθρωπος φόρεσε παπούτσια έχασε την ελευθερία του... Αυτό εννοούσε και ο Ωνάσης, που ειρωνευότανε  τη Τζάκυ που κόμπαζε για  τα εκατοντάδες παπούτσια της...     

περι φιλοσοφίας...

O Μεγάλος Σμυρνιός που δεν υπήρξε καλός μαθητής, αλλά διάβαζε επιλεκτικά βιβλία και μιλούσε εφτά γλώσσες,  φιλοσοφούσε κι΄όλας... έλεγε στον Χατζιδάκι, στον Καζάν, στον Γράτσο και σε μένα: "Oι αρχαίοι φιλοσοφούσαν γιατί δεν χρειαζόντουσαν παρά ένα στρώμα ή ανάκλιντρο, το απαραίτητο φαγητό, λίγο κρασάκι, ένα λυχνάρι και  την αγορά για ανταλλαγή σκέψεων και συζήτηση... οι νέοι πήγαιναν στα γυμναστήρια και οι αργόσχολοι έρριχναν και τους κύβους... όσο για θεάματα, το πολύ μιά-δυό φορές το χρόνο νά΄ βλεπαν μιά τραγωδία ή κωμωδία και κάθε τέσσερα   χρόνια είχαν τους ολυμπιακούς αγώνες..." 

O Καζάν συμπλήρωνε: οι μεγάλες αποστάσεις απο πόλη σε πόλη τους κρατούσαν σαν χελώνες στο καβούκι  τους...   οι σημερινοί πως να φιλοσοφούν και να παράγουν πνεύμα, όταν υπάρχουν κινηματογράφος, θέατρα, τηλεόραση, νυκτερινά κέντρα, αθλητικοί αγώνες, τζόγος, τρένα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα και σε λίγα χρόνια διαστημόπλοια... 

Σχολίαζε κι΄ ο Χατζιδάκις: βεβαίως ο κινηματογράφος και η τηλεόραση, ιδίως όμως  τα σύγχρονα μέσα μετακίνησης. μας κάνουν να αποκτούμε  εικόνες που παλαιότερα είχαμε  μόνο από αφηγήσεις και γραπτά... ενώ τώρα ταξιδεύομε  στα πέρατα της Γης και ερχόμαστε  σε επαφή με πολιτισμούς  που παλαιά μαθαίναμε μόνο από τα βιβλία... κι΄όμως το βιβλίο παραμένει ο μόνος δάσκαλος της φιλοσοφίας...

Και τότε, με ρώτησε ο Ωνάσης: εσύ κύριε ρεπόρτερ, που χώνεις τη μύτη σου παντού, δεν λες τίποτα;

Κοίταξα  τους τρεις γίγαντες και είπα αυτό που σκεφτόμουν όσο τους άκουγα: μήπως ο άνθρωπος ωρίμασε τόσο, ώστε έπεσε  σαν σάπιο φρούτο κάτω από το δέντρο της γνώσης; 

Το τί ακολούθησε δεν λέγεται... αρκεί να σας πω ότι ο  Μάνος με αποκάλεσε αμπελοφιλόσοφο, ο Ηλίας, τσούγκρισε το ποτήρι του με το δικό μου κι΄ο Αρίστος έβγαλε τον χρυσό στυλογράφο του -με τα αρχικά  aso- και μου τον χάρισε, λέγοντάς μου: ρε συ, μη τον πουλήσεις να παίξεις  στα άλογα... Αυτό είναι σίγουρο, ψιθύρισε  ο μαέστρος... 

 Πρέπει να  λαλήσω  αυτό το κύκνειο άσμα μου, σαν βραχνοκόκορας του κοτετσιού που πέρασα κάποιο καιρό με σταυραετούς σε βουνοκορυφές... Πρέπει να αρχειοθετήσω  φωτογραφίες και ντοκουμέντα που είναι τώρα διάσπαρτα σε ρεπορτάζ  και βιβλία μου,αλλά και σε συρτάρια,  γιατί ξέρω πως ο Μεγάλος Σμυρνιός -αν δεν το κάνω-  θα με περιμένει και θα με ψέξει : Δημητράκη αφ΄ότου έφυγα πολλά γράψανε για μένα, κυρίως για τις επιχειρήσεις μου, τις γυναίκες μου και τις προσωπικότητες που φιλοξενούσα στη θαλαμηγό μου, αλλά απο σένα, που σε τίμησα με τη κουβεντούλα μας στο πιοτό και στο γλέντι μου, περίμενα  άλλα... Αυτά τα άλλα, θα προσπαθήσω να αραδιάσω εδώ, όχι μόνο με λέξεις και φωτογραφίες αλλά και με σημειολογικά βίντεο που θα κάνουν συνειρμό όχι τόσο με τον   μεγαλοεπιχειρηματία και μεγαλοεφοπλιστή, όσο με τον  τον νεαρό χορευτή των patio και μετέπειτα θαμώνα των σκυλάδικων... Kαμιά φορά σκέφτομαι πού θα τον βρω όταν φύγω κι΄εγώ, μα πού αλλού παρά σ΄έναν οντά σταυροπόδι, ξυπόλητο,ν΄ακούει την Ρόζα Εσκενάζι να του τραγουδάει για τη Σμύρνη και το Κορδελιό... Κι΄είμαι σίγουρος πως θα φοράει τα γυαλιά του,για να κρύβει τη θλίψη των ματιών του, τη θλίψη του ξυπόλητου ανατολίτη πρίγκιπα για το κισμέτ, για το μηδένα προ του τέλους μακάριζε...  

Προσπαθώ να βρω σημειώσεις σε μπλοκάκια  που είχα στη τσέπη μου  εκείνη την εποχή, να θυμηθώ γεγονότα, πρόσωπα, κουβέντες. Τα γράφω εδώ μπερδεμένα, μπρος-πίσω, αλλά στο τέλος θα τα βάλω όλα σε μιά τάξη, σε κάποια σειρά...

 

Tina Onasi  xoros  

πετούσε τη σκούφια του  για γλέντι, η Τίνα όμως (δεύτερη από αριστερά, καθιστή) έμενε σαν κολόνα πάγου... η Μαρία, αν και  δεν της άρεσε ο χορός,  του έκανε το κέφι, αν και είχε πει: ακόμη και στη πίστα ο νους του Άρη ταξίδευε στις δουλειές του...    

μ΄ένα τάνγκο νοτούρνο... 

υπήρξα τυχερός! άκουγα βουβός κι΄ασάλευτος  τον Μεγάλο Σμυρνιό να διηγείται στο Μάνο Χατζιδάκι και στον Ηλία Καζάν, πως νεαρός μετανάστης  σ΄ένα χοροδιδασκαλείο του Μπουένος Άιρες , άλλαξε με μιά γνωριμία η ζωή του...

"...Στα νιάτα μου, κατέβηκα σ΄ένα υπόγειο χοροδιδασκαλείο, για να μάθω ορίτζιναλ τάνγκο νοτούρνο και μετά... με θράσος  και ψηλά ClaudiaMuzioτακούνια,  βρέθηκα να χορεύω με ηλικιωμένες τουρίστριες... Ήταν ένας χώρος μουσικοχορευτικού ντελίριο, στον οποίο αντάμωναν στο φόρτε τους το βιολοτσέλο και η κιθάρα, νεαροί ερασιτέχνες αλλά και  επαγγελματίες χορευτές και μεστωμένες κυρίες,  η  αριστοκρατία και τα λαικά στρώματα...   Ένα βράδι έρχεται η διάσημη σοπράνο Κλαούντια Μούτζιο με  τη παρέα της και γνωριστήκαμε... Σ΄ ένα τάνγκο κόλλησα τα μπούτια μου στα δικά  της, καίγαμε και  τα δυό, αυτό ήτανε...  Με κάλεσε στο αρχοντικό της για ένα ποτό, άλλαξε η ζωή μου..." αυτά είπε ο Αρίστος εκείνο το βράδυ στο Ετζίπσιαν Γκάρντεν, μαγαζί του σμυρνιού συμμαθητή του και μετά μ΄άγγιξε στη πλάτη: " αμέ  τι νόμισες Δημητράκη... απο σκυλάδικο τάνγκο νοτούρνο ως σκυλάδικο συρτάκι ντανς πορεύτηκα στη ζωή μου..." 

Κλαούντια Μούτζιο 1889-1936 μεγαλύτερη κατά 17 χρόνια από τον Ωνάση, όσο ήταν δηλαδή η Φιόνα Κάμπελ φον Τίσεν, απο  τον γιό του... 

    νεαρέ επισκέπτη ασφαλώς δεν θα σπαταλήσεις χρόνο για  το "τανγκό νοτούρνο" με την Πόλα Νέγκρι, αλλά  κάνε ένα πείραμα και βάλε τον παππού ή την γιαγιά σου να το ακούσουν...

    

    

Το τανγκό τότε και τώρα...

η φωνή της Πόλα Νέγκρι από τα βάθη του χρόνου, είναι ο απόηχος  ανάμεσα σε δυό παγκόσμιους πολέμους, ο ρομαντισμός και το πεπρωμένο του ανθρώπου να αγαπάει, να ονειρεύεται, να ελπίζει...  

 

η  Γκρέτα Γκάρμπο φιλοξενήθηκε στη θαλαμηγό του πολλές φορές, αλλά όταν είχε αποσυρθεί  από τα πλατό... ήταν ένα από τα πρώτα δολώματα στους παπαράτσι, για να γίνει γνωστός δίπλα στη θρυλικότερη σταρ όλων των εποχών... 

ΓΙΑ ΣΥΛΛΕΚΤΕΣ: τρία λεπτά διαρκεί -δίπλα-το τραγούδι της Πόλα Νέγκρι... μετά, κάντε κλικ στις απο κάτω οθονίτσες, να λικνιστείτε στη μαγεία του τάνγκο νοτούρνο, της κομπαρσίτα κι΄άλλων τανγκο από διάσημες ορχήστρες και σολίστες κυρίως του μεσοπολέμου.  το τέλος  κάθε οθονίτσας, εμφανίζει κι΄άλλες οθονίτσες - μιά πανδαισία διασήμων φωνών, σολίστ και ορχηστρών 

ο Κάρλος Γκαρντέλ, που συνδίασε την μεγάλη καριέρα του με το τάνγκο  ήταν και παραμένει ο διαχρονικός τραγουδιστής της Αργεντινής... ο Ωνάσης διατηρούσε δίσκους του στη θαλαμηγό του.   

 

η Γκλόρια Σβάνσον είχε συνάψει σύντομο δεσμό μαζί του, κατά την διάρκεια του β΄παγκοσμίου πολέμου, που ο Ωνάσης ζούσε στην Αμερική.

onas1932  Valedino styl

"...την εποχή του τάνγκο  η μόδα ήθελε κολλητά μαλλιά και χωρίστρα αλα Βαλεντίνο και  την αλλάζαμε από αριστερά, δεξιά... το θηλυκό εκεί έριχνε τη πρώτη ματιά, μετά όμως, ως συνήθως,  όλο κατέβαινε και πιό κάτω... από τη τσέπη με το πορτοφόλι ως τον καβάλο..."

Ο Κώστας Γράτσος, φίλος και συνεργάτης του στα δύσκολα χρόνια του Μπουένος Άιρες, μου έλεγε ότι ο 'Αρης είχε αδυναμία στη χωρίστρα του και στα κοστούμια του, που τα ξεκίνησε από γκρι για να τα μονιμοποιήσει αργότερα στα σταυρωτά μπλε σκούρα, με μαντηλάκι στο τσεπάκι και άσπρο πάντοτε μεταξωτό πουκάμισο.

 

palamakia

απο τα δεκάξη στα καφεαμάν της Σμύρνης, στα είκοσι στα χοροδιδασκαλεία τάνγκο του Μπουένος Άιρες, μετά στα σαλόνια και στις θαλαμηγούς, πάντα όμως ερχόταν στο τσακίρ κέφι με τα λαικά και τα σμυρνέικα...τον γιό του όμως δεν τα κατάφερε να τον κάνει γλεντζέ...  βρισκόμουνα στο τραπέζι του και ενώ χτυπούσε παλαμάκια στο ρυθμό της μουσικής τον άκουσα να λέει στο γιό του: "Αλέξανδρε άφησε τον εαυτό σου ελεύθερο και γλέντησε κι΄εσύ...αγόρι μου, υγεία, επιτυχία στη ζωή, λεφτά, γυναίκες, δεν έχουν καμιά αξία χωρίς να ευφραίνεις τη ψυχή σου με μουσική και χορό..."

katixisi

ενώ η αδελφή του  Άρτεμις Γαροφαλλίδη  παρακολουθεί τους χορευτές στη πίστα, ο Ωνάσης  κάνει κατήχηση  στο  γιό του περί γλεντιού (και περί  μονιμότητας ...ερωτικού δεσμού) αλλά εκείνος  δεν συμφωνεί: Κάνε εσύ μπαμπά τον Ζορμπά, εγώ δεν μπορώ...

Artemis

χαμογελάω στο φακό,  ο Ωνάσης συνοφρυωμένος -ποιός ξέρει τί σκεφτεται ξαφνικά- ενώ η αδελφή του (Αρτεμις Γροφαλλίδου) στρέφει το κεφάλι στο ζευγάρι που χορεύει πάνω στο τραπέζι, λες κι΄αναρωτιέται πως δεν έχει βαρεθεί να λικνίζεται τόσην ώρα... πως να μην έχει σκοτούρες ο Σμυρνιός στα 63 του, παντρεμένος ένα χρόνο με τη Τζάκυ, που του φορτώνει τη φροντίδα της  με τα παιδιά της, όσο για τα δικά του να έχουν τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα...  

apokries

 Απόκριες στην είσοδο του ξενοδοχείου "Μεγάλη Βρετάνια", απευθύνεται στους φωτορεπόρτερ και κάτι τους λέει, αν θυμάμαι καλά, "ρε μασκαράδες, γιατί κυνηγάτε τους μασκαράδες;"  κι΄ο ρεπόρτερ, πανευτυχής, γελάει σαν χάχας...

(στη φωτο, αριστερά η αδελφή του Καλλιρόη Πατρονικόλα, ο σκηνοθέτης Αλέξης Μινωτής και δεξιά ο δικηγόρος Γ.Εμμανουήλ) 


Μεταφορά στη σελίδα
1 2 3 » επόμενη σελίδα

προστέθηκε στις: 11 Δεκ 2007

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster